Zonnestralen En Goud Hoofdstuk één: Brown

Door EPOCX gepubliceerd op Saturday 21 June 10:52

Brown zat in zijn favoriete boom. Het was een hoog exemplaar met een dikke stam en Brown zat in het allerhoogste takje. Met zijn snavel streek hij zijn vleugeltjes glad. Opeens klonk er een luid gepraat. "Ach, mensen" dacht Brown in zichzelf. Brown had een uitgesproken mening over het mensenras. Ze zijn luidruchtig, nutteloos en vernielzuchtig. Ooit had Brown eens in zijn nestje gezeten en waren er spelende kinderen langs gekomen. Ze hadden Brown verjaagd en het nestje van Brown meegenomen! Brown was heel boos op de kinderen en had besloten elke dag op het raam van hun huis een boodschap achter te laten, en dat in de vorm van een dikke witkleurige massa die door de mensen stront wordt genoemd. En hij deed dat het liefste wanneer de mensen in hun huiskamer zaten, dan zouden ze opschrikken en een blik van afschuw op hun gezicht tonen en dat vond Brown werkelijk fantastisch. Hij wachtte dan in de boom met da dikke, hooge boom en wanneer de mensen thuiskwamen was het prijs! 

 

-EPOCX

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.