De tweede opdracht voor, door en over Plazillianen

Door Gildor Inglorious gepubliceerd op Sunday 22 June 11:06

Het was me het weekje wel!

 

7c99c257668ba86f12bc03205e2fc743_1403430

Vorige week is het begonnen. Christine blies haar schrijfopdrachten nieuw leven in. In de Plazilla-krant verschijnt voortaan elke week een schrijfopdracht met een bepaalde Plazilliaan in de hoofdrol. Een aardige situatieschets en eenieder die inspiratie voelt stromen, mag erop voortborduren en het verhaal binnen een week plaatsen in de zilla Schrijfopdrachten voor en over Plazillianen. De regels zijn eenvoudig:

  • Minimum 400 woorden
  • Je hebt 1 week de tijd om in te leveren.
  • Hou het leuk! Met respect voor je medeplazillianen!

Rose_love schreef de eerste voorzet en maakte mij tot onderwerp. Of lijdend voorwerp, dat is natuurlijk ook mogelijk. En dan maak je wat mee, als meewerkend voorwerp of gewoon heftig tegenspartelend.

55a11ebea5235fcdf8677a1f52d31852_1403430


De afgelopen week kreeg ik een nachtmerrie over de oorlog in Nederlands-Indië, een mooie droom over vliegen, als een soort reddende engel ontdekte ik Ware Liefde, mijn slechte kant wenste een lief meisje in een vissenkom met piranha's. Natuurlijk verdien ik daarvoor straf, dit keer in de vorm van een kris door mijn hart. Vol wraakgevoelens en naïviteit liet ik me verleiden door een heks met een Magisch Web en veroorzaakte de verdwijning van een aantal schrijfsters. Een ander lief meisje haalde ik gelukkig terug uit een onbekende dimensie. Om mezelf nog meer te rehabiliteren sloot ik een "eco-friendly" verbond met misschien wel het laatste exemplaar van de Homo smurfus giganticus. En alsof dat nog niet genoeg was, zette ik een muizenmasker op en vond twee van mijn verdwenen kindertjes terug. 

Daar raak je wel een beetje uitgeput van, zeker op mijn leeftijd. Even zes minuten bijkomen en dan draag ik het estafettestokje over. Aan wie dan? Aan een Plazilliaan met een oude geest in een jong lichaam, een jonge, uiterst slimme creatieveling met een gezonde dosis zelfspot die een potje kan filosoferen op hoog niveau en zich aardig in de nesten werkt als hij de avonturier uit gaat hangen. En wie is dat? Neerpenner, wie anders? 
Wat maakte onze jonge held dit keer mee? Dat is aan jullie om te bepalen. Ik geef een voorzetje, onder de werktitel:

Neerpenner en het geheim van het Vaticaan

Hij hield een natte doek voor zijn gezicht. Het rook hier ontzettend muf, stoffig en doods. “Als een graftombe”, dacht hij en glimlachte om die ingeving; hij had immers nog nooit een graf geroken. Nu hij de geheime kluisdeur geopend had was er aan de eeuwenlange rust een einde gekomen. Voor het eerst sinds honderden jaren was een zuchtje frisse lucht deze afgesloten ruimte binnengedrongen – Neerpenner kon niet zien hoe uitgestrekt de ruimte was – en het stof van eeuwen dwarrelde, ontwaakt uit haar Doornroosje-achtige slaap, dansend in het rond. Neerpenner knipperde even met zijn ogen. Het stof deed hem tranen en zelfs in het aardedonker van deze geheime ruimte had hij het gevoel ook nog eens door een mistgordijn heen te moeten kijken. Zijn hart klopte opgewonden in zijn keel toen hij het schijnsel van zijn veel te kleine zaklamp richtte op de diepe duisternis. In zijn lichtbundel leken de stofdeeltjes hem als mysterieuze Orbs de weg te wijzen. De weg naar zijn grote triomf, realiseerde hij zich trots. Zijn ogen begonnen langzaam te wennen aan het duister en in zijn schijnsel zag hij waarvoor hij was gekomen. De schimmen van lang vergeten boeken en zelfs boekrollen. Hij kon nog net een kreet van opwinding onderdrukken.
Dankbaar richtte hij zijn blik omhoog. Het was hem dan tóch gelukt. Dat krijg je nou, als je hém onderschat. Zoveel voorgangers waren onverrichterzake teruggekeerd, maar hij was verder gegaan waar zij opgaven. En vooral de manier waarop het hem dan uiteindelijk gelukt was, deze ruimte in de diepste catacomben van Vaticaanstad betreden, inwendig kon hij niet anders dan in lachen uitbarsten.
Voorzichtig deed hij zijn eerste stappen. Hij zag zijn voetsporen in het centimeters dikke stof en moest denken aan Neil Armstrong op de Maan. “A small step for Man...”, fluisterde hij.
Stokstijf bleef hij staan toen hij het doffe geknars hoorde. Snel keek hij achterom en zag nog net hoe de kluisdeur zich sloot en hem opslokte en hem in deze gevangenis opsloot.
“Heb ik weer! Hoe ga ik me hieruit redden?”, vroeg hij zich af. 

