Jeugdzorg: een beetje Jack Frost en baanbrekende cliniclowns

Door Soekys gepubliceerd op Tuesday 17 June 18:55

195ae35ab33735047f128c7ec7fe7458_1403025Zullen we een spelletje spelen? 

Ik heb net de schrijnende beelden van Jeugdzorg gezien met Hansje. Ik zal niet de eerste zijn die me aan dit onderwerpt waagt. Vast ook niet de laatste. Ik stond zelf zo dag na dag op het schoolplein. Waarom? Omdat het moet. En soms moeten kinderen dingen die ze niet willen. 

Dat is zo in het leven. Er zijn kinderen die moeten sterven... die zijn ziek en hebben gestreden. Die hebben heel veel operaties ondergaan. Moeilijke momenten waarbij een moeder meevoelt met het kind. En het kind uitleg krijgt van meer mensen dan alleen de moeder. Ook neemt het kind dan medicijnen waarvan het kind ziek wordt. Dit is wellicht een vreemde vergelijking. Maar of we het leuk vinden of niet. Soms moet een kind iets. Er is niet altijd een keuze in wat het moet. Maar hoe we daarmee omgaan. Daar zit de ruimte.

Ik zag laatst een foto van een kinderziekenhuis waar een kindje dat ik ken zijn nieuwe nier kreeg. Het zag er niet uit als een ziekenhuis. Het daagde uit. Het nodigde uit om te spelen. Om te zijn. Het was vrolijk. Er bestaan gelukkig cliniclowns. Om de kinderen op te vrolijken in hun moeilijkste momenten. Er bestaan maatschappelijk werksters. Die zijn er voor het kind en voor jou. Waarom.... heeft de exptertise van de behandelend arts dat nodig? Is de arts een gevaar? Nee natuurlijk niet. Maar we willen allemaal dat het kind zo min mogelijk stress ervaart van alles wat gebeurt. Want stress daar word niemand beter van.

In het filmpje https://www.youtube.com/watch?v=aYzxHZ5T1PU zegt de jeugdzorg medewerker: Ik leg de verantwoordelijkheid bij jou. De begeleidster zit op een wachtkamer stoel. In een typische wachtkamer. Er staat nog een medewerker uitnodigend met zijn handen op zijn rug.

Wat ik ook school probeerde uit te leggen. Er zit zoveel ruimte tussen naar binnen trekken. En weggaan. Ruimte die een moeder door haar moederhart en moederinstict niet altijd kan vullen. Niet zo goed als wanneer ze medewerking zou krijgen. Wat ze nodig heeft is begrip. Je staat er maar. Om te beginnen heeft ze de voorbereiding al gehad met een kind dat wel of niet met reden overstuur is. Het kind is zonder discussie overstuur. Deze moeder kan een warm welkom dus net zo goed gebruiken.

Zullen we een spelletje spelen? Voordat het kind naar een operatie gaat is er een wacht moment. Dit kost ook tijd. Dus waarom zou je die tijd niet steken in rust. Het zijn kinderen. Een ijsje kan enorm verdriet troosten. Werk samen met de moeder. Wat vindt hij leuk? Kan hij wat meenemen om aan de medewerker te laten zien? 

Waarom heeft iets als een omgangshuis geen standaard gastvrouw? Waarom heeft een school niet iemand die hier tijd aan kan besteden. Want als je dit deel goed oppakt. Dan heeft iedereen resultaat en rust. Hier valt voor iedereen te winnen.

En ook vertrouwen moet gewonnen worden. Door alle partijen. Maar zoals het nu gaat. En ik heb er gestaan, dag in dag uit. Dit is stress. En daar wordt niemand beter van.

Daarmee leg ik de verantwoordelijk terug bij jeugdzorg. Uit eigen ervaring kan ik spreken dat deze zaken bij jeugdzorg om te beginnen al te lang op allerlei bureaus liggen. Maar bovenal is dit mensenwerk. Daar is menselijkheid voor nodig. En maatschapplijk gezien zijn er vast heel veel cliniclowns voorgangers en initiatieven genomen om het voor iedereen iets dragelijker te maken. Jeugdzorg stond hier niet eens met de handen over elkaar. Ze stonden met de handen achter hun rug. Een kind heeft een uitnodiging nodig. En als het kind bang is.... wordt het werken.

En soms werkt zelfs een uitnodiging niet. Dan heeft een kind ruimte nodig. Die ruimte mag je van beide ouders vragen. Hans had een aantal keer kunnen wennen door daar te gaan spelen..... zonder druk. Niet naar huis.... maar ook niet gelijk over de eindstreep. Deze verhalen zijn verdrietig. En hierin wordt zeker gefaald. Kennis is er wel....... waar gaat het dan toch mis? 

Als een kind ziek is.... dan is er geen ruimte en tijd. Maar ook dan is er hulp om een kind rustig te krijgen. Ga met elkaar het gesprek aan. Blijf met elkaar in gesprek..

ik zie het nog staan.... moeder wil dat de school zorg levert... Het klopt van geen kant. Ik ben nog veel erger. Ik wil het van de maatschappij!

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Lees de artikelen op Jeugdzorg Dark horse...

Dit is het archief Jeugdzorg Dark horse. Een ouderplatform om misstanden in de jeugdzorg onder de aandacht te brengen middels een grote hoeveelheid artikelen en een verscheidenheid aan onderwerpen, advies, tips, hulp.

http://jeugdzorg-darkhorse.blogspot.nl/

Stichting SOS Jeugdzorg en we zijn op Facebook;

https://www.facebook.com/profile.php?id=100013493344329

en Stop jeugdzorg Leugens