The Gander disaster...mijn verhaal daarover.

Door Motorfietsgerrit gepubliceerd op Friday 18 July 14:00

Dit artikel schrijf ik -motorfietsgerrit, een jongetje van 50 jaar jong- op vrijdagmiddag 18 juli van het jaar 2014.

Er voltrok een dag geleden zich een immens drama; een vliegtuig werd door een absurde toestand neergehaald. De wereld is sinds mensenheugenis bezaaid met absurditeiten, maar iedere keer -telkens weer- is het schrikken en weer slikken!

Ooit, vorige eeuw, was er een mannetje met een snorretje. Hij heeft nogal wat slachtoffers gemaakt. Hoe heette hij ook al weer? Iets van Hie, hie...of zoiets.

Menigeen zag dat dat niet goed was, maar durfde daar niet tegenin te gaan. En diegene die het wél durfde delfde onderspit. Gelukkig is het uiteindelijk weer goed gekomen. Die gék...zijn systeem is overwonnen. Met medevechten van (o.a.)  Oekraïners aan de Oostkant en Amerikanen van de Westkant.

De Westkant...

...De 101st Airborne Division, een legeronderdeel uit de Verenigde Staten van Amerika hielp mee om ons te bevrijden van die zotte vijand.

En nu begint mijn verhaal pas:

3bb3479e221f49d9ab1b3f2d49131056_1405688

8ce5d921f69bf02dd2d270441d24f14d_1405689

 

Arrow Air Flight 1285.

'The Gander Disaster',

...Ik was nog maar een broekie van net in de twintig. Maar was wel verbonden met de 101st Airborne Division. Zij vlogen na hun diensttijd weer terug naar huis. ...maar...maar...maar, ze kwamen niet thuis. Dat wat ik toendertijd naar huis schreef moet beslist niet serieus worden opgevat. Het was op dat moment 'mijn' interpretatie van wat ik toen hoorde, ervoer en in mij opslag.

Echter...

cd23de1c729f2cb085217a6390790de2_1405689

Ikkie had de avond voordat het 'gebeurde' een spelletje Halma gespeeld met hem. Een Amerikaan van het 101st Airborne Division. Hij vertelde mij hoe blij hij was om zijn echtgenote en kinderen weer te gaan zien!

Echter...

Hij arriveerde niet levend thuis...

...en het was wel heel vreemd, om -nadat ik begin twintig was geweest- ook te worden geconfronteerd met de 'SLM-ramp'. Surinaams elftal omgekomen op 7 Juni 1989. Daar kwamen mensen om waarmee ik een band mee had!

En ook -heel heftig- op 15 Juli 1996...de Herculesramp bij Eindhoven. Een gebeurtenis waar een groot aantal van de kennisen van mijn broer hun leven hadden verloren.

Stap ik weer in een vliegtuig?; Ja natuurlijk... Ik  heb de ongelukkige ervaring dat ik reeds meer dan een handvol mensen kan herinneren die tengevolge van een auto-, motor-, fiets of bootongeluk hun leven hebben verloren. Maar ach, zij hebben geleefd! En wij doen dat nu toch ook? Tsja, het kan zomaar ophouden...so be it!

...amen.

795dcf168181d59f90156c1adafe8b7c_1405692

 

 

 

 

 


 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Zoiets onthou je, wat heb je dit indrukwekkend geschreven, pittig ja ondanks al het ongevraagde leed in het leven, hou je vast aan de mooie en goede dingen! Mooi hoe je afsluit en onthouden dat wat was en kan voorbij gaan maakt je soms tot een mens die de waarden ziet. Dit laat je hier mooi in doorklinken.
het is inderdaad waar dat er meer auto-ongevallen zijn, dan vliegtuigen die neerstorten.
Maar bij een ramp als laatst was die te vermijden geweest! het moet verschrikkelijk zijn voor de nabestaanden. Net zoals bij Halma's vrouw en kinderen die tevergeefs hebben gewacht op zijn terugkeer!