Het 2e kwartaal nummer van de digitale Nederlandse Literatuur Gids 2014 wij en de maatschappij

Door San-Daniel gepubliceerd op Saturday 21 June 22:28

Bring back our girls, bijdrage van Annelies Vijlbrief

Laten we het niet hebben over het nut van de acties en de tweets. We vragen ons toch ook niet af of de acties van Amnesty International werken. Of het werkt om talloze kaarten te sturen naar even talloze gevangenen over de hele wereld.

Laten we het daar niet over hebben, het is een discussie die ik niet wil voeren. Ik houd het maar op dat ene motto van Amnesty

 

At night a candle is brighter than the sun.

 

db99215ed4aa3c92a9cbc4624ef67a92_1399659

 

Bring our girls back. Honderden Nigeriaanse meisjes zijn ontvoerd terwijl ze op school met een examen bezig waren. Een riskante bezigheid blijkbaar want hun school werd bewaakt door 50 militairen – een bewaking die niet afdoende was. Ontvoerd door de terreurgroep Boko Haram die van plan zijn ze als slavin of bruid te verkopen.

Nieuws wat me niet meer losliet. Omdat ze van de aardbodem lijken te zijn verdwenen, om de wanhoop van de ouders en de schijnbare onverschilligheid van de Nigeriaanse regering. 

 

Bring back our girls

 

b9d5bb85f78e41c5a901931a8ce42961_1399659

 

Een paar jaar geleden schreef ik het gedicht: Ben maar een meisje, voor Engelstalige vrienden had ik het vertaald en nu trek ik de stoute schoenen aan om het hier te plaatsen.

Als de vertaling niets is, hoor ik het trouwens graag. Mijn Engels is niet goed genoeg voor een echt artikel, maar misschien wel voor een gedicht.

 

Just a girl
 

Small, irrelevant, useless
Just a girl

Where is the right
To learn, to choose, to live

Just a girl
A child who cannot be a child

Nothing more than a girl
useless, irrelevant, small

a girl ...

 

db99215ed4aa3c92a9cbc4624ef67a92_1399659

 

vertaling van

 

Ben maar een meisje
 

Klein, geen betekenis, nutteloos
Alleen maar een meisje

Waar is mijn recht
Te leren, te kiezen, te leven

Alleen maar een meisje
kind dat geen kind mag zijn

Niets meer dan een meisje
nutteloos, geen betekenis, klein

een meisje

 

e0a9774b04b3b90dd43d052cedda58d8_1399659

 

Annelies Vijlbrief 2014.

Ik had het liever niet geweten, Bijdrage van Lucifall aan de Nederlandse Literatuur Gids

Wij dé Maatschappij! » Ik had het liever niet geweten
 
Lucifall wijst ons op haar onnavolgbare wijze op de misstanden die bestaan cq ontstaan in de hedendaagse jungle, die wij onze maatschappij noemen. (San Daniel voor de NLG)
 

Helemaal van de leg..

bcd5a03b05f45dc142807ed1a162189c_1399799

Hij zit nu bij het leger des Heils
Zeven woorden door merg en been
Als kind al verstoten
en nu weer helemaal alleen

Een tempel waar ik ooit thuis was
rücksichtlos ontruimd
de straat werd jouw huis
Dit gun je toch een hond nog niet?

Zeker niet als je weet wie diegene is
iemand die niet kan vechten
te veel tegenslag heeft gehad
en niet op kan komen voor zijn rechten

Wat leven we toch in een kutmaatschappij
Dat mensen gewoon de straat op worden gegooid
ik hoor hier niet meer
want deze maatschappij is gewoon niet van mij

Zeven keer Gecko
een wens van ons samen
bracht ooit dit nu ontruimde huis
in het verleden

Zeven keer Gecko
zeg ik nu en wens
een nieuwe plek voor jou
in het heden

Hij zit nu bij het leger des Heils
Zeven woorden door merg en been
Als kind al verstoten
en nu weer helemaal alleen

Lucifall 2014.

Je zelf zijn in de maatschappij, kun je dat:Bijdrage aan de Nederlandse Literatuur Gids, van Kai Maduro 2e kwartaal 2014,'wij en de maatschappij'

 

Kai Maduro is een groot denker, zijn levens ervaring biedt hem de mogelijkheid om de maatschappij positief afstandelijk te beschouwen. (De Nederlandse Literatuur Gids  dankt kai voor zijn bijdrage.)

