Het dagboek van mijn vader deel 3:Bijdrage aan de Nederlandse Literatuur Gids, van P1eter, 2e kwartaal 2014, biografisch

Door San-Daniel gepubliceerd op Monday 16 June 15:26

Vaderdag heeft voor mij vorig jaar een heel andere  betekenis gekregen: ik heb mij toen voor het eerst echt gerealiseerd dat ik geen ouders meer heb. Misschien is dat wel de aanleiding geweest voor de speurtocht naar het oorlogsverleden van mijn vader.  

Parallel daaraan heb ik in de eerste twee afleveringen van deze zilla, Dagboek van mijn vader, het verslag van zijn eerste vakantie met mijn moeder in de zomer van 1950 en zijn nabeschouwing daarover laten lezen. Zoals ik nu weet het begin van een huwelijksleven vol problemen, waaraan na 23 jaar een einde kwam door zijn onverwachte dood op 50-jarige leeftijd.

91cdaf492a94022357291d3786181f7a_1402758

Tijd om terug te gaan naar januari 1950, toen het allemaal begon met een bijzonder openhartige brief, waarin hij vroeg of mijn moeder verkering met hem wilde hebben. Whatsappen en sms-en  bestond in die tijd nog niet en ook chatten via de computer was nog een toekomstdroom. Je kon wel bellen met de vaste telefoon of als je die niet had in een telefooncel, maar dan kon iedereen meeluisteren. Dan maar een brief, alhoewel je nooit kon weten of iemand anders die stiekem open maakte….

Ik heb de tekst van het dagboek en de brieven in deze zilla zoveel mogelijk origineel gehouden, ze waar nodig van commentaar voorzien, en alleen wanneer de privacy in het geding zou kunnen komen namen van personen en woonplaatsen veranderd. Een prachtig tijdsbeeld deze eerste “liefdesbrief”, vind ik zelf!

 

dagboek van mijn vader

donderdag 5 januari 1950
Brief gestuurd naar Rika van D. (vol spanning wachtende). ’s Avonds naar verjaardag mevrouw De G. geweest.

 

Je zult wel vreemd opkijken een brief van mij te ontvangen.    

- geen aanhef, beste Rika of zo -

Misschien vermoed je al, eer je de inhoud van dit schrijven zult lezen de bedoeling ervan.

Het is namelijk zo, dat, daar ik nooit in de gelegenheid ben je persoonlijk te spreken en ook niet de vrijmoedigheid heb om onverwacht naar je toe te komen, ik je langs deze weg wilde vragen of ik je eens kan spreken. De tijd, wanneer en waar moet jij zelf maar bepalen, bijvoorbeeld a.s. woensdag als jij uit de catechisatie komt en ik dan maak dat ik op het station in Schiedam sta.

We zijn tenslotte oud en wijs genoeg om te weten wat we beginnen zullen. Ik voor mij

 - wat een bijzonder taalgebruik -

ken je nu al een poosje en langzamerhand heb ik je natuurlijk wel wat leren kennen. Ik zou het erg gezellig vinden als wij het samen eens konden worden, vooral met het oog op de zondag, daar ik dan zou proberen om van zaterdag tot maandag ergens in Schiedam of Vlaardingen onderdak te krijgen en we dan samen naar de kerk konden gaan. Bij ons is er ’s zondags toch niets en de afstand om te lopen is te groot.

 - hier dus al die invloed van de kerk, waar ik al eerder over geschreven heb –

984f6c56e6dbf534a176b2daa328a868_1402758

Mijn vader en moeder weten van deze brief en zullen, dat kan ik je bij voorbaat verzekeren, zeer in hun schik zijn als hun “zoontje” met jou omgang zal hebben. Ze hebben reeds meermalen hierover gesproken. Nu moet je hieruit niet afleiden dat ik op hun advies deze brief schrijf, ik doe dat geheel uit mezelf, echter wel met medeweten van hen.

Je kunt er van op aan Rika, dat ik meen wat ik schrijf en dat het maar niet is om ookeen meisje te hebben, want anders had ik je deze brief nooit geschreven. Ik hoop van harte dat je de beslissing voor mij niet teleurstellend zal zijn. Anderzijds moet je het echter niet tegen je zin doen, dat zou ik ook niet willen.

- onderstreping is origineel -

Jij kent mijn ouders en zusters reeds,

– mijn vader woonde in Maassluis, mijn moeder in Vlaardingen, maar ze kwamen met hun ouders in dezelfde kerk in Schiedam, waarover later méér  –

dus dat zal wel gemakkelijk voor je zijn. Mijn zusters weten niets van deze brief; ze zullen je echter hartelijk ontvangen, dat weet ik.

Nu Rika heb ik je het een en ander uiteengezet en verzoek ik je mij zo spoedig mogelijk te berichten hoe je hierover denkt. Schrijf me dan ook een briefje terug en wacht hiermee niet te lang, daar het voor mij een zaak van ernst is en niet zomaar een bevlieging. Ik zal dan maar zeggen tot ziens of tot wederschrijvens en hoop dat we het eerdaags eens kunnen worden.

– geen naam onder de brief, alleen een redelijk goed leesbare handtekening –

 

zaterdag 7 januari 1950
Nog niets gehoord (zie donderdag).

maandag 9 januari 1950
Brief ontvangen van Rika van D. om ter verdere bespreking naar Vlaardingen te komen. ’s Middags teruggeschreven dat ik dinsdag kom.

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat aandoenlijk om te lezen, wat ging alles nog langzaam.