De geroepene,25, het kwaad dat nadert

Door San-Daniel gepubliceerd op Sunday 22 June 06:58

images?q=tbn:ANd9GcQI6Z-G_i8y0IdTKnKRmGd

De maaltijd naderde het einde en de jongen kwam met nieuwe glazen aan lopen. 'Retsina,' zei Gillianos, 'dat is geïmporteerd uit Attica, dat kan niet anders.' De witte wijn was harsachtig van smaak en je hield er van of niet, dacht Kratos. Hij was er mee groot gebracht. Al in de tijd van Vergilius de grote dichter werd er Retsina gedronken. De amphora kruik werd luchtdicht afgesloten met een bolletje hars van de amandelboom.   De retsina liet zich kneden tot een propje en Kratos had gezien bij zijn vader vroeger, hoe na jaren op een plank gestaan te hebben, de wijn nog goed van smaak was.  Ware het niet dat je altijd een vleug van de retsina, de hars, rook en proefde. Het was onmiskenbaar, die geur was voorbehouden aan dennebomen en amandelhars. Er waren boeren in de wijnstreken die een knecht in dienst hadden die alleen maar de hars van de amandelbomen aftapte, de bomen ademde de hars uit en balletjes, soms ter grootte van een man´s hand vormde zich onder aan de stammen.  'Ah, Attica,' dacht, hoe lang geleden dat ik je zag!'

'Dat heb je goed gezien, Gillianos,' lachte Marius, ' en er is meer we sluiten de dag af met Ouzo uit Athena. De melkwitte Godendrank!'' Hoe ben je daar aangekomen,' riep Gillianos uit. 'Mijn schip is binnengekomen,' kondigde Marius aan,' uit het moederland en buiten het onovertroffen gewoven textiel, heb ik besloten om een handeltje in Ouzo en Retsina te beginnen.' Ik keek op en zei, 'daar is markt voor, al zouden wij allen hier aanwezig maar je enige afnemers zijn'. 'Sluit mij maar uit, van dat genoegen,' zei Samuel,' mijn geloof staat mij dat niet toe, niets onreins, geen alcohol en ik heb de gelofte van mijn haar niet knippen op mij rusten.' 'Fijn geloof wel,' vond Gillianos, 'dat knechten van mensen maakt en hen bevreest maakt om het glas met vrienden te heffen'. 'Daar ga ik niet op in,' antwoordde Samuel,' overtuigingen hoef je niet te verdedigen, dat zijn op zichzelf staande waarheden.' ' 'Oh, waarheden  en waarheid,'zuchtte Marius,'wat is waarheid, is er een enige waarheid?' 'Er zijn net zoveel waarheden als er mensen zijn.' sti̱n ygeiá sas!!

images?q=tbn:ANd9GcTSD-17-W9cosU54KIIz6d

'..en dat moge betekenen,' vroeg Samuel met opgetrokken wenkbrauw.  'Gezondheid of proost,' lachte ik,' dit is klein Griekenland aan het worden, Marius wenst ons allen het beste toe in zijn moeder tong.' We hieven allen het glas, zelfs Samuel nam een glas en we herhaalden,'Sti̱n ygeiá sas' met het verschil dat wij het weg sloegen en Samuel er aan rook, daarna zette hij het weer neer. 'Wat lach je Kratos,' vroeg hij? 'Ik zie je normen en waarden en overtuigingen langzaam van af je afsmelten,' lachte ik, het was een heerlijke ontspannen middag en ik voelde me loom,' en ik denk dat we je nog wel tot een echte Griek kunnen omvormen, gegeven de tijd.' Dat zal dan in een ander leven moeten plaatsvinden,' zei de Leviet, 'eén die hopelijk nog even op zich laat wachten. '

Marius keek ernstig en schonk een ieder nog eens bij, behalve de Leviet die zijn glas nog vol had. 'Een ander leven,' zei Marius de wijsgeer die een handeltje in textiel en nu ook in drank begonnen was,'Echt een ander leven, ik sluit het niet uit.' Hij hield het glas even tegen het licht, 'perfect,' mompelde hij. 'Wij hebben allen andere levens geleid en ik bedoel niet zoals wij hier zitten, maar onze gedachten zijn niet van onszelf. Onze gedachten hebben zich door de tijd verplaatst.' Hij was ongewoon ernstig, zo maakte ik hem zelden mee, zeker niet op onze Stoa dag.'

images?q=tbn:ANd9GcRoJcdZ-LeAlE08aWMjDt4

'Spreek goede Marius, ik luister,' zei ik eenvoudig weg. 'Er wordt aan mijn ziel getrokken,' begon hij, zeker de laatste tijd.' 'Retsina en Ouzo,' wilde Samuel half spottend weten?' 'Nee, even echt, dit staat los van maaltijden of drankjes met vrienden, soms kan ik door andere ogen kijken, begrijpen jullie mij?'. 'Nee', zei Gillianos,' daar heb ik geen enkel beeld bij. 'Jij bent dan ook een jonge ziel,' antwoordde Marius op ernstige toon, dat kan ik zien.' Dat inzicht komt wel als je lang genoeg aanwezig bent op deze aardkloot, Het groeit bij iedereen, dus bij jou ook' en hij richtte zich weer tot de groep. 