 “De grootste uitdaging in deze tijd is jezelf zijn in een maatschappij die wil dat je bent als ieder ander”

(R. Angeles)

En of dat een uitdaging is! Er is moed nodig om in deze maatschappij te zijn wie je werkelijk bent. Want de staat van ‘niet-jezelf-zijn’, van voort te sjokken met de kudde, is een ‘mentaliteit’ waar de meeste mensen zich niet eens bewust van zijn. Ook al veroorzaakt het een disbalans van je gevoelens. Het ‘niet-jezelf-zijn’ kan zo ‘normaal’ overkomen voor jezelf dat je het niet eens in de gaten hebt.

In mijn jonge jaren, heb ik jarenlang onbewust in die toestand van niet mezelf zijn geleefd. Met als gevolg mentale en emotionele onevenwichtigheid. Tot een toenmalige collega en vriendin mij op een dag verweet me ‘onecht’ te gedragen. “Durf eens jezelf te zijn, Kai. Laat zien wat je werkelijk voelt, wie je werkelijk bent”. Zij vergeleek mij met een toneelspeler.

Deuk in mijn ego

Die opmerking was toen een behoorlijke deuk in mijn ego. Wat echter het meeste bij mij bleef nadreunen was haar terechtwijzing dat ik zelf niet eens doorhad dat ik een ‘heel en heel slechte toneelspeler’ was. En dat ik, volgens haar, mij zo gedroeg omdat ik me steeds afvroeg wat anderen van me zouden denken of dachten.

Ontmaskerd

Ja, dat kwam toen aan als een sloopkogel. Mijn ego werd met de grond gelijk gemaakt. Ik was er zelf namelijk honderd procent van overtuigd dat ik een rasechte ‘rebel’ en helemaal mezelf was. Ik droeg de kleren die ik wilde dragen; ik dacht anders over vele dingen dan anderen; ik was geen conformist, en legde mij echt niet zomaar neer bij de heersende burgerlijkheid en zeker niet bij die van mijn ouders. Heerlijk schoppen tegen de heilige huisjes. En daar voelde ik mij best prettig bij. Tot ik door mijn toenmalige vriendin ontmaskerd werd.

Emoties en gevoelens

Jazeker. Zij was genadeloos. En toch heeft het wel even geduurd voor ik doorhad op welke gebieden ik mezelf niet was. Dat bleek uiteindelijk vooral te zijn op het gebied van mijn emoties en gevoelens. Ik zei of liet het ene zien en voelde heel iets anders. Ik kon aan de buitenkant heel attent en aardig zijn voor iemand terwijl ik innerlijk hem/haar het liefst wilde wurgen. Vooral aan de telefoon was ik daar een meester in. Ik kon heel kwaad zijn om iets en me tijdens een telefonisch gesprek daarover voordoen alsof ik heel begripvol en kalm was. En wanneer ik mij ellendig voelde kon ik toch nog in gezelschap in een flits mijn tandpasta-glimlach laten zien. In die tijd kon ik me zelfs zwaar beledigd voelen en me toch een houding van onkwetsbaar zijn tonen.

Rampzalige gevolgen

Later hoorde ik van een bevriende psycholoog dat ik deze onevenwichtige levensstijl, die ik zelf heel normaal vond, zeer waarschijnlijk te danken had aan mijn streng christelijke opvoeding en mijn overdreven drang carrière te maken in mijn toenmalige beroep. Maar ook in mijn privéleven gedroeg ik mij indertijd emotioneel zeer onevenwichtig.  Op relationeel gebied waren de gevolgen rampzalig.  Relaties die niet kapot gingen, maar explodeerden.

Bang voor afwijzing

Die les heb ik uiteindelijk wel geleerd. Tegenwoordig, ben ik zoveel mogelijk mezelf, zowel uiterlijk als innerlijk en weiger ik me anders voor te doen of te gedragen dan wie ik ben. Bij anderen zie ik tegenwoordig heel snel waarom ik mij indertijd zo gedroeg. Ik was bang voor afwijzing, niet door anderen geaccepteerd en aardig gevonden te worden.

