Pesten

Door Xstar gepubliceerd op Friday 18 July 16:06

Het gebeurd overal en iedere dag, iemand maakt een ''grapje'' of begint spontaan te lachen bij een vreemde actie van een ander. Hoe zou jij dat noemen? Pesten of plagen. De grenzen verweven zich steeds meer, mensen hebben minder door hoe hard ze anderen kunnen raken met hun woorden. De woorden die in andermans hoofd voor jaren kunnen blijven doorspoken. Wat door de één wordt gezien als onschuldig plagen, kan voor de ander een nare pestervaring opleveren. En die ervaring heb ook ik gehad.

De kennismakingsdag was leuk, ik ontmoette nieuwe klasgenootjes en had meteen een klik met een meisje, daarom kreeg ik zin om na de zomervakantie te gaan beginnen in de brugklas, niet wetende dat het een hel voor mij zou zijn.

Op het introductiekamp voelde ik me alleen, ik kende niemand en niemand praatte met mij, zelfs niet als ik tegen hen probeerde te praten. Het enige wat ik nog wilde was naar huis, maar die keuze was niet aan mij. 

Later begon het schooljaar, iedereen had nieuwe of oude vrienden om zich heen en ik zat daar in mijn eentje aan een tafeltje, als een jong kwetsbaar meisje. Natuurlijk kreeg de klas dat vrij snel en door en pakte ze mijn etui af, die gooide ze door het lokaal. Riepen me na en lachten me uit. Ik durfde niets te zeggen, elke dag als ik thuis kwam had ik hoofdpijn was ik moe en dacht ik wil niet meer naar school. Een heel klein beetje contact had ik met 2 klasgenootjes, maar dat was meer gedwongen door de mentor dan vanuit henzelf gekomen. Alleen bij vakken waarbij één van de mentoren les gaf kon ik naast iemand zitten in de klas, want eigenlijk moesten we doorwisselen, maar dat gebeurde nooit. Bij gym werden mijn kleren bespot ''waar heb jij die gehaald, bij de Zeeman zeker'' en langzaam aan creëerde ik ook een angst voor de zeeman. Ik begon te denken als ik daar iets koop dan loop ik voorschut, dat mag ik nooit meer doen. Ik begon mezelf negatief te zien en mijn zelfvertrouwen daalde tot een dieptepunt. De twee meisjes in mijn klas begon ik door het schooljaar heen mijn vriendinnen te noemen, maar verder had ik niets. Voelde ik me iedere dag bang en alleen en wist niet hoe het verder moest. Nooit heb ik tegen iemand durven zeggen hoeveel pijn de woorden deden die tegen mij gezegd zijn of het feit dat mijn etui weer aan de andere kant van het lokaal belandden, leerkrachten merkte niets, ik was stil en verlegen. 

Totdat één van mijn twee ''vriendinnen'' alles tegen haar moeder vertelde, alles kwam uit, de pesters kregen straf en ik kreeg hulp. 

Ik weet dat ik het veel eerder had moeten zeggen, maar als jong meisje van 12 jaar in een totaal nieuwe omgeving is het niet zo makkelijk om voor jezelf op te komen. Pestgedrag schaad mensen, niet voor even, maar voor heel hun leven. Dus als je gepest wordt zorg dat je iemand vind die je vertrouwd en het kunt vertellen en als jij een pester bent, al denk ik dat het plagen is, stop ermee alsjeblieft het doet mensen meer pijn dan dat jou lief is. Waarschijnlijk doe jij het alleen om jezelf omhoog te krijgen en niet uit haar voor die ander. Dat heb ik toen ook gemerkt, in een groep was bijna iedereen een pester, maar als we 1 op 1 praatte, was het pestgedrag spontaan over. Je kunt wanhopig ergens bij willen horen, of gewoon opzoek gaan naar de juiste vrienden. Ik ben blij dat ik die nu gevonden heb en ze mij steunen in alle ups en downs.

Het is allemaal al jaren geleden, maar soms komt de pijn toch even terug en mijn onzekerheid gaat ook niet zomaar over.

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gepest worden kan een grote impact hebben op iemand en kinderen kunnen heel gemeen zijn onder elkaar. En misschien een schrale troost (voor de tijd van toen), maar diegenen die anderen pesten komen nooit goed terecht. Maar hoe dan ook, het is niet leuk.