Het pad des leven is oneinding.

Door Knokker gepubliceerd op Wednesday 11 June 00:32

Mijn pad is een klatterent beekje, bereikbaar. Maar klimmen van de ene steen naar de andere steen is vermoeiend. Het lijkt oneindig. Ik heb al veel watervallen verwonnen, maar steeds is er toch weer een...die woester is dan de vorige. De stenen zijn glibberig, en ik durf steeds minder over te springen van steen naar steen, bang om uit te glijden... Want vallen doet zo'n pijn, en opstaan word steeds moeilijker. En toch ben ik zo ver gekomen...Ik ben niet bang meer.... Steeds als het water rustiger lijkt te worden, is daar weer die verdomde hoge golf... Ik duik weer weg in mijn veilige zone...Mijn schelp...waar niemand mij vind... hopend dat die ene mij wakker schud en mij laat doorgaan met mijn bestaan.

 

                          

 

Ik heb mijn kracht gevonden, ik weet alleen niet hoe er goed mee om te gaan. Ik zal een voorbeeld noemen.. Ik weet dat ik een goede moeder ben, maar als ik recht tegenover mijn meisje sta, dan voel ik mij zo slecht.. Of als ik kritiek krijg, dan sta ik klaar om mij te verdedigen, terwijl ik weet...luister, incasseer en leer...Ik ben geen slechte moeder, zij veranderd in een vlinder, terwijl ik stil blijf staan....

 

                                

 

Mijn leven was niet altijd even leuk. Maar na heel wat gibberige steentjes en valpartijen word het beter en beter... Ik wacht automatisch op mijn volgende valpartij. Wanneer word alles weer donker.. Ik hoor je nu denken...kom op meis...wees positief. Maar ik weet dat er iets ga komen.. Onderbuikgevoel.  Bang ben ik echter niet meer.. Want ik weet waar mijn kracht zit.. In mijzelf zijn. 

En wie ben ik zelf? Ik ben Knokker die knokt voor alles wat ik begeer. Met name mijn kinderen, mijn gezin. en mijn ware vrienden die zichzelf regelmatig laten zien. Ik knok voor mij eigen hachje... en ben jij mijn vriend, dan ben ik ook daar voor jou..zonder voorwaarden of kleine regels...

Ik vecht eindelijk voor mij eigen zelf. Zelfs op een plek waar ik mijn nest heb opgebouwd, een plek waar ik mij  echt niet gelukkig voel. Ik zal moeten schijnen als een maan op het meer zo vlakbij. Een plek waar ik mij niet thuis voel, omdat ik hier nauwelijks als vol word aangezien..mij steeds meer mij moet bewijzen. Hier ben ik een allochtoon.. Ik ben anders...wat zou ik hier graag weg willen. Naar een plek waar ooit mijn beekje een stevig pad was. Een pad waar ik ooit ontstond, de ware ik.. 

Het is een droom. Mijn wortels zijn diep gegroeid. Ik kan bang blijven voor die glibberige stenen, of ik kan er wat aan doen.... Ik ga een bruggetje bouwen...en zonder verwachtigingen met mijn ogen dicht verder met mijn leven....

 

                                   

 

Dit verhaal is geschreven naar aanleiding van een lieve vriendin... Net als mij, hard leven, maar zij staat nog aan het begin....

Jij bent niet alleen!!!

Knokker...

Reacties (12) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dat heb je prachtig geschreven.
Ik weet dat jij een mooie vrouw bent,een goede moeder en iemand met een warm hart!
Ik sta aan de andere kant van het bruggetje en reik je mijn hand aan!
Ik pak met al mijn liefde je hand aan... Want alle hulp is fijn. Lieve warme woorden, doet mij goed schat...xxx
prachtig zoals jij vecht voor een plek in dit bestaan , heb respect voor je. Jouw leven wijkt niet veel meer af dan van autochtone moeders, maar voor jou lijkt het zwaarder te zijn, niet gek met al die negatieve geluiden. wens je heel veel sterkte toe en hoop dat jouw plekje en gelukkig plekje wordt blijf knokken.
Schat. Om een vergissing te voorkomen..ik ben 100% Nederlandse. Ik woon in Volendam. Een gemeenschap waar je als buitenstaander nooit tussen komt...al ga ik op mijn kop staan... Lieve reactie..xx
tegen Knokker
1
ja dan heb ik het echt niet goed gelezen maar dan blijft het toch hetzelfde dat ik je alle goeds toewens, dus toch een beetje een buitenstaander.
eerlijk, als je zo naar het leven kan kijken kom je er zeker! Volhouden, jouw kinderen boffen!
Dank je wel...
Ontroerend mooi geschreven, sterk en eerlijk. bewonderenswaardig ook!
Dank je wel lieverd...deze kwam ook recht uit het hart
xxxxxxxxxx
Mooi geschreven meis.

XXX
dank je wel lieverd
xxxxxx