64ad15d5e91fa96dc8714e23bebc74ec_1403430

Ja? Gaat die inspiratie al stromen? Laten jullie Neerpenner een beetje heel? Wordt hij de held of de schlemiel? Wordt het een thriller, horror of humor? Verras ons! 

Wil je meedoen en kan je nog niet in de zilla Schrijfopdrachten voor en door Plazillianen? Zet het hieronder in een opmerking, of neem contact op met Christine.

Reacties (45) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Hartstikke leuk, Gildor! Natuurlijk doe ik mee, ik laat geen kans onbenut om eens goed over mijn broertje te schrijven. ;)
Een antwoord waar ik stiekem (?) al op hoopte... ;-)
Hee, je bent ongeveer twee minuten te vroeg met reageren. ;)
Soms krijg ik extra energie...
Jammer dat dat in het muizendorp nooit voorkomt. :P
Ik heb 'm opgeslagen..zit momenteel in enorme drukte, maar wil er wel tijd voor maken.
Leuke uitdaging
Leuk, weer een uitdaging!
Leuke opdracht! Spannend begin. Ik loop achter, ik moet nog 1 lezen.
Niet echt een uitnodiging voor een romantisch vervolg, maar dat is ook een uitdaging tenslotte.
Je weet maar nooit wat Neerpenner ontdekt. Misschien wel iets heel romantisch.
Vaticaanstad? Hoe ben ik daar terecht gekomen? Dat vind ik zelf een belangrijkere vraag. Maar goed, het ziet ernaar uit dat je iets van het sadisme van Roosje overgehouden hebt...

Ik ben benieuwd hoe mijn trouwe vrienden (iedereen mag me, toch? ) me zullen redden. Ik ben er zeker van dat ze mij niks ergs zullen doen.

Ik heb trouwens al een ideetje voor de volgende schrijfopdracht. Maar die wijkt wel wat af van het patroon. (Want ik maak het, vanzelfsprekend, ingewikkelder...)
Nu ja, jullie zien wel. (en worden geïnspireerd, naar ik hoop)
Zal je heel en in je waarde laten, maar makkelijk ga je het niet krijgen -)
Wie zegt dat Roosje mij sadistisch heeft gemaakt? Andersom zou ook kunnen. Niet dat ze ooit zal toegeven dat ik in staat ben om haar te "heropvoeden"...

Komt vast goed. Ik ben eigenlijk veel meer benieuwd wat je daar allemaal in die kluis gaat ontdekken. Want daar ging het toch om.

Vanzelfsprekend! Ik kijk nu al uit naar volgende week. :-)
Kijk Neerpenner, jij begrijpt het. Ik probeer jullie inderdaad op een positieve manier te beïnvloeden, en Gildor lijkt zijn best te doen om jou een beetje onder de duim te houden. Hoewel, ik weet ook niet precies wat jij daar uitspookt in Vaticaanstad. En hoe je daar terecht bent gekomen... volgens mij wordt het tijd voor een kleine terugblik.