Iemand naar zijn mond praten

Door Yneke gepubliceerd op Thursday 26 June 17:51

Iemand naar zijn mond praten om erbij te willen horen of goed over te komen is een vrij normaal fenomeen, zwijgend knikkend erkennen of aantonen dat je iemand de ruimte geeft zijn mening te ventileren is een goede eigenschap, maar in hoeverre kan het leven door voortdurend een ander gelijk te geven en de ruimte om zijn of haar mening te geven die van jouw beïnvloeden, veel mensen zijn geneigd jou te beoordelen op het meepraten met anderen, ook al luister je en knik je alleen maar.

Wat anderen van je denken is niet zo belangerijk, hoor ik geregeld om mij heen en maak ik mijzelf ook vaak genoeg wijs. Het tegendeel is dat hoe een ander over mij denkt en dit dan ook nog uit, wel degelijk invloed heeft op mijn emoties , gedragingen en denkwijzes. Mocht ik omringd zijn met onbevooroordeelde mensen voel ik mij vrijer dan als ik ogen al hoor denken bij wijze van spreken. Als blikken konden doden zo een sfeer laat mij toch wel in mijn schulp kruipen.

Ogen die van top tot teen langs mij heen glijden en met de kin omhoog daarna wegkijken van mij, stimuleren mij ook niet zo direct om zelfverzekerd door te gaan met waar ik mee bezig ben.

Iemand die vriendelijk lacht een knipoog geeft of gedag zegt,maakt mij rustig en glimlachend ga ik dan door met waar ik bezig ben, ja ik moet eerlijk bekennen dat het blijkt dat ik wel degelijk beïnvloedbaar ben door wat mensen van mij denken. 

Toch is het vreemde van de reactie die ik geef dat ik niet naar iemands mond praat. Natuurlijk zwijg ik als ik merk dat anders de sfeer zal gaan ontploffen, dit deed ik vroeger niet, toen had ik mijzelf overtuigd dat het oke was en juist open en eerlijk al zou het ruzie worden alle kaarten op tafel te leggen, maar wat ben ik daardoor vaak van de koude kermis thuis gekomen.

Bij het ouder worden heb ik geleerd dat zwijgen niet betekend iemand gelijk te geven, maar om de waarde van een rustige sfeer te waarderen en te koesteren.

Laats zat ik bij een gesprek en de richting van bedenken vond ik toch vrij somber en negatief, het gaat in dit geval over een gesprek tussen mijn kinderen en aanhang, het onderbreken en de richting een andere kant opsturen ging één van de vier aan en de positiviteit en anders leren denken ontstond in het gesprek en het mooiste was dat de onderlinge begrippen werden gedeeld ondanks dat er grote verschillen over een situatie en bedoeling van een manier van leven aanwezig bleef.

Naar iemands mond praten uit angst afgewezen te worden is een benauwde manier van saamhorigheid in mijn beleving, Dwangmatige denkrichtingen volgen houdt een persoonlijke ontwikkeling tegen volgens mij. Geen directe mening ergens over hebben kan , ik heb niet gauw een sterke mening, meestal heeft een situatie zo te maken met verschillende belevingen dat ik er geen één mening oplos kan laten voordat ik een algemeen feitelijk beeld ervan heb. Dit heeft natuurlijk ook te maken of ik iemand goed ken of niet, als ik een persoon zo goed ken en een patroon merk in zijn of haar denken en doen is het makkelijker een mening te kunnen plaatsen er vanuit gaande dat die persoon blijkt te zijn zoals ik deze ervaar.

Ieder heeft zoveel eigenheid aan emoties en belevingen dat de sterke meningen en naar elkaars mond praten de kleur van het leven zo mat kan laten worden in mijn ogen, jammer van alle mooie nog niet ontdekte persoonlijkheden.

Vrijheid van mening is een groot goed en in het diepste respect naar elkaar een mening bespreekbaar maken en wel of niet mee eens zijn is een kracht waarmee wij elkaar op kunnen beuren, die zelfde kracht kun je ook gebruiken bij meningen om iemand aftekraken een aangenomen manier om de positieviteit niet te gebruiken van deze eeuwenoude kracht, maar te misbruiken en is  overwoekerend geworden voor mooie woorden en emoties die groeien en velen zijn daardoor tot in het diepste van hun ziel gekwets  en komen het misschien nooit meer te boven.

