Moeder hart

Door Yneke gepubliceerd op Saturday 14 June 23:16

Natuurlijk weet ik ook dat het vaderdag is morgen, een vader hart treurt wanneer deze vaderdag als vader een verloren dag lijkt te zijn. Als moeder reageer ik vanuit emoties die ik als vrouw voel en dit gaat niet alleen om moederdagen en of vaderdagen, dit gaat om leven.

Leven van kinderen en ouders. Hoe ingewikkeld is het als je leven met de vader van je kinderen niet oke is, in mijn geval is dat niet extreem fout gelukkig.

Hier laat ik even de rol van kinderen en vader voor wat het is, moeder hart is mijn titel en daar ga ik op verder. Velen zullen geen kinderen hebben, bewust of onbwust maar herkennen wel moeder gevoelens of missen dit in hun eigen bestaan.Misschien warmen zij zichzelf nog dagelijks aan het hart van hun moeder, sommigen zien hun moeder nooit meer door overlijden of andere omstandigheden.

Mijn neiging dit breed en algemeen te houden is mij duidelijk aan het worden en ik ga het durven om nu mijn eigen moeder hart de ruimte te geven.

Mijn leven is aangevuld  met het geluk dat ik twee kinderen heb, een dochter van 25 jaar en een zoon van 22 jaar.

Verschillend als ze zijn is het een rijkdom van beleven.  Waar houdt mijn verleden op en begint hun welzijn voor hun toekomst? De zorgen die ik heb omdat ik problemen zie bespreek ik met hun zelf en niet of nauwelijks met anderen en zeker niet in details.

Direct bij hun geboorte vond en vindt ik nog steeds dat ik hun niet vanuit mijn verleden moet beïnvloeden, de praktijk laat anders zien, mijn verleden heeft invloed hoe dan ook gehad in mijn gedrag naar mijn kinderen.

Spijt is niet het juiste woord, maar wel in gesprekken met mijn kinderen geef ik aan dat ik toen graag had geweten hoe ik het beter had kunnen doen.

Van kinderen tot pubers en nu jong volwassen, wat is mijn rol nog in dit geheel. Op het moment is het zo dat deze twee die er vaak waren voor elkaar,  bezig zijn uit elkaar te groeien en heel verschillend leven en denken hebben, elk hun eigen ding doen. Als moeder spreek ik met beiden en proef een verschil en luister met een hart vol liefde voor beiden en ontdek dat de liefde nu in zwijgen en luisteren zit, op dit moment wellicht? Zorgen om ontwikkelingen die ik waarschijnlijk juist aan zal zetten door ze uit te spreken. De rol die ik steeds minder delen wil met de vader en meer met mijn kinderen alleen bespreken ga en vaak nog niet eens, ik houdt zoveel voor mij zelf.

Een moeder hart die zich afvraagt hoe het kinderleven bij mijzelf is gegaan en de keuzes die ik heb gemaakt in mijn ontwikkelingen, de liefde en de verwarringen.

Hoe is het als vader die toch vaak korter door de bocht denkt naar mijn idee, hoe als moeder gun je hem een ruimte om vader te mogen en kunnen zijn. Laat het aan je kind over of beïnvloed je de vader zodanig dat je kind al zegt, dat moest die zeker van jou? Ik heb besloten lief te hebben, tussen alle vuren waar ik sta heeft een ieder recht zijn eigen brand te blussen. Onmenselijke gedachten? ik sta echt wel klaar mocht het ontsporen, maar ik zie gauwer een brand terwijl ik aan mijn kinderen en hun vader merk dat het enkel een vlammetje blijkt te zijn. 

Moeder hart ik heb die van mijn eigen moeder losgelaten en erken dat ik enkel weet wat ik als moeder denk goed te bedoelen.

Mijn dochter en zoon zullen het zelf moeten gaan maken in dit leven, ik luister en kijk toe, af en toe spreekt mijn moeder hart en wordt er geluisterd.

Meestal neem ik het mee in de donkere nacht en draag de woorden en de beelden mee van wat ik voel en weet, tot de nacht de dag weer ontmoet en ik mijn kinderen weer blij ontmoet.

Mijn zorgen soms zo terecht, toch blijft het hun gevecht en hun keuzes! 

 

 

-Yneke-

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik kan je ZO GOED begrijpen Yneke.
Ik herken zo goed hoe 'ons' verleden een invloed blijft hebben op 'ons' doen en laten.
Ook jij wilt het beste voor je kinderen. Je doet het opperbest en vooral het blijven praten is goud waard!
Zij kregen van jou waarden mee die ze ooit zullen gebruiken. En ja, een moeder moet loslaten, hoe lastig het soms is.
Maar jij mag je terecht een goed, liefdevolle mama noemen!
Dank voor je mooie lieve woorden vol bemoediging
Ik kan me je dilemma's heel goed voorstellen, ik denk dat ik het met P1eter eens moet zijn. Ze zullen je altijd nodig hebben, uiteindelijk. Al is het maar voor advies, of om te helpen met verhuizen om maar wat te noemen. Dat ik geen moeder ben weet je natuurlijk, maar ik kijk wel naar de relatie die ik met de mijne heb. En weet je wat het mooie is? Het werkt ook naar twee kanten, als je kinderen volwassen zijn kunnen ze jou ook helpen als dat nodig is. Of met zijn allen leuke dingen doen als volwassenen onder elkaar. Wij doen het regelmatig, al zijn daar vaak wel kinderen bij maar niet altijd.
Dank je voor je mooie reactie en je hebt gelijk, die momenten zijn er ook gelukkig en ze geven dat beter zelf aan dan dat ik altijd mijn zorgen of helpende hand aan biedt, opdringerige liefde is ook niet goed lijkt mij, wordt bemoeizucht dan in mijn ogen. En andersom, ja dat werkt ook, als ik hun moet geloven ben ik al oud aan het worden en is het kom Ma laat mij dat doen, het is veel te zwaar voor je, bijvoorbeeld boodschappen tas dragen en dan laat ik ze helpen wel met nou nou zo oud ben ik nou ook weer niet hoor opmerking erbij ;-)))
tegen Yneke
Ik laat ook de zware dingen dragen als mijn broer in de buurt is. Selectief feminisme noemt die grapjas dat. En zou oud ben je toch ook weer niet? Vast iets in de buurt van mijn leeftijd schat ik zo.
Nee opdringerige liefde is niet goed, ik denk dat jij het als moeder trouwens goed genoeg gedaan hebt. Anders zouden je kinderen je niet meer willen zien denk ik zo.
Heel mooi beschreven:-)
Dank je wel, fijne nacht en weekend nog ;-0
Hoe moeilijk ook, je zult ze steeds meer los moeten laten. Alhoewel: ik weet uit ervaring dat ze je toch later altijd weer nodig hebben. Het is daarom belangrijk goed contact te houden. Sterkte!
Dank je Pieter en daar hou ik zeker rekening mee, voor allebei op hun tijd en momenten wil ik er altijd zijn voor hun!
Mooi geschreven door jou.
Wist niet eens dat het morgen vaderdag is.
Dank Candice, ik wist het ook pas vandaag ;-)