Spagaat of split moederperikelen

Door Soekys gepubliceerd op Thursday 26 June 23:06
Ik werk bij de firma ' Ren je Rot' Ik heb twee jongens. En als je ze vergelijkt met paard en wagen. Dan duvelt er eentje steeds bijna af. Terwijl de ander in een volle galop onverhinderd door stuift. Zodeju. Mooi zooitje. Vandaag gesprek gehad met de divisiemanager van school. Ze hadden de oplossing voor een rampzalig jaar vanaf November. We starten gewoon in groep 7. Jij begeleidt dat gewoon. En we hopen dat alle organisatorische problemen gewoon weg zijn volgend jaar. Top plan. Echt waar. Als ik zo de laatste tijd om me heen kijk bij de grote bedrijven heeft deze man managent kwaliteiten die zijn weerga niet kennen. Hij verdient een bonus! Gouden handdruk en schouder klopje. En dat zonder een cent te financieren in een oplossing. Gewoon weg gedacht alle hindernissen. Top! Daarna belt de beste man voor een vervolg. Hij vind het 'lastig' dat ik niet kan toezeggen. Kwart over drie.... afspraken die ik maak om kwart over drie zijn: wie speelt vandaag bij wie. Daarnaast houd ik mijn agenda bij in mijn telefoon. Die zit bij mijn oor als ik bel. Maar goed. Snel naar school gereden. Bel hem snel terug. Kan niet. Doordat mannetje overspannen was moet hij de negen jaars prik nog. Staat al maanden gepland met extra begeleiding van een arts. Weer wil hij gelijk een vervolg afspraak plannen. Op mijn vraag die te mailen omdat mn zoontje voor me staat reageert hij afwijzend. Datum twee, tijd onmogelijk. Weer net de kindjes uit school halen. Mn moppie probeert me ondertussen al iets in mijn handen te drukken. Weer probeer ik een voorstel op de mail te krijgen... kan ik spelen? vraagt mn mannetje tussendoor. Druk met dit gesprek en mijn inmiddels volle handen. Een zoon die door omstandigheden in een ander dorp op school zit, moeten we ook halen... zo moppie, even wachten. We plannen maar een andere tijd. Technisch niet haalbaar als ik ze zelf moet ophalen. Nee, we kunnen niet spelen we moeten gauw gaan naar je broer. We lopen naar de auto en onderweg kijk ik naar mijn handen. Zijn rapport...... Van mijn fantastische jongen. Die zoveel werkplezier heeft. En zulke goede beoordelingen. Altijd gemotiveerd staat er in. De motivatie was mij al lang in de schoenen gezakt als ik met zo'n rapport buiten kwam en mn moeder zat in haar zoveelste zorg gesprek. Maar hij niet. Hij bloeit en groeit. Morgen heeft hij zijn judo examen. Haalt hij zijn blauwe slip. Twee uitersten zijn het deze broertjes. Op alle mogelijke manieren.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
leuke broertjes