 Compromissen sluiten

Talloze mensen hebben hier last van. De kans is groot dat ook jij – nou ja, misschien jij niet – net als ik in het verleden, dagelijks bezig bent met compromissen sluiten wat betreft het jezelf zijn: of wat betreft je uiterlijk of wat betreft je temperament, je emoties en je gevoelens. Begrijpelijk, want nog altijd – ook in de zogenaamde tolerante westerse maatschappijen en culturen – worden de geldende normen en waarden door de meerderheid nageleefd uit angst voor wat anderen van je zullen denken of zeggen. Bijvoorbeeld: “Een christen, moslim, een Nederlander, Turk, Venezolaan, een vrouw, een echte man, een beschaafd mens… (en vul maar zelf verder in), doet zus of zo niet!”

Er is moed nodig

En houd je geen rekening met wat de familie, de groep, men of beter gezegd de kudde van je eist, omdat je op jouw manier jezelf wilt zijn, dan heb je de kans dat men je belachelijk en misschien zelfs bespottelijk zal vinden. En dan heb ik het niet eens over de onzinnige (niet ter zake doende) eisen en bepalingen van werkgevers wat betreft  je kleding en uiterlijk. Ook daarom kan je worden gediscrimineerd, gepest, gesaboteerd, ontslagen, genegeerd, vernederd, mishandeld en zelfs vermoord. Want werkelijk jezelf zijn betekent bijna altijd, anders zijn dan anderen. En de kudde accepteert dat niet. Er is moed nodig om te worden en blijven wie je werkelijk bent. Als je wilt, denk eens hier over na.

  Kai Maduro 2014.

Lachen om je zelf :Bijdrage aan de Nederlandse Literatuur Gids, van Kai Maduro 2e kwartaal 2014,'wij en de maatschappij'

Kai Maduro is een filosofisch gericht schrijver die ons de spiegel van ons eigen bestaan voorhoudt. Wie hem leest, leert veel !!! (De Nederlandse Literatuur Gids dankt Kai voor zijn bijdrage.)

Wie maakt zo nu en dan niet een dwaze indruk? Dat doen wij allemaal – ja, ik ook. Maar wat geeft dat. Af en toe om jezelf kunnen lachen is zowel fysiek als mentaal gezond en het stimuleert anderen om met jou mee te lachen. Lachen om jezelf, geeft net als huilen een gevoel van opluchting. En daarnaast, of anderen nu wel of niet meelachen, ook nog een prettig en vreugdevol gevoel.

Van alle positieve eigenschappen die een mens heeft – om enkele te noemen: vriendelijkheid, vrijgevigheid, saamhorigheid en meelevendheid – wordt het vermogen om om zichzelf te kunnen lachen als het allerbelangrijkste beschouwd. Wie om zichzelf kan lachen, blijkt namelijk een veel prettiger leven te hebben dan iemand die dat – om wat voor reden dan ook – niet kan of niet wil.

Weinigen die dat kunnen

Nee, er zijn niet veel mensen die deze eigenschap bezitten. Maar al heb je deze niet, lachen om jezelf is iets dat je kan leren. Dat weet ik uit eigen ervaring. Ooit was ik iemand die door opvoeding, conditionering en alles behalve prettige levensomstandigheden, absoluut niet om mezelf kon lachen. Tot ik iemand met veel wijsheid op dat gebied leerde kennen. Zij deed mij inzien hoe belangrijk om jezelf lachen is voor een prettig, succesvol en tevreden leven.

Waarom om jezelf lachen?

Een van de vragen waar ik haar mee uitdaagde tot een discussie was: “Waarom zou ik om mezelf lachen? Dat is toch absurd!” Ik was in die tijd namelijk ervan overtuigd (wat later een waan-idee bleek te zijn) dat in onze serieuze, gespannen wereld vol rampspoed en ellende, er weinig mensen een mentaal gezonde reden kunnen hebben om te lachen. Laat staan om om jezelf lachen terwijl je heel serieus bezig bent met een zware studie, carrière maken, gezin stichten en onderhouden, financiële en gezondheidsproblemen... en ga maar zo door.

We nemen onszelf veel te serieus

Het heeft dan ook even geduurd voor ik inzag dat ik mijzelf en de dingen waar ik mee bezig was veel te serieus nam. Lachen en zeker lachen om mezelf was in mijn ogen verspilde tijd. Tot ik de tijd nam om dit zelf te onderzoeken en tot de ontdekking kwam dat om jezelf lachen alles behalve tijd- of energieverspilling is. Integendeel.