Hoe mooi is het andersom, wanneer de positiviteit die gedeeld kan worden door meningen te delen een groei en persoonlijke ontwikkeling hebben zonder iemand naar de mond te hoeven praten en anders mag denken en doen. De ruimte geven aan elkaar en ook al lig je elkaar niet en kun je totaal niets met de manier van denken of leven van die ander om dan toch de positiviteit in elkaar aanwezigheid te zien en los van elkaar een mooi rustgevend leven zoeken en bieden aan elkaar is een mogelijkheid waar een mens slim genoeg voor is om zich eigen te kunnen maken,

De schoonheid zit in zoveel van het leven. Een kant die zoveel waard is als je de nare kant gekend hebt.

Rust en vrede is een steeds moeilijker begrip lijkt het wel, maar onderschat de kracht van ons mens zijn niet, wij kunnen veranderen van hard naar zacht. En opstandigheid en wrevel kan plaats maken voor rust en liefdevol aanwezig zijn.

Het kan!

-Yneke

Reacties (23) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Met het ouder worden leerde ik meer zwijgen
Soms is het moeilijk, maar het is soms beter te zwijgen (en het mijne ervan denken)
Met een brede lach je reactie gelezen, vooral dat tussen die haakjes precies;-)
Ik praat niet snel iemand naar de mond en gelijk geven als ik zeker weet dat ik het zelf heb doe ik ook niet. Wat ik wel doe om een argument af te kappen waar in geen oplossing komt is zeggen dat ze misschien wel gelijk hebben. Ik had eens zo'n gesprek met een collega over een boek wat ik ooit gelezen had in het Nederlands en hij bij hoog en laag beweerde dat dat onmogelijk was omdat die niet vertaald was. Toen heb ik maar toegegeven om het niet te laten escaleren. Ik heb ook nooit meer met hem over de boeken die ik gelezen heb gepraat. Thuis bleek dat ik het boek inderdaad jaren eerder in het Nederlands had gelezen.
Ik geef dus alleen toe om de lieve vrede en ik houd altijd een slag om de arm.
heerlijk jouw reactie, dank voor deze mooie bijdrage
[[Deleted]]
Ik denk ook niet dat dit om eerlijk zijn gaat, eerder om een respectvol samenleven, mooi je gedicht in jouw reactie dank daarvoor
Het kan waarom niet, de mogelijkheid om te veranderen is in ieder mens aanwezig. Een mooi en goed geschreven artikel, meis.
Dank je wel Vlinder ;-)
het blijft moeilijk, maar ik streef er naar om het niet te doen.
Dank voor je zo mooie eerlijke reactie het is ook zo moeilijk, ben ik helemaal mee eens, zwijgen is steeds vaker een keus om de rust te bewaren, dat wil natuurlijk niet zeggen dat je met iemand mee praat, je spreekt alleen niet tegen, is al een begin om in ieder geval niet altijd volmondig mee te praten als je het er niet mee eens ben en dan is zwijgen al heel wat,tegenspreken is ook niet altijd een positieve actie blijkt maar al te vaak.
Als kind ook geleerd, dat als je je mening gaf, de hel uitbrak of mensen zelfs uit je leven verdwenen. Later zwijgen, maar ze vonden mij altijd koppig als ik toch mijn eigen weg ging en die kritiek was natuurlijk wel welkom. En nu, doe ik en zeg ik wat ik wil! (wel op een respectvolle manier) Wie het niet bevalt of gaat schreeuwen, kan mijn je weet wel kussen :-) Goed artikel!
Yneke tegen Infom
1
hahaha die reet van je kussen zal dan vaak gebeuren denk ik aangezien het nog zo leeft onder mensen dat ieder neus haast de zelfde kant op moet staan, ja het maar je mond houden en doen en denken naar wat er van je verlangt wordt ligt mij ook totaal niet, leer door ervaringen op een wat gedegener manier wijselijk mijn mond te houden,dank voor je fijne reactie
Infom tegen Yneke
1
Ik kan ook heel stil zijn, jammer genoeg gaat het vaak om types die dat niet kunnen en mij vertellen hoe ik moet leven. Daar ben ik inmiddels klaar mee haha :-)
Vanuit aangeleerde gedragspatronen en het willen voldoen aan verwachtingen: Ja. Ontdekkend dat daaruit een chronisch schuldgevoel ontstaat op het moment dat je je woorden niet op een weegschaaltje legt ben ik af aan het leren. Een ander in de waarde laten met betrekking tot de persoonlijke mening vind ik wel belangrijk, en hoop dat dat wederzijds is, gebeurt helaas niet altijd. In zo'n geval is zwijgen soms beter met in het achterhoofd in gedachten: Lul maar tegen m'n kont, want mijn kop is ziek ;-)
hahaha die laatst zin moet ik toch zo om lachen Marrisey, Heel mooi jouw reactie dank je wel daarvoor!
Even vroeg ik me af of ie wel kon, maar je mag hem altijd afvlaggen, haha!
Van mij kan en mag het ik heb krom gelegen ;-))