De geroepene, deel 30 Innocentius en Humilis

Door San-Daniel gepubliceerd op Wednesday 09 July 07:05

images?q=tbn:ANd9GcQpoUysJKEzi_4f0Oke2M0

De Heilige vader keek voor zich uit en glimlachte flauwtjes. De brief van zijn afgezant lag in zijn schoot en hij nam hem nog eens ter  hand om bepaalde stukken te herlezen. Humilis had uit zijn naam en die van de heilige kerk zijn stempel gedrukt op du Zac. Een stempel dat ontzag zou afdwingen en angst in de mensen zou doen groeien, eerst als een zaadje zó klein maar spoedig zou de angst wortel schieten. De kerk kende geen genade voor haar vijanden. Hij zag dat Humilis met precisie te werk was gegaan, zijn plan was vastgesteld door de kardinalen en bekrachtigd door hem, de heilige vader zelve. Het was met militaire precisie uitgevoerd. De inwoners van du Zac, hadden geen schijn van kans gehad.

Zijn afgezant was gevaarlijk, hij was te veel strateeg, vond de paus. Dat is prima tot op zekere hoogte,zolang ze de scheidslijn van macht maar blijven zien en erkennen. Humilis zou een gevaarlijke vijand zijn als die zich ooit tegen hem keerde. Als er iets was dat Innocentius had geleerd in zijn kerkelijke leven, dan was het wel geweest dat je vijanden moest herkennen voor zij jouw vijanden werden. Als de potentie maar aanwezig was van een machtige opponent dan moest je handelen. Als bisschop plaatste je een bedreigende priester ver weg van je, of je maakte hem abt over een abdij, een eind functie.  

Als kardinaal werd je altijd meegezogen in de intriges aan het pauselijke hof, dat ging pas over als je uitgeblust en oud was en geen aspiraties meer had om om de functie van de heilige stoel te bekleden. Hij, Innocentius, had alle intriges overleefd en zijn moment was gekomen dat niemand meer tegen hem op kon staan omdat hij ze vroegtijdig had verwijderd, zoals rot fruit op een fruitschaal.   Humilis had zijn nut gehad, bepaalde de heilige vader, hij had hem goed gediend en zijn aardse wegen en dwalingen kwamen haast tot een einde. Hij wist dat met zekerheid, want hij zou dat bewerkstelligen. 

images?q=tbn:ANd9GcQpoUysJKEzi_4f0Oke2M0

Ook hier zou de afgehakte hand met de pauselijke ring van afgezant, zijn effekt niet missen. Een eervole begrafenis, dacht de paus, een heilige waardig. een heilige mis voor een man die in dienst van de kerk was omgebracht, hetgeen hem tot martelaar maakte. Hij zou die mis voorgaan.  De kist zou bewierookt worden en een dag van vreugde zou uitgeroepen omdat Humilis zich geschaard had bij de martelaren en heiligen van de enige apostolische kerk.

Innocentius, nam de tweede brief ter hande, Hij verbrak het zegel van graaf Raymond van Toulouse. Na enige tijd verscheen er een diepe glimlach van voldoening op het gezicht van de paus en hij riep de nieuwe hoofdkardinaal bij zich. 'Servitio' , sprak de paus, 'het heeft God behaagd om de graaf van Toulouse zijn dwalingen te doen in zien. Hij heeft zich verbonden met zijn manschappen aan een kruistocht tegen de Katharen.' Servitio, de dienende, keek vreugdevol van uit zijn geknielde positie,' de Heer zij geprezen', zei hij vroom. 'Dat betekent', zei de heilige vader,' dat de banvloek opgeheven wordt, wij zullen graaf Raymond hard nodig hebben. Laat een stuk met een dergelijke inhoud opstellen.'  De hoofdkardinaal boog naar voren en kuste de heilige ring aan Innocentius´hand, stond op en verdween.

images?q=tbn:ANd9GcTkMuQ8C5AyV-WHts7uIKt

De graaf heeft eieren voor zijn geld gekozen, dacht de paus en de Katharen hebben een probleem. Nu maar eens wat meer aandacht aan Humilis geven. 

San Daniel 2014

lees ook deel 31 de reis naar Perpignan

 

 

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
tja kerk en macht..ze hebben meer goud en kostbaarheden in hun kluizen liggen waar ons koningspaar jaloers op is. Als ze een deel van al dat goud omzetten in harde munten heeft elke bewoner van deze planeet voor 10 jaar geen honger of armoede meer!
wat een intrigant
Wat een machtswellusteling!