Neerpenner en het geheime toverboek

Door Natuursmurf gepubliceerd op Wednesday 25 June 18:40

Hij hield een natte doek voor zijn gezicht. Het rook hier ontzettend muf, stoffig en doods. Als een graftombe, dacht hij en glimlachte om die ingeving; hij had immers nog nooit een graf geroken. Nu hij de geheime kluisdeur geopend had was er aan de eeuwenlange rust een einde gekomen. Voor het eerst sinds honderden jaren was een zuchtje frisse lucht deze afgesloten ruimte binnengedrongen – Neerpenner kon niet zien hoe uitgestrekt de ruimte was – en het stof van eeuwen dwarrelde, ontwaakt uit haar Doornroosje-achtige slaap, dansend in het rond. Neerpenner knipperde even met zijn ogen. Het stof deed hem tranen en zelfs in het aardedonker van deze geheime ruimte had hij het gevoel ook nog eens door een mistgordijn heen te moeten kijken. Zijn hart klopte opgewonden in zijn keel toen hij het schijnsel van zijn veel te kleine zaklamp richtte op de diepe duisternis. In zijn lichtbundel leken de stofdeeltjes hem als mysterieuze Orbs de weg te wijzen. De weg naar zijn grote triomf, realiseerde hij zich trots. Zijn ogen begonnen langzaam te wennen aan het duister en in zijn schijnsel zag hij waarvoor hij was gekomen. De schimmen van lang vergeten boeken en zelfs boekrollen. Hij kon nog net een kreet van opwinding onderdrukken.
Dankbaar richtte hij zijn blik omhoog. Het was hem dan tóch gelukt. Dat krijg je nou, als je hém onderschat. Zoveel voorgangers waren onverrichterzake teruggekeerd, maar hij was verder gegaan waar zij opgaven. En vooral de manier waarop het hem dan uiteindelijk gelukt was, deze ruimte in de diepste catacomben van Vaticaanstad betreden, inwendig kon hij niet anders dan in lachen uitbarsten.
Voorzichtig deed hij zijn eerste stappen. Hij zag zijn voetsporen in het centimeters dikke stof en moest denken aan Neil Armstrong op de Maan. “A small step for Man...”, fluisterde hij.
Stokstijf bleef hij staan toen hij het doffe geknars hoorde. Snel keek hij achterom en zag nog net hoe de kluisdeur zich sloot en hem opslokte en hem in deze gevangenis opsloot.
“Heb ik weer! Hoe ga ik me hieruit redden?” vroeg hij zich af. 

85f72ac2079a95bb28e991192168d597_1403716

Een nare knoop nestelde in zijn maag. Hier had hij niet op gerekend. Hoelang nog voordat hij zonder lucht zat? Hij had niemand verteld van zijn plannen. Het begon voor zijn ogen te duizelen. Neerpenner zocht houvast bij een oude kast, maar die was niet zo stevig meer en voor hij het wist lag hij onder een grote stapel boeken.
Hoestend groef hij zich een weg buiten. Zijn zaklamp had hij verloren.
De inktzwarte duisternis greep hem bij zijn strot. Neerpenner begon sneller te ademen, raakte in paniek. Onmiddellijk sloot hij zijn ogen. Langzaam begon hij terug te tellen vanaf honderd en dwong zichzelf pas zijn ogen te openen wanneer hij zijn ademhaling onder controle had.
Nu herinnerde hij zich weer het doosje lucifers dat hij in zijn binnenzak bewaarde. Ooit cadeau gekregen, maar nooit gebruikt. Opgelucht streek hij de eerste aan. Voorzichtig verkende hij de ruimte in de kluis. Bij de vierde lucifer vond hij wat hij zocht: een fakkel die aan een muur hing. Bij het licht van de fakkel vond hij er nog drie aan elke zijde.
Tevreden keek hij in het rond. Nu kon hij op zijn gemak naar het boek der boeken zoeken. Hij begon in de verste hoek, maar daar bleken alleen bijbels te liggen. Stapels stoffige bijbels, de een nog saaier dan de andere. Dit was niet wat hij zocht. Neerpenner bladerde door duizenden eeuwenoude documenten en geheime manuscripten.
Een boek dat een gehele plank opvulde, trok zijn aandacht. Met zijn mouw veegde hij een lading stof weg. Gouden letters op de kaft lichtten op, maar toen hij de woorden las die de titel vormden schudde hij moedeloos zijn hoofd. “Het grote boek van nutteloze kennis.” Wie zou dat nou willen bewaren?
Gefrustreerd trapte hij tegen een andere kast waardoor hij opnieuw een regen van boeken veroorzaakte. In de stapel aan zijn voeten zag hij een pocketboek liggen.
Hij viste het van de grond en las de titel: “Shit Happens - Survivalgids voor toiletbezoek op vakantie”.
Eigenlijk best wel handig, bedacht hij zich en stak het boek in zijn achterzak.

