Durf jij de stilte toe te laten?

Door Stormerwout gepubliceerd op Thursday 19 June 18:42
Durf jij de stilte toe te laten?

Die stilte, die vreselijke stilte van het niets, schrikt vele mensen af. Ze doen er alles aan om het druk te hebben of de stilte te doorbreken. Wordt het stil om zich heen, gaan ze naarstig op zoek naar iets wat hen kan bezig houden.

Is dat dan angst?

Ben je dan bang?

Durf je dan de stilte niet toe te laten?

Eerlijk gezegd vind ik het moeilijk om daar op te antwoorden. Als ik naar eigen ervaringen kijk denk ik eerder dat het een soort van onthaasten is, als je het gevoel hebt dat de stilte toe slaat. Wanneer je langere tijd onder druk staat van stress, of dat nu werk- of privéproblematieken zijn, duurt het een tijdje voor je weer tot rust komt. Alsof de druk in je lijf eerst verlaagd moet worden. Aangezien we nergens een ontluchtingsventieltje hebben, buiten een brave ‘flatus’, zullen emoties, stress en andere zaken die ons bezig houden eerst hun uitweg moeten vinden.

Geen wonder dat we onrustig worden.

Lichaamsbeweging kan een oplossing zijn.

Slapen is funest.

Van vermoeidheid kun je vaak niet slapen in het begin. De gedachten komen en gaan en de stress laat je niet zomaar los. Een lange reis naar een vakantiebestemming of eens goed doorzakken kan het juiste duwtje geven. Misschien is een keer op tijd naar bed gaan een oplossing of eens lekker uitslapen tot de zon je vanzelf je bed uit laat drijven in de zomer. Hoe dan ook zal je op het moment dat je tot een keerpunt komt, jezelf moeten herpakken en een nieuwe structuur in je leven aan moeten brengen. Lichaamsbeweging is een ideale manier om weer tot jezelf te komen. Je herontdekt je fysieke grenzen en zult daar misschien zelfs uitdaging in vinden.

680653c462c0020f5f094880421d508d_1403198

Ga die reis maar aan.

Maak die wandeling naar Santiago.

Pak die twintig kilo overgewicht aan.

Uiteindelijk zal je echt aan de slag moeten met jezelf. Je omweg zal de juiste hulp bieden als je de stilte daarna toe durft te laten. De tijd van lezen en communiceren staat voor de deur. Het gevaar van terugval in depressie of piekeren ligt wel op de loer. Uitrusten is goed, maar sla niet door. Geef jezelf overdag genoeg momenten om de rust toe te laten. Die onrust mag dan wel weg zijn, maar je lichaam is nog niet gewend aan de stilte.

d3c8e234ae4efb078fc94f3f78d155ee_1403199

Afkicken is niet gemakkelijk.

Neem middelvingermomentjes.

Stap voor stap zal je moeten leren wat rust hebben inhoudt. Verdeel je rustmomenten. Een middelvingermomentje? Tja, als het beestje maar een naam heeft nietwaar? Zie het als een moment voor jezelf. Dat kan al beginnen op je werk. Pak een klein ogenblikje voor jezelf. Misschien wel het moment dat je net klaar bent met een toiletbezoek, je handen gewassen hebt en je broek dichtritste. Je kijkt dan nog even in de spiegel voor je de deur opent. Maak er eens een momentje voor jezelf van. Steek allebei je middelvingers op en trek wat gekke bekken. Denk daarbij aan alle frustraties van die dag. Je zult met een glimlach van je toiletbezoek terugkomen. Hoe je het ook aankleedt, het maakt niet uit. Zo’n minipauze maakt wel dat je leert om de rust toe te laten.

560c86442c84cb5758f7c2fcc5bdc4f4_1403199

Want zeg nu zelf. Het zou heerlijk zijn om de rust en de leegte in jezelf toe te kunnen laten.

Leegte, dat klinkt helemaal eng. Wat moet een mens nu vertellen over leegte?

Niets dus.

Laat het maar gewoon toe.

3ff62b81ac8211bae2aeed91095a5a5d_1403199

Of ga even naar www.onthaasting.nl toe. Ook een mooie les.

Sjoerd de Jong

Reacties (12) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Het is ZO zalig om tussen eventjes weg te glippen van alle drukte en stil te worden.
Die 'middelvingermomenten' ... dat wil ik onthouden :-)
Dat middelvingermoment ken ik wel al vaker uitgeprobeerd
Stilte in mezelf ken ik ook............heerlijk
Prachtig geschreven artikel en ik oefen ;-)
dat middelvingermoment moet ik toch een keer proberen :)
Een mooi stuk, al is je titel voor mij..uhm…een ander soort stilte dan ik aan dacht.
Stilte…ik ben er dol op. Geen televisie, geen lawaai, rust. En als ik herrie wil zoek ik het wel op.
Stilte in mezelf…die is verdomd moeilijk...
binnenste van me eigen Ik had
ik moeten zeggen
Ik heb de stilte mogen leren voelen en ben blij dat ik de rust in mezelf kan oproepen ,moet ik wel moeite voor doen hoor .
Doormiddel van Visualiseren is het mij gelukt tot het binnenste van me eigen ziel te geraken.
Ademhalingsoefeningen die gaan me steeds beter af en steeds sneller lukt het me om te ontspannen.
Voorheen wist ik niet eens wat Echt ontspannen was.
En in het begin vond ik het bijna eng om het te ervaren die rust.
Nu vind ik het heerlijk als ik in een soort van zweverig gevoel geraak:-)
Precies, en die angst schrikt velen af. Maar het kan heerlijk zijn nietwaar?
Meer dan heerlijk en zo nodig in deze hectische tijd:-)