Wensstichting Oppepper4all vervult mijn wens.

Door Ceetje60 gepubliceerd op Tuesday 08 July 01:04

Het is maandag 23 juni 2014. De dag dat Rob en ik 27 jaar getrouwd zijn en de dag dat mijn wens in vervulling gaat. De dag dat ik in het zonnetje gezet ga worden en dat ik te horen krijg wie mij voor dit moois heeft opgegeven.

Om 11.00 uur werden wij opgehaald door Ria en Rits (de chauffeur van de bus) met een speciale bus van de Wensstichting Oppepper4all.

Ik kreeg een prachtige bos bloemen en ik ging op de foto, ik probeerde mijn gezicht te ontspannen maar dat lukte natuurlijk niet helemaal. 

52ca7a3207d68cd6c6ad3722fe3e9320_1404779

Ik liet alles maar over me heen komen en dacht niet verder na over de plaats waar wij heen gingen.

We moesten ongeveer 35 minuten rijden, zei Ria.Het was allemaal zo spannend, wat ging er vandaag gebeuren. Ik wist helemaal niets.

Halverwege de rit kreeg ik een cadeautje, een cd van mijn lievelingszanger David Bisbal, de allernieuwste cd. Hoe gaaf is dat.

4cfa497ba69b0957b4979324d4bd8d93_1404774

We kwamen aan bij vliegveld De Kooy in Den Helder. Nou toen vermoedde ik al een beetje dat mijn wens misschien wel door zou gaan. Bijna drie maanden geleden werd ik verrast met deze wens dag en in het voorgesprek heb ik toen aangegeven dat mijn wens een helikoptervlucht was.

2d1bd4673a519520d6d8eb6698d6a81d_1404777

Maar ja, ik wist alleen dat de organisatie o.a. Ria dus, zou proberen om dat voor mij te regelen.

We gingen naar de koffieruimte waar al een tafel klaarstond voor ons en voor de mysterie persoon die mij hiervoor had opgegeven.  Die zou ik eindelijk gaan zien.

Toen ik mij omdraaide, bleek dit niet een collega te zijn, maar een leerling van mijn Huiswerkklas. Een jongen, Ruben heet hij, die ik bijna iedere dag zag. Die wist dat er iets ging gebeuren en die helemaal niets heeft laten doorschemeren.

Nou dat was wel even een emotioneel moment. Nooit gedacht dat hij het zou zijn, nooit gedacht dat het een leerling zou zijn. Maar de waardering is dan nog mooier.

We kregen iets te drinken en wij ontmoetten nog een aantal mensen die ook hadden meegewerkt aan deze onvergetelijke dag. En ik kreeg het mooie nieuws dat ik niet alleen ging maar dat Rob en de kinderen ook mee mochten. En ook Ruben, Ria en de Femke de fotografe mochten mee.

Maar eerst werd ik nog geïnterviewd door Laura van het Noord Hollands Dagblad, van de Helderse courant. Zij had ook een fotograaf mee, dus zouden er ook nog foto’s gemaakt worden.

Ik vertelde het verhaal hoe het tot nu toe gegaan was en ik stelde Ruben voor, die ook nog wat vragen kreeg.

25555d893a546e27bb16d50ad3c5c56d_1404775

f8d4c6fc5e0b203371c19126ad2b0d38_1404775

Wat mij zo blij maakte was de vriendelijke en enthousiaste manier waarop wij werden behandeld door het personeel van CHC Helicopters Netherlands. Iedereen deed zijn best, om deze dag voor mij te laten slagen.

d39f579f45b799b38703aff2e3226b10_1404775

Daarna was het zover. Wij gingen met z’n allen naar buiten waar er meerdere helikopters stonden.

Eerst wat foto’s voor de heli met z’n allen, dit was voor de krant, maar ook voor het boekje dat ik nog ga krijgen van Wensstichting Oppepper4all. 

bcffa98250620368bf0c4a383f19e1a0_1404775

Ik mocht als eerste gaan zitten, ik werd in de heli getild en Rob zat tegenover mij. Naast mij zaten Rick en Rachel en achter mij zaten Ruben, Ria en Ferry. Naast Rob zat Femke de fotografe en naast Femke zat Peter, hij was een soort aanspreekpunt en voor het geval alles misging, dan wist hij wat wij moesten doen.

De vlucht was fantastisch, het was natuurlijk helder weer, dus konden wij overal kijken,  wij zagen zelfs in de verte de Flevopolder liggen en rechts was ook alles te zien, Petten en Schoorl en zo.

Maar het leukste was toch wel de draai om Koedijk, wij konden ons huis heel goed zien liggen.