Een moedig mens lacht om zichzelf

Behalve dat je je leven als prettiger en vreugdevoller gaat ervaren, laat je als je om jezelf kan lachen aan jezelf en anderen weten dat je een moedig mens bent, iemand die risico’s durft te nemen in het leven. Want als je om jezelf kan lachen, houdt dit ook in dat je stappen durft te nemen om iets te bereiken in het leven, zonder daardoor vroeg of laat te veranderen in een stresskonijn.

Waarom treuren en klagen

Of het om moeilijkheden in je relaties gaat, met je werk, je gezondheid of wat dan ook, wanneer je om jezelf kan lachen, zal je niet snel door  angst en spanning overweldigd worden. Want, je bent een realist die weet dat als je iets onderneemt, er altijd de kans aanwezig is dat je tegenslagen krijgt te incasseren. En dat wat je onderneemt, zelfs kan mislukken. Maar, je bent niet bang om als gevolg daarvan voor een ‘dwaas’ of ‘vreemde snoeshaan’ aangezien te worden. Waarom zou je om tegenslagen en mislukkingen gaan treuren als je erom kan lachen en je daardoor opgelucht en prettiger voelt?

Lachen om je eigen ‘stommiteiten’

Maak je een blunder? Zeg je of doe je ongewild iets verkeerd? Een ander mag dat vreemd vinden, afkeuren misschien, maar als jij er om  kan lachen, maakt dat niets uit. Je weet dat de mogelijke ‘beloning’ voor om jezelf te kunnen lachen wanneer je een ‘stommiteit’ uithaalt, vele malen groter is dan de kans om door een ander of anderen het etiket ‘dwaas’ opgeplakt te krijgen. Die beloning is je gemoedsrust en een ontspannen gevoel.

Lachen om je eigen ziekte of kwaal

Er zijn mensen die zeggen: “Maar je kunt toch niet om jezelf lachen als je getroffen bent door een ernstige ziekte of kwaal?” Toch wel. Het kan. En de bewijzen daarvoor zijn er in overvloed. Lachen om je ziekte levert meer voordeel op dan er om treuren, erover klagen en een drama van maken. Niet voor niets wordt er wereldwijd in sommige ziekenhuizen (ook in Nederland) de Cliniclowns ingezet om zieke kinderen te laten lachen. Bij lachen maken je hersenen het stofje endorfine aan, dat onder meer pijnstillend werkt, het stressgevoel vermindert en een genezend effect heeft op zieke mensen.

Geen toeschouwer maar deelnemer

Wanneer je om jezelf kan lachen, heb je ook geen moeite om als je een ‘uitglijder’ maakt en tegen de vlakte gaat, weer snel op te staan, het vuil van je af te slaan en verder te gaan. Hoe vaak je ook onderuit gaat, daar maak je je niet druk om. Je weigert slachtoffer te zijn. Want, je weet dat zolang je valt, dit het gevolg is van het actieve leven dat je leidt. Je weet dat wil je in het leven niet vallen en je bezeren, je net zo goed voor dood kan gaan liggen en blijven liggen. Actief deelnemen aan het leven is weigeren toeschouwer van het leven te zijn en voluit deelnemen aan het leven.

Volledige verantwoordelijkheid nemen

Om jezelf kunnen lachen is niet makkelijk. Nee, maar om anderen lachen, daar hebben we geen moeite mee, nietwaar?! En toch is lachen om jezelf net zo makkelijk als lachen om anderen. Je hoeft alleen maar in de spiegel te kijken en je af te vragen: Waarom kan ik wel lachen om anderen als zij …. (en vul maar in), en niet als ik dezelfde ‘stomme’ en ‘belachelijke’ dingen doe?

Zelf onderzoeken en ervaren

Als je begint met de volledige verantwoordelijkheid te nemen voor hoe je leeft en voor de keuzes die je maakt, ontdek je al snel dat jij de enige verantwoordelijke bent voor jouw fouten. Dan ga je inzien dat fouten maken bij het leven hoort, dat fouten maken leerzaam is en ook best grappig. Waarom lachen we anders zo hard om de fouten van anderen? Je hoeft het van mij niet aan te nemen. Je kan het ook zelf  onderzoeken en ervaren. Lachen om jezelf maakt  je leven een stuk prettiger en vreugdevoller. Je wordt er een vrolijk mens van. Aan jou de keuze.

Kai Maduro 2014.

 

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Inderdaad een goede keuze
Goede keuze.