Tienermoeder , deel één.

Door Kookaburra gepubliceerd op Tuesday 24 June 00:43

Nééeee.....ze schreeuwde het bijna uit; weer niet ongesteld, ze wist nu echt niet meer wat ze moest doen, ze was nu al voor de tweede keer niet ongesteld geworden. "Het kán niet dat ze zwanger is, dat mág niet". Ze durfde het niet tegen haar moeder te zeggen. Nee, haar moeder moet het niet weten, want dan kwam haar vader het ook te weten en hoe hij zou reageren kon ze niet inschatten. Hij zal vreselijk kwaad worden, haar gaan slaan of gaan schelden. Ze was  pas 17 jaar. Ze was zó bang dat hij haar het huis uit zou gooien of naar een internaat zou sturen. Nee ze kon er zich er helemaal geen voorstelling van maken hoe hij op een eventuele zwangerschap van haar zou regeren. Haar vriend was de enige aan wie ze het durfde te vertellen. En gelukkig was hij niet boos, "Als je zwanger bent hebben we dat samen gedaan en gaan we het samen oplossen. Ik ga me inschrijven voor een huis. We hebben immers al meer dan een jaar verkering. Ik heb een baan en kan overwerken om meer geld te verdienen", zei hij en hij meende het. Bovendien de verlovingsdatum staat al gepland. En ja hoor, nog geen twee weken later kreeg haar moeder wat in de gaten. Zij keek altijd het wasgoed na en zei tegen haar dochter dat ze had gemerkt dat ze 2 keer niet ongesteld was geweest. En meteen op de man af vroeg ze haar dochter of ze soms zwanger was. Maar dochter kon die vraag niet beamen maar ook niet ontkennen en dat zinde moeder niet. Je weet toch wel of je zwanger kunt zijn, riep ze. Nee dat wist ze niet, de seks was nou niet om over naar huis te schrijven en haar vriend had toen gezegd dat hij zou er voor zorgen dat ze niet zwanger kon raken en ze vertrouwde volledig op hem. Hij was toch ook ouder dan haar en zou het wel weten. Haar moeder zei haar dat ze naar de dokter moest gaan om te horen of ze zwanger was. Met knikkende knieën ging ze de volgende dag, helemaal alleen naar de huisarts. En ja die constateerde inderdaad een zwangerschap. Ze wist niet hoe ze moest reageren, de huisarts zag kennelijk haar onzekerheid en zei nogmaals, "Ja hoor je bent echt zwanger, geen twijfel mogelijk". Ze kon geen woord uit brengen. DE arts vulde nog aan, "je kunt twee dingen doen, het weg laten halen of het houden". Maar nee resoluut zei ze dat ze het niet weg wilde zou laten halen, ze begreep zelf niet waar ze die kracht vandaan haalde om die opmerking te maken. Na nog een laatste advies van de arts om een afspraak met de verloskundige te maken, ging ze naar huis. Haar gedachten boordevol met vragen. Hoe nu verder??

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
herkenbaar artikel, mij overkwam hetzelfde maar ik was net 18 en had geen thuis.
Mooi artikel
Prachtig artikel, het staat in de top 10 van deze week!
Een pittig verhaal en zo beeldend geschreven, je voelde de zorg en angsten er door heen. Verwarrende tijd voor een tienermeisje. Hoe nu verder ja dat is nog eens wat, ben benieuwd naar een vervolg