a0e2d8b76484b60ecc6e44d172718d50_1403716

Na een grondige zoektocht waarin hij letterlijk elk boek binnenstebuiten had gekeerd, zakte Neerpenner terneergeslagen op de grond. Met zijn rug tegen een muur bekeek hij de ravage die hij had veroorzaakt in de oude kluis. Een orkaan had nog minder aangericht. Vermoeid liet Neerpenner zijn kin op zijn borst zakken. Hij kon niet geloven dat hij na al die moeite… Opeens viel zijn blik op een roestig rooster in de vloer een paar meter vanwaar hij zat. Op zijn knieën kroop hij er naartoe en probeerde erdoor te kijken, maar het was te donker om wat te zien. Verwoed begon hij eraan te trekken. Minutenlang bracht Neerpenner alleen een wild gekreun uit; zijn gezicht begon inmiddels het uiterlijk van een tomaat te krijgen, maar hij gaf niet op en tenslotte gaf het rooster eindelijk mee. Door de schok vloog hij achteruit en ontketende een nieuwe stofwolk die hem bedekte van onder tot boven, maar het enige wat hij uitte was een kreet van triomf. Hij was dichtbij de grootste ontdekking van zijn tijd. Hij voelde het tot in zijn tenen.
Neerpenner boog zich over het gat in de vloer en haalde het boek der boeken tevoorschijn. Eindelijk! Hier was hij voor gekomen: “Het toverboek van Gargamel.”
Een hysterische lach borrelde uit zijn binnenste en echode rond de vier hoeken van de kluis.
‘Met dit boek ben ik oppermachtig!’ schreeuwde hij het uit terwijl hij het grote, zware boek hoog boven zijn hoofd hield.
Toen zijn euforie over zijn hoogste punt was, legde hij het boek voorzichtig op de vloer, sloeg het open op een willekeurige bladzijde en las:

Toverspreuk om te kunnen vliegen

Benodigdheden:

  • Anderhalve vleermuisvleugel
  • Vijf rattenkeutels
  • Verse dragon
  • 1 struisvogelei
  • Een handvol snorharen van een wasbeer


Neerpenner keek op van het boek. Waar moest hij dat in hemelsnaam allemaal vandaan halen? Hij kon maar beter eerst zoeken naar een toverspreuk om uit deze gevangenis te ontsnappen. Hij bladerde verder tot het hoofdstuk: rituele spreuken.

‘Aha, hier heb ik het!’ riep hij enthousiast uit.

Ontsnappingsspreuk

Roep 3x je naam terwijl je op één been tien maal in de rondte springt en zing daarbij:

ik wil ontsnappen, ik wil vrij
ik zet er alle zeilen bij
geef mij kracht voor deze daad
en help mij weg voor dageraad

Vergeet niet om erbij te denken waar je terecht wil komen.

Dat is best veel om te onthouden, dacht Neerpenner. Tellen, springen en zingen.
Voor hij aan het werk ging, zorgde onze jonge onderzoeker er eerst voor dat hij vrij spel had en het eerste half uur was hij druk bezig om alle boeken en oude rollen aan de kant te vegen.

Daarna riep hij driemaal zijn naam, terwijl hij op zijn linkerbeen tien keer in de rondte ging en de spreuk opzegde. Op het eind kon hij alleen maar aan zijn eigen bed denken.

Het enige wat Neerpenner zag, was een felle flits en toen merkte hij dat hij in bed lag.
‘Het is gelukt!’ jubelde hij terwijl hij zijn armen als een overwinnaar de lucht instak.
‘Wat moet dat?’ klonk een vreemde stem.
Neerpenner draaide zich om en schrok zich een ongeluk. Naast hem stond de paus in zijn Bert en Ernie pyama en hij keek niet al te vrolijk.
‘Wat doe jij in mijn slaapkamer?’ vroeg Neerpenner verbaast.
‘Jouw slaapkamer?’
Nu besefte Neerpenner pas dat hij niet in zijn eigen bed lag. Ik had het kunnen weten, drong het eindelijk tot hem door. Had Gargamel ooit het geluk de smurfen te pakken met dat toverboek?

 

937554b13ee54f74218ba2a603ca7bd6_1403717

Reacties (33) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik had deze gemist - bedankt dat je me er even op wees in een andere reactie :) Moest wel lachen om je shit happens :)))))

maar heel goed ingevuld!!!
Bedankt. Je weet nooit wat je tegenkomt in een noodsituatie :)
Dat "shit happens" boek zou in een ander verhaal mij zeer van pas zijn gekomen...

Ach ja, je bent best nog aardig voor mij. Je laat mij slechts ronddansen als een zot tussen de geheimen van het Vaticaan, en ik krijg nog wel een zeer exclusief inkijkje bij Paus Fransiscus.
Dankzij het verhaal van Yrsa kwam ik bij dat boek terecht ;)

Zullen we de actie aan jeugdige onbezonnenheid toeschrijven? :)
Hilarisch! En weer heb je iets smurfigs erin weten weg te moffelen. Heel "subtiel". :-)
Bedankt voor het beeld van de paus in een Bert en Erniepyjama; die gaat even niet meer uit mijn hoofd, hoe ik het ook probeer.

Ik lag te hikken van het lachen om de snorharen van een wasbeer. Hoe krijg je die nou te pakken? Gaat dat in één moeite door met het geven van neustikjes?
Dit verhaal schreeuwt om een vervolg.
Bedankt Gildor. Dat smurfde eigenlijk vanzelf. Daar heb ik geen controle meer over :)
De snorharen van een wasbeer bemachtigen is trouwens een heel precies werkje. En ik zou vooral je handschoenen niet vergeten ;)
Ik denk dat we dat beter aan vrouwelijke handjes kunnen overlaten. Lijkt me een stuk efficiënter.
Daar valt niks tegen in te brengen.
Groot applaus, wat een heerlijk verhaal! Erg graag gelezen.
Bedankt MoZ@rt.
Over origineel gesproken. :) Geweldig verhaal en weer op zijn smurfs ingevuld.
Merci. Tot uw dienst juffrouw Rose ;)
À votre service, zeg je dan. ;)
À votre smurfice ;)
wat een leuk verhaal
Goed geschreven en heel handig die spreuken, zelf ook eens uittesten :-)
Succes :)