De vlag hangt uit , wij nemen afscheid van die kutschool.

Door Spiritlady gepubliceerd op Sunday 15 June 14:55

De telefoon gaat , ik krijg zijn mentor aan de lijn . Met enige verbazing luister ik naar zijn verhaal, een glimlach verschijnt om mijn lippen .. We staan vlak voor de laatste PTA,s en hij maakt zich grote zorgen . Opnieuw hamert hij op de resultaten die mijn zoon zal moeten behalen om dit jaar goed af te kunnen sluiten .

Opnieuw maak ik hem kenbaar , dat mijn zoon zich heel goed bewust is van wat hij heeft te doen. Dat wij dit thuis uitgebreid hebben besproken en dat ik die verantwoordelijkheid volledig bij hem zelf neerleg. Hij pruttelt nog wat door in zijn zorgen, ik hoor het allemaal maar aan. Zodra hij klaar is met het in herhaling vallen , neem ik het woord over . Zeg meneer luister eens , ik begrijp uw zorgen volkomen. Maar wees eens eerlijk, zal het hem helpen als wij hem hierin blijven  pamperen ?

Ik ben van mening dat u dat pamperen beter kan loslaten . Zoals al eerder vermeld heb ik met mijn zoon uitgebreid gewezen op zijn verantwoordelijkheden en hem duidelijk gemaakt wat de concequenties zijn als hij deze verantwoordelijkheid niet op zich neemt.  Ik ben volledig in vertrouwen dat hij zijn verantwoordelijkheden zal nemen . Wellicht zou het hem helpen , als jullie op school wat minder pamperen en meer in vertrouwen zouden gaan zitten.

Het gesprek wordt al snel weer afgekapt , en we zullen zien wat de resultaten gaan brengen.  En ach alsof ik mijn zoon een beetje ken , hij weet voldoende punten binnen te halen om het jaar weer goed af te sluiten .

Het laatste jaar gaat van start, en ik geniet van de verdere ontwikkelingen. De groei die hij in zware strijd heeft doorgemaakt zet zich voort op allerlei fronten.  Op het voetbalveld zie ik ineens een stabiele zelfverzekerde keeper, die constante prestaties levert . Mijn huismusje verlaat wat vaker zijn huiselijke omgeving om zijn tijd door te brengen met vrienden van school . En langzaam begeeft hij zich op vrijersvoeten .

Zo mooi om te zien hoe hij zijn wereld vergroot en allerlei nieuwe uitdagingen aangaat. Maar nog mooier dat hij een zelfverzekerdheid laat zien en hij heel duidelijk zijn eigen keuzes maakt. En voordat we het weten zijn we aangekomen bij de centrale examens . Natuurlijk is dat spannend immers zoals we gewend zijn heeft hij alle vakken weer op scherp gezet . Maar ik kan volledig met hem meegaan in het vertrouwen dat hij het weer tot een goed einde weet te brengen.

Dagelijks zie ik  hem met een grote glimlach thuiskomen na geleverde prestaties , echter een dag zie ik de spanning op zijn voorhoofd geschreven staan. Economie , daar hij is niet zeker van hij kon zich die dag niet concentreren. Ik voel zijn spanning , maar ik voel geen paniek , dus blijf ik er maar in vertrouwen.

Woensdag 11 juni , de dag van de uitslagen , de spanning is voelbaar hier in huis. Zoekend naar afleiding besluit hij nog maar even te gaan sporten met zijn kameraad.  Echter de sportschool hebben ze die dag niet gehaald. Met zijn tweeën op de scooter , moesten ze bot op de rem voor een stel fietser , waarop de voorband weggleed en ze met zijn tweeën op de straat belandden.

Zijn kameraad  is behoorlijk beschadigd , de mijne komt er na alle trainingen goed vanaf. In alle rust neemt mijn zoon de acties die hierin nodig zijn. Een telefoontje naar de moeder van zijn kameraad, voorzichtig en in alle rust stelt hij haar op de hoogte en laat haar komen. Ondertussen belt hij mij om te vragen of ik hem ophalen kan, zodat zij acties kunnen ondernemen om naar de beschadigingen te laten kijken. En die waren niet misselijk , twee voortanden afgebroken , die niet meer zijn te herstellen. Zijn pols gebroken, zijn enkel zwaar gekneusd en  diepe schaafwonden over zijn hele lijf .

Tja en daar zat hij weer tussen de muren in spanning te wachten. Stuiterend ging hij door het hele huis. De zenuwen kregen behoorlijk  grip op hem  en waren ook bij mij voelbaar . Maar diep in mij bleef die heerlijke rust van het vertrouwen . Vanaf drie uur werd er gebeld, als je voor vier uur een telefoontje had was je gezakt . Na vieren kon je er van uitgaan dat je was geslaagd, maar uiteraard  waren de zenuwen bij hem niet verdwenen voordat hij daadwerkelijk bevestigd kreeg dat hij was geslaagd.

Om vijf voor vijf , kreeg hij eindelijk het verlossende telefoontje . Best lastig als ze op alfabet gaan bellen , dan ben je met de Z als laatste in de rij . Maar die twee uur lang wachten in hevige spanning , maakten het feest erna des te groter . Ik kreeg zijn mentor aan telefoon en hoorde hem met enige verwondering in zijn stem mededelen. Maar wat maakt het allemaal nog uit..

Wij nemen afscheid van deze kutschool, en zullen terug kunnen kijken op vijf zeer bewogen jaren . Jaren waarin we diepe dalen hebben gekend, maar waar hij oersterk uit is  gekomen .  We hebben in de afgelopen jaren wellicht niet gekregen waar we naar verlangden , maar misschien kunnen we stellen dat we dat hebben gekregen wat hij nodig had om zich verder te kunnen ontwikkelen.  Tenslotte nemen we alle groei die hij heeft doorgemaakt mee naar de nieuwe uitdaging die hij zichzelf gegeven heeft .

De beroepskeuze die hij heeft gemaakt , en wellicht best verrassend is voor iemand die gekenmerkt staat als lui. Maar we gaan het zien hoe hij het gaat doen bij de opleiding sport en bewegen .

  ©spiritlady

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (18) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik leef met je mee, ook geslaagd. Top!
Wat fijn.
Gefeliciteerd.
thanks
Super, van harte gefeliciteerd!
thanks moz@rt
ZO fijn he?Van harte voor je zoon maar ook voor jou!
echt wel ,, dank je E-E
<3 Zucht... daar ben je vanaf!!! Van harte en mooi dat je, zeer terecht, altijd het vertrouwen hebt gehouden. Mom knows best!
zeker weten arinka , op naar de nieuwe uitdaging ( school )
Dikke knuffel voor je zoon. Van harte gefeliciteerd.
dank je candice ik zal de knuffel doorgeven
Gefeliciteerd!
dank je karazmin