Na mijn dood .....

Door Candice gepubliceerd op Monday 09 June 19:53

(had artikel totaal verwijderd, maar via google terug gehaald)

Geen leuk onderwerp waarschijnlijk, maar wordt vanzelf realiteit.

Als het zover is dan moet er iets met mijn dode lichaam gebeuren, anders gaat het rotten en dat kan mij dan wel niks uitmaken, daar ik er niks van merk, maar kan me voorstellen dat anderen het niet prettig zullen vinden ruiken. Daar helpt echt geen parfum tegen.

Door mijn solitaire manier van leven, ik heb met niemand in de buurt contact, is er een grote kans dat mijn lichaam dus al aan het rotten is voor ze gaan denken of er soms iets met dat mens aan de hand is. Is gewoon zo. Geef niets om bezoek, want ik heb enkel in huis wat ik lekker vind, dus de kans dat ik mijn adres aan iemand geef is nul komma nul. Eigenlijk enkel aan verder onbekende mannen voor gewoon een nacht. Zo ben ik nu eenmaal. Maar dat ff terzijde.

Ik ga dood (yesss) en dan?

Ik heb een lichte vorm van claustrofobie overgehouden aan rot momenten vanuit mijn verslavingsperiode. Wil niet onder de grond, het idee alleen al bezorgd me jank- en schreeuwbuien. In een crematorium krijg je mij al niet als bezoekster of als genodigde bij een crematie binnen en wil dus ook absoluut niet verbrand worden. Geen denken aan.

Wat dan wel?

Ik persoonlijk heb er geen echte moeite mee om als voer voor leeuwen, tijgers of wolven b.v. te dienen. Wel pas na mijn dood, anders vrees ik het niet heel erg leuk te vinden. Maar dat zal wel niet mogen en ook niet worden toegestaan, zelfs niet als MIJN laatste wens. Al zie ik geen reden om het te verbieden. Goed, veel vlees zit er niet aan en zal eerder minder dan meer worden maar ze kunnen het toch als een tussendoortje krijgen?

Ik geloof niet, dat is bekend en kapot is voor mij dan ook kapot. Alles welteverstaan. Lichaam en eventueel aanwezige ziel. Als ik een glas kapot gooi is dat voor mij dus hetzelfde als wanneer ik kapot ben. Geloof niet in ziel en zaligheid en al dat gedoe. Ik geloof in wat ik geloof, want dat heeft mij al 54 1/2 jaar op de been gehouden en heb daar echt geen hulp van boven- , onder- of buitenaardse krachten bij gehad.
Is verdorrie mijn leven, mijn lichaam en mijn mij zijn en niets of niemand kan er dus aanspraak op maken. Dus ook geen eventueel opperwezen of duivel. Heb al zoveel moeten overwinnen dat ik die 2, mochten ze bestaan, ook wel overwin.     

Wanneer ik stop weet ik allang voor mezelf, maar is nog niet op korte termijn.          Maar ... ik heb dan het recht om te bepalen waar ze mijn lichaam dumpen en als ik laat vastleggen dat het midden in Serengeti bij de leeuwen is, dan moet dat mogen als zijnde mijn laatste wens.

Is volgens mij mijn lichaam en ik bepaal wat ermee gebeurd en ben niet achterlijk en al helemaal niet gek.

***Candice***

Reacties (19) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
ik hoop dat het nog ene hele tijd duurt eer je hier weggaat !
En dan .. ik vind het voorstel van karzamin wel iets.
Voor de leeuwen gooien ?! Daar krijg ik rillingen van hoor!
We zien wel.
Als dat niet mogelijk is, hoe denk je dan over een natuurbegraafplaats? Is wel begraven worden maar op een manier waarop je aan de natuur teruggegeven wordt op de de manier die jij kiest. (lijkwade, rieten kist...)
Ga er van de week eens heel goed nadenken over de alternatieven.
tegen Candice
1
kan je wel een link geven,
Ik wil het gewoon nog niet weten, maar als je zover bent…ga dan niet zomaar okay? Ik denk dat iemands laatste wens niet alles bepalend is, geld zal in dit geval eerder spreken..helaas.
Ach ... dan zou geld in mijn geval mijn besluit accepteren.
Blijf nou voorlopig maar bij ons, moet er niet aan denken jou aan de leeuwen te moeten voeren, en ook geen andere opties graag...x
Hoef jij ook niet te doen -)
Duurt nog wel een paar jaar.
leuk jouw opwellingen te mogen lezen, als ik dit zo lees vind ik het heel bijzonder en ja het zou moeten mogen als jouw Laatste wens, mee eens!
Wil gewoon niet begraven of gecremeerd worden.
zie ineens een heel nieuwe soort van verwerken van een stoffelijk overschot in de toekomst verschijnen, de eerst die dicht bedacht heeft hete Candice en zal altijd in de geschiedenis boekjes als zodanig beschreven worden ;-) Over vele jaren pas hoor Can...niet voorlopig je schrijft dat gelukkig ook,
Had dit artikel vanavond al eerder geplaatst, maar helemaal verwijderd om een reactie en daarna via google teruggehaald. Bedoel gewoon dat het mij geen fuck uitmaakt zolang het maar niet onder de grond of in een oven is. En niet in zee.
Ik heb het met een lach en af en toe met rillingen gelezen ;-) leuk geschreven heb je het
Ach je zult in het voorbije al vaker voor de leeuwen gegooid zijn en nog ben je er. Als je niet meer publiceert worden wij wel ongerust en dat zou verROT jammer zijn!
Daarom en schreef ff uit een opwelling.