'Als Gillianos of als Samuel ons over hun jeugd vertellen onder het genot van een lamsbout, bijvoorbeeld,' en Marius bouwde even een pauze in alvorens verder te gaan, 'dan nemen we daar kennis van, wij zijn deelgenoot gemaakt zonder dat wij lijfelijk aanwezig waren. Het verhaal wordt een deel van ons en we hebben daarna een gedeelde herinnering.' Ik keek even om mij heen, de vrienden luisterden vol aandacht, dit was één van de échte momenten in de Stoa. 'Wij zien door ogen van vriend Gillianos of vriend Samuel zijn leven, wij maken zijn vader of moeder mee of worden deelgenoot van een bijzonder gebeurtenis in hun leven.' Ik heb bij tijd en wijle dat ik deelgenoot wordt van zulke delen van jullie levens zonder dat jullie mij er over vertellen. Dit moet verwarrend klinken, maar ik worstel ook om de juiste woorden te vinden. Zoals je soms mensen ontmoet en ze meteen wel of niet mag, daar zit een onuitgesproken herinnering in, misschien uit een andere tijd, uit een ander leven. Het is een instinct om je te waarschuwen en te overleven.'

images?q=tbn:ANd9GcQZM1dssnPX82lg4nm7ITF

'Dat verwerp ik,' zei Samuel de Leviet, dat is wat mensen uit achter Egypte reïncarnatie noemen,' ik kan me daar niet in vinden.' Marius glimlachte fijntjes voor zich uit, 'Vindt niet wat je moet vinden van anderen, maar wat je zelf vindt, vriend Samuel, laat me je helpen'. Jij als Leviet verwacht de redder, de Messiahs en hij reciteerde voor zich uit, 'oh kom oh om Emanël en redt u lijdend Israël' De messiahs is de uitverkorene , de zoon van God , de redder en ga zo nog maar even door. Elke tijdspan heeft zijn Messiahs, die het goede in zich draagt en die rol op zich neemt . De laatste grote Messiahs hebben jullie 700 jaar geleden laten kruizigen, het is het noodlot van 'Redders' ,dat zij de kwade machten zich tegen zich bundelen'. 

'Ja,' zei Samuel simpelweg, 'ik geloof in de Messiahs wiens geboorte voorspeld is, de zaligmaker, daar heb je gelijk in, het is een idee in de tijd'. 'Uiteraard ben ik de Messiahs niet,' vervolgde Marius, dit, vriend Samuel, diende alleen even om aan te geven dat los van dogma, reïncarnatie ideeën ook in jouw geloof voorkomen, de langverwachte zal komen, zal vlees worden, carne als vlees en opnieuw, dus opnieuw in de vlees verschijnen, of te wel het goede zal belichaamd worden , of een lichaam krijgen.  

Nu weer terug naar aan wat ik aan het vertellen was.' Ik  ben tijd en wijle bij sommigen van jullie aanwezig , door een mist zal ik maar zeggen. Het is ook niet hier. en ik herken julie wel maar jullie zijn het niet.  Het zijn je gedachten die ik herken, ik tap het af neem ik aan. Dat vertaalt zich in beelden. Vinden jullie me nu gek?' 'Wat je zegt komt wel vreemd over op me,' Gillianos was de eerste die sprak. Marius keek hulpeloos,' ik kan het niet beter onder woorden brengen.' Het is begonnen toen ik de Retsina wijn in mij grot op borg. Er kwam zo´n angst op mij af, terwijl ik daar niet alleen was, ik was omringd door knechten, dragers en zo, maar een onberedeneerde angst bekroop mij. En nu keek hij rond uit hulpeloos om zich heen,' de grot veranderde een beetje van vorm, een beetje maar. Ik zag iets als uitgesleten traptreden, vele ontbraken en er was iets héél slechts aanwezig, en jij en hij wees mij aan, keek over je schouder toen je omhoog liep met ingetrokken schouders, maar je was het niet en je keek door mij heen Als je begrijpt wat ik bedoel'. 'Nee,' zei ik, 'werkelijk, ik zou niet weten waar je grot is, het gaat meer om een droom, een visioen, een gevoel of zo, neem ik aan'. 'Ik lachte nog tegen je om je gerust te stellen,' zei Marius.

images?q=tbn:ANd9GcTRQh-AyMaIj4geH5ksCDG

'Het is een gevoel, een waarschuwing,' zei Samuel ineens, 'er nadert onheil, het slechte dat rondwaart of dat uit het collectief is afgetapt of op vrije voeten loopt, ademt en richting krijgt.  Het is het overlevings instinct dat zich niet verloochent, dat jou waarschuwt. Het groeit, ik merk ook al een tijdje een andere houding tegen over ons, de locale bevolking verandert. Iets vormt, dat zijn vuist om ons wil sluiten en ons tot moes wil knijpen. Wij horen hier niet. Het is niet voor niets dat men de naam van onze kolonie nu wil veranderen van , Eistanpolin, onze Griekse naam voor de stad, of bij de stad naar Islambol, wat vervult van de Islaam betekent. Vanaf volgende week zijn alle documenten met de oude naam ongeldig verklaard. Dat is nog maar het begin.

'Kratos is niet in je grot geïnteresseerd,' meende Gillianos,die zichzelf  nog eens inschonk. Hij nam een ferme slok en stak een dadel in zijn mond en brak zijn tand. 

San Daniel 2014.

lees ook deel 26 de geroepene, zwaaien in de tijd.

 

 

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Zou Marius zijn tand niet breken?
je tapt af ..he wat is werkelijkheid en wat niet..
er gebeurt iets akelig, het slechte waant rond ik herken het je voorvoelt zo iets, goed geschreven
Ook als paragraaf lekker te lezen. Schitterend thema weer San!
Dank je sis...
Zoveel mensen, zoveel waarheden. Marius kan aftappen, zou iedereen dat kunnen?
ik denk het wel ..sommigen met meer en anderen met minder succes..