Ik ben als mens een vreemd mens.

Door Theun50 gepubliceerd op Friday 18 July 13:54


Enige weken geleden zag ik een documentaire over de verscheidenheid van manieren waarop mensen hun eigen bestaan ervaren. De manier waarop het gedrag van mens, dier en insect word omschreven staat in schril contrast met de manier waarop de meeste mensen hun denken, functioneren en bestaan ervaren.

Ik ben een ‘iets’ wat het hele universum doet op dezelfde manier als waarop een golf op oceaan doet; bewegen. Mijn ware diepe verborgen ‘zelf’ is het universum en het speelt als een levend organisme in alles wat het met mij doet. Het is mij met de paplepel ingegoten dat ik het gevoel moet hebben dat ik alleen in een omhulsel ben, een oud vel! Gisteravond heb ik ervaren dat dit pure hallucinatie is.
Ik ben verdorie net zo gestoord als een mafkees die denkt dat hij een gepocheerd ei is, op zoek naar een blote boterham. Ja dat is het, een hallucinatie. Mijn echte ‘zelf’ is niet wat zich alleen binnen mijn vel bevind, maar omvat een hele buitenwereld. Ik probeer die ‘buitenwereld’ hardhandig in bedwang te houden.
Ik buit de buitenwereld waarin we leven niet uit, ik behandel haar met liefde, mildheid en respect. Ik kap geen miljoenen hectares bos, om ze vervolgens in kranten te veranderen. Waarom zou ik prachtige bomen misbruiken voor informatie die ik een dag later toch weer weggooi?

Dus mijn voornaamste punt van gisteravond is dat ik een nieuw soort bewustzijn nodig heb waarin ik besef dat mijn ware ‘Zelf’ niet alleen een bewust ego is.
Ja ik weet het, daar moet je even diep bij nadenken! Maar het kan nog ingewikkelder:
”Alhoewel ik soms lijk te weten wat ik weet, zou ik wel eens met één oog willen zien dat mij herkent wanneer ik denk te weten wat ik werkelijk weet.”

En zo blijf ik dus onwetend, ik negeer het blijkbaar onbewust. Het valt buiten mijn aandachtsveld en kom ik er maar niet achter hoe ik er in moet slagen om altijd bewust ‘zelf’ te zijn. Hebt u er wel eens bij stilgestaan over hoe het ons lukt om onze haren te laten groeien, hoe onze botten te vormen, ons hart te laten kloppen en alle benodigde stoffen af te scheiden die ons lichaam niet (meer) nodig heeft?

Mijn lichaam doet het, maar ik zelf weet niet hoe ik dat doe, want onder de oppervlakkige zelf zit blijkbaar toch een andere zelf dat werkelijker “zelf” is dan “ik.” En wanneer ik mij bewust wordt van die onbekende zelf (als ik mij daar al ooit bewust van wordt), des te meer ik mij realiseer dat het onlosmakelijk verbonden is met al het andere aanwezige om mij heen. Ik ben een onderdeel van het sterrenstelsel in het Melkwegstelsel! Jawel, ik ben zelf een enorm ding dat je met een telescoop ver, heel ver weg ziet. En als ik op een dag mijn ‘zelf’ ineens van dichtbij zie, dan roep ik wellicht verbaast:
“Wel allemachtig….dat ben ik!” Maar ik ben niet het ‘eeuwige’ dat telkens maar weer komt en gaat, dat ooit eens zal verschijnen als ‘Jan met de korte achternaam’, dan weer als Bello de hond, en een andere keer weer als een Teunisbloem.

Welnu, de reden dat ik dit aanhaal is namelijk de verhouding tussen mens en natuur. Ik weet dat er in de filosofie in feite drie theorieën bestaan over de natuur. Maar wanneer spreek je over “natuur”?
Voor veel mensen betekent natuur; vogels, bijen en bloemen. Het betekent alles wat niet kunstmatig is. Mensen denken bijvoorbeeld dat een oude ruïne ook natuurlijk is; maar het is kunstmatig.
De puur natuurlijke toestand van het menselijk wezen is naakt zijn, maar kunstmatig draag ik kleren.
Snapt u het nog?

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Goed artikel en hele diepe gedachten Theun
Goed artikel, iets om over na te denken. Dank je!
Diepe gedachten op de vroege ochtend, maar ik ben er wakker door geschud: de mens als nietig stofje in het universum, maar tevens onderdeel van al het leven dat daar doorheen golft en ons werkelijke ik, dat een stuk verder gaat dan het stukje vel waarin het tijdelijk verpakt zit.
Mooier had ik het niet kunnen schrijven!
Het overdenken waard. Graag gelezen.
DAT is nog eens gesproken :)
En als we naakt voor de spiegel staan zijn we allemaal hetzelfde.
En zo is dat.