Zondag 9 februari 2014, over treinen, tv-zenders en hulpeloze pensionado’s

Door Neerslag gepubliceerd op Friday 20 June 16:02

En dan wordt je wakker op zondag 9 februari. Na een gezellig midweeks weekend en de hectische dag van gisteren geeft het geluid van de wekker, om 6 uur, een gemengd gevoel. Jawel, het weekeinde viel de afgelopen week op donderdag en vrijdag. Of sommige vrienden telepathisch enige vorm van begaafdheid hebben weet ik niet, maar in onze behoeften naar wat sociale omgang werd ruimschoots voldaan. Na een dag van letterlijk een huis vol aandacht werd de donderdag, op uitnodiging, afgesloten met garnalen in kerriesaus bij een klein, voor de onwetende toerist onbekend, etablissement in Tomar. De dag daarop bleek ook het nieuwe kenteken van de auto door de postbode te zijn achtergelaten en konden we dus ook de verzekering regelen. Een dag van doen, niet doen, dingetjes regelen en wat kleine huishoudelijke vlekjes die mijn lief, in tegenstelling tot mijzelf, opmerkte. Nee, huisman zijn is geen eenvoudige taak als je iedere keer bij thuiskomst je bril gelijk afzet, oppoetst en in het foedraal duwt. Gezamenlijk waren we tot de conclusie gekomen dat zo’n weekend buiten de geloof-voorgeprogrameerde dagen zo slecht nog niet is.

atruim.jpg?w=300&h=189Het nadeel van forensen in het weekend zijn natuurlijk de “weekenddiensten” van het openbaar vervoer. Dat is al lastig in een land met duidelijke diensten en regelingen maar in Portugal blijkt het rooster van aankomst en vertrek af te hangen van de waan van de dag. Stel, je moet om 8 uur ‘s morgens je werk aanvangen en de metrorit vanaf het treinstation in Lissabon duurt 20 minuten, de wandel-, loop-, ren tijd tussen trein, metro en bedrijfsgebouw bedraagt 10 minuten en je werkgever verwacht dat je de computer aanzet, alle programma’s en gadgets opstart en de telefoon installeert in je eigen vrije tijd, mag het duidelijk zijn dat het arriveren op het station uiterlijk om half acht zal moeten plaatsvinden. Volgens de reisplanner op internet van CP (de NS van Portugal) is dat ook mogelijk. Nee, niet vanaf station Tomar, maar het 25 kilometer verder gelegen Entroncamente. Nood breekt wet dus ging de wekker om 4 uur af gisteren morgen. De vormen van tegenzin, ochtend-vroege geluidjes en half dwaze blikken tijdens de “wakker worden koffie” zal ik u besparen.

senior01.jpg?w=150&h=105Sinds de nieuwe werktijden van mijn lief is het uitpluizen van vervoersoplossingen, naast de dagelijkse beslommeringen van zo economisch mogelijk leven, één van onze grootste zorgen. Ach, ik weet ook wel dat onze zorgen in het niets vallen bij de levensbedreigende problemen die onze Engelse mede-immigranten hebben. Populaire shows zoals Eastenders, Strictly Come Dancing, Dragon’s Den en Top Gear zijn verloren gegaan voor kijkers die via zo’n illegaal kastje naar de BBC en ITV keken, ze werden beroofd van toonaangevende reality shows en soaps zoals Coronation Street, de X-Factor en Britain’s Got Talent. Het is een ramp voor de gemiddelde pensionado die de consequenties van het leven in een ander land dacht te omzeilen. Natuurlijk zijn die Engelse zenders gewoon via een live-stream op internet te volgen en met de huidige smart-televisies is het dus een klein kunstje om toch nog te genieten van kwaliteitsprogramma’s in het Engels. De wat “jongere” kennissen, die zich vaak niet hoeven af te vragen hoe ze de dag nu weer door moeten komen of in welk restaurant ze nog niet hebben gedineerd, passen even hun systeem van TV kijken aan en gaan verder met leven als immigrant.

