Absurde humor. Leonhard Huizinga: Adriaan en Olivier

Door Wasbeer gepubliceerd op Saturday 12 July 16:56

Adriaan en Olivier

Adriaan en Olivier zijn het schelmenduo uit een negental romans van Leonhard Huizinga . Hun kenmerkende bezigheid is het parkeren van hun Rolls Royce tegen de trap van het stadhuis van het pittoreske stadje Rittenburg. Vijf van de negen boeken uit de "Adriaan en Olivier"-reeks beginnen dan ook met:

Het was in het allerholst van de nacht. Twee grote volle manen stonden met verwijtende gezichten aan de hemel.

"Hoe hard rijden we nu?" vroeg ik.

"Zesennegentig," zei Adriaan en draaide achteloos het stuur drie keer rond.

"Waar rijden we nu?" vroeg ik.

"Om de markt in Rittenburg," zei Adriaan.

"Rittenburg is een schilderachtig stadje," zei ik. "Het bezit een fraai middeleeuws stadhuis met een monumentale trap."

"Nee," zei ik toen het lawaai was opgehouden, "het BEZAT een fraai middeleeuws stadhuis. Kijk nou toch eens wat je gedaan hebt. Je kunt toch niet met een automobiel deze monumentale trap op."

Huizinga ( 1906-1980) heeft een veel breder repertoire dan alleen de 'Adriaan en Olivier'-saga. Naar verluidt schreef hij (in ieder geval de eerste delen van) de serie in een duistere periode van zijn leven en heeft hij het altijd betreurd daar het meest succesvol mee te zijn geweest.

 

De tweeling Adriaan en Eduard Kerkhoven (geb. 1906) uit Panoembangan (Java) stond model voor de hoofdpersonen. Zij behoren tot de zeer welgestelde families Kerkhoven, uit onder andere Gamboeng, die vooral bekend geworden zijn door Hella Haasse's succesvolle boek Heren van de thee.

De naamgeving van de locaties in de boeken is afgeleid van Walcherse plaatsen. Leonhard Huizinga's familie van moederszijde, de jonkheren en jonkvrouwen Schorer, bewoonde het buiten "Toorenvliedt" ("Korenvliet") bij (inmiddels: in) Middelburg ("Rittenburg") dat tegenwoordig veiligheidshalve een autovrije markt voor het pittoreske stadhuis met fraaie trap heeft. Ook kwam oom Wout geregeld in het naburige dorp "Woudekerke" (Koudekerke).

In 2007 werden aan de Koudekerkseweg in Middelburg, vlak naast het park "Toorenvliedt", twee seriorenflats gebouwd. Onder de bewoners werd een prijsvraag uitgeschreven om deze gebouwen namen te geven die bij de omgeving moesten passen. Op 8 juli 2008 werden de namen "Adriaan" en "Olivier" op de flats onthuld.

Van Adriaan en Olivier zijn ook toneelspelen en computerspellen gemaakt.
 

Persoonlijk heb ik kennis gemaakt met de boeken omdat op de middelbare school , de ( goede) leraar Nederlands soms een hoofdstuk voorlas uit een boek dat hem persoonlijk aansprak.. Niet zozeer omdat dit onderdeel uitmaakte van de verplichte lesstof, maar om de interesse in het lezen te vergroten. Met deze serie lukte dat wel, want ze waren daarna best moeilijk te verkrijgen in de plaatselijke bibliotheek. Onlangs kwam ik er weer eens één tegen en die heb ik met een glimlach gelezen, destijds leverde dat wel eens meer op.

 


 

Uiteraard moet je wel een liefhebber zijn van absurde humor, anders zijn de boeken eigenlijk niet de moeite waard om in te beginnen. Voor wie van het genre houdt en ze nog niet heeft gelezen, een aanrader voor deze zomermaanden en goed voor wat glimlachen of zelfs meer.

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (19) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
leuk dit te lezen, wij hebben al zijn boeken! Heb je 'ik heb namelijk mijn vrouw vermoord' gelezen?
Nee, het meer serieuze werk heb ik me niet aan gewaagd. Misschien dat het er nog eens van gaat komen
Wat bijzonder om dit artikel te lezen. En goed geschreven:-)
:) Tja, heb er uren over gepiekerd
Ben vele jaren bevriend geweest met een aantal Huizinga's (m/v) en heb veel van zowel vader als zoon gelezen (van 'Herfsttij der Middeleeuwen' tot 'Adriaan en Olivier').
De laatste serie is echt iets voor een luie winterdag met een glas wijn en een bakje bitterballen. De eerstgenoemde vergt de nodige concentratie.
Herfsttij behoort ook niet echt tot mijn interessesfeer, als ik de beschrijving lees. Grappig is dan wel weer dat als je op een zondagmorgen even wat informatie opzoekt, onder de trivia vindt dat de Engelse vertaling een rol speelde in de film 'love story'. Het is maar wat je belangrijk vindt.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik de boeken niet ken.
Misschien niet zo gelezen in België?
Ook in Nederland is er maar een beperkte lezersgroep. Het genre moet je natuurlijk wel aanspreken.
Ook al zijn de verhalen wat gedateerd, toch blijven ze leuk.
Klopt, dat maakt het eigenlijk nog knapper dat ze nog steeds zo leesbaar zijn
Heb ze vroeger ook gelezen, meer dan dertig jaar geleden. Herinner me nog 'min of meer een meermin'. Was grappig.
Je moet er inderdaad van houden. Veel mensen zullen het ook allemaal erg 'flauw' vinden .
De jonge Nonnie kon het in elk geval wel waarderen.
De jonge wasbeer ook
prachtig artikel
Dank je wel