7bfc12ba5283c3f77bef38025ff97734_1404776

Ook het Jan Arentsz werd niet vergeten, ook daar cirkelden wij boven en zelfs de collega’s hebben ons gezien en zwaaiden naar ons. Ik vond het mooiste nog dat ik helemaal niet bang was of dat ik ziek werd van de vlucht.

Het ging precies zoals ik altijd gehoopt had. Ik vond het super. Het was net of je over een speelgoed land vloog. De koeien, de auto’s alles was zo klein. Net Madurodam.

Op zich vond iedereen het leuk, al was een airsicknessbag geen overbodige luxe, voor een enkele passagier.

ecab569ce6ffb09bff59ca4d1a530715_1404776

Na dit spectaculaire avontuur kregen we bij CHC Helicopters Netherlands, een heerlijke lunch aangeboden. Op en top verzorgd, er was genoeg voor iedereen. Heerlijke broodjes, fruit en drinken, fantastisch. Ook kregen wij een bos bloemen in verband met onze trouwdag.

fa2cd27ecc7e77b8342856838653b5a4_1404776

Na dit spectaculaire avontuur kregen we bij CHC Helicopters Netherlands, een heerlijke lunch aangeboden. Op en top verzorgd, er was genoeg voor iedereen. Heerlijke broodjes, fruit en drinken, fantastisch.

Nadat iedereen “vol” zat, gingen we weer met de bus op pad. Ik wist weer niet waarheen. Ik viel daarom maar even in slaap, kon ik me weer oppeppen voor het volgende onderdeel.

We gingen naar het Jan Arentsz, waar we werden ontvangen door Mandy, die ook in het complot zat.

5ea9c201dd56fe721bde35716b6cd45c_1404776

Ik moest onder een boog van collega’s naar binnen en in de koffiekamer werden we getrakteerd  op een kopje koffie met een gigantisch gebakje.

Ook konden we ons verhaal even kwijt, hoe geweldig alles gegaan was.

Mijn collega's de andere onderwijsassistenten (POA’s) wilden mij nog iets aanbieden en dat deden zij, na het zingen van een lied met een mooie tekst,  het was een Geluks Munt, “waar je ook gaat of staat. Jij verdient alle geluk van de wereld”. Dit stond er in gegraveerd. Erg lief allemaal.

a1fb9ae86dec8ef30510486613dbc6c0_1404776

9340bc1ed284a1070ae987045cae6c4c_1404776

Nog amper bijgekomen van de schrik, kreeg ik te horen wat er nu op het programma stond, ik moest even diep nadenken, want ik wist niet meer wat ik nog meer in het voorgesprek verteld had.

Rob gaf als hint, ik heb het niet, jij hebt het wel, Het bleek te gaan over mijn groot rijbewijs en dat ik wel weer eens in een vrachtwagen wilde rijden. De vrachtwagen bleek voor de deur te staan en ik mocht er mee naar huis rijden.

Dit vond ik helemaal te gek. Alleen had ik natuurlijk al een hele tijd niet meer gereden.

Toch wilde ik het wel proberen, ik ging op de stoel zitten, maar helaas lukte het mij niet meer om de pedalen in te trappen. Mijn voeten wilden niet meer meewerken. De kracht in mijn benen was zwak.

Maar niet getreurd, dan maar wat foto’s maken alsof ik zo zou wegrijden en ik nam plaats op de passagiersstoel. Samen met Rob werden wij zo naar huis gereden.

353b59af7f0aba51b2235d956f74d370_1404776

Thuis aangekomen kreeg ik nog een oranje boa, een oranje hoedje en een oranje sjerp, zo kon ik de WK wedstrijd Nederland – Chili in stijl kijken. We namen afscheid van Ria, Linde, Ritch en Ruben, heel dankbaar en blij dat er zulke mensen bestaan, mensen die een ander iets moois gunnen.

Om kwart voor 6 kwam onze laatste verrassing, 2 schalen met sushi verzorgt door Sushi Point, het zag er zeer mooi en goed verzorgd uit.

0aaaf06b6643e93f5b8533e86bf8779e_1404776

Dit was het dan, mijn wens dag, onze 27e trouwdag, een dag om nooit te vergeten. Ria, Jan, Linde en Rits van Wensstichting  Oppepper4all hebben deze dag voor mij en mijn gezin onvergetelijk gemaakt. Mede dankzij Ruben.

 

29976af2b38c7c265fef8226e96afc7d_1404776

Ons gezin met Ruben, de leerling die mij deze dag zo gunde dat hij mij opgaf bij Wensstichting Oppepper. 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat een mooi verhaal van een prachtige dag!