strop.jpg?w=300&h=168Het einde van de BBC in Portugal is het resultaat van een switch-over tijdens de vroege uren van afgelopen donderdag ochtend tot een nieuwe satelliet. Volgens deskundigen moeten de kijkers in Portugal dit verlies zien als permanent en is het een resultaat van auteursrechtelijke kwesties over de uitzending van BBC-kanalen buiten het Verenigd Koninkrijk. Het verlies is niet uniek voor Portugal, ook over de grens in Spanje en noordelijke landen zoals Zweden bevestigde het verlies van alle BBC-kanalen. Het signaal lijkt ook te zijn verloren in Gibraltar. Facebook liep donderdag vol met bedroefde en depressieve berichten, de wereld leek teneinde, de navelstreng met het Verenigd Koninkrijk op brute wijze afgesneden. Even dacht ik dat “stevig touw” een goed handeltje zou worden, maar die denkwijze bleek ook ironisch bedoeld geen succes te zijn. Ontroostbare gepensioneerden met ontnomen zorgeloosheid, volledig gepanikeerd achter de geraniums van een Portugees villaraam, rest nu slechts de vrije kanalen via de satelliet en de Portugese Tv-zenders. Ik neem zomaar aan dat er nooit meer geklaagd gaat worden over die, in een afwijkende richting staande, satellietschotels van immigranten op een flatgebouw in een af andere stedelijke achterbuurt aan de andere kant van het kanaal. Gelukkig hebben wij die zorgen niet, de Nederlandse zenders zijn nog steeds illegaal goed bereikbaar, ook al wordt met de komst van de digitalisering dat voor ons waarschijnlijk onbetaalbaar. Nou ja, tijd op TV te kijken is er toch bijna niet.

Eerlijk, onze zorgen vallen in het niet bij al die bovenstaande ellende. Ach, wat stelt dat nu voor, afhankelijk zijn van een onbetrouwbaar openbaarvervoer dat mede bepaald of je een baan wel houdt of niet. De Portugese medepassagiers accepteren al die onzekerheden gelaten, ze zijn het gewend.

entroncamento3.jpg?w=640De trein naar Lissabon zou zaterdagmorgen om 6.24 uur vertrekken vanaf perron 5 op het troosteloze station van Entroncamento, volgens de website van CP. We reden dan ook om 5.15 uur het dorp uit met de Iveco bus die, anders dan de nieuwe voiture, voorzien is van een digitaal tolkastje. Na een ritje onder 4 tolpoortjes door, opgeleukt door omleidingen, harde wind en een zich leeg jankende hemel, parkeerden we de bus en liepen naar de stationshal. Gesloten natuurlijk, het was tenslotte zaterdag. En nee, in tegenstelling tot op alle kleine stations in de regio, zijn er geen analoge of digitale borden op de perrons met aankomst- en vertrektijden op dit knooppunt van de Portugese spoorwegen. Uiteindelijk vonden we een trotse medewerker die met uitbundige gebaren duidelijk maakte dat de eerste trein naar Lissabon weliswaar van perron 5 ging maar om 6.42 en niet om 6.24 uur. Hij kon dit bewijzen met een kopietje van de weekenddiensten. Het regende pijpenstelen en dus besloten we om dan maar in de bus te wachten. Uiteindelijk kwam de trein, die om 6.15 uit Tomar was vertrokken het station binnen rollen, mijn lief stapte in, en de trein reed weg van perron 4 richting Lissabon. Een typ foutje van de webbeheerder, verkeerde informatie van een stationschef en dan toch nog in de juiste trein terechtkomen getuigd toch van een uitermate doelgericht doorzettingsvermogen. Ja, ze was te laat op het werk, maar welke Nederlander belt er zaterdagmorgens om 9 uur al met een helpdesk, het gaat bij haar werk tenslotte over boeken, niet over levensbedreigende situaties als bij 112 of andere alarmcentrales. Alhoewel, het is te hopen dat helpdesks van Sky en de BBC wel 24 uur per dag te bereiken zijn….

50757553_50757279.jpg?w=150&h=84Vandaag konden we uitslapen, de wekker stond op zes uur. Vanavond komt ze aan op het station van Tomar om 23 uur. Dat ritme zullen we moeten volhouden tot vrijdag en resulteert in het slechts 7 uur per dag thuis zijn van mijn (te) hard werkende vrouw. Misschien dat ze nog wat hoogtepunten van de Olympische Spelen kan zien. Je moet er niet aan denken dat ze zomaar Nederland1 uit de lucht zouden halen…..maar waarschijnlijk is ze toch te moe voor Goud, Brons en Zilver.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.