De Plazillakrant:Christine1

Door Wasbeer gepubliceerd op Sunday 08 June 16:40

Het interview

43e7dad71f0218f589dab9f806d20718_1402240

Toen ik deze schrijfster vroeg in hoeverre ik haar een lijstje mocht sturen voor een interview in de nieuwe Plazilla-krant, reageerde ze meteen enthousiast.. Daarna verraste ze mij omdat ze voorstelde het artikel ook een eigen invulling te geven. Gelukkig vond ik dat een uitstekend idee, anders had u het volgende moeten missen. De vragen zijn niet standaard voor de komende interviews, omdat een persoonlijk tintje welkom lijkt. Alle tekst is van Christine1. Dank je wel, wolfje (ook omdat je me niet opgevreten hebt).

 

Wasbeer.

 

Raccoon meets wolf

6b81f8edda8b85938952c6faed176350_1402240

De klok geeft 1u20 aan. Wasbeer had hier allang moeten zijn. Ik laat mijn nachtrust voor dit interview! Behoedzaam check ik nog eens de schalen op de tafel met wormen, kikkers en hagedissen om te zien of alles dood is. Van die vieze kruipende beestjes in huis kan ik missen. Ik snap niet wat wasbeer er zo lekker aan vindt. Het is een hel om die beestjes te pakken te krijgen. Een ganse dag heb ik eraan verspild, echt centimeterwerk! Waar blijft hij nu toch? Plots hoor ik buiten gestommel. Ik open de achterdeur en zie uit één van de vuilbakken een zwartgeringde staart uitsteken.
“Wasbeer?”
Vliegensvlug steekt wasbeer zijn brede schattige kop boven de rand van de vuilnisbak.
“Wat doe je daarin?” vraag ik verontwaardigd.
“Ik had trek.” Hij glimlacht schaapachtig.
“Ik heb binnen wat te eten voor je. Ik wacht al 20 minuten.”
Hij springt uit de vuilnisbak terwijl hij aarzelend een pas naar voor zet. Hij beeft helemaal op zijn pootjes.
“Wat scheelt?”
“Heb je gegeten?” vraagt hij met trillende stem.
“Natuurlijk heb ik gegeten.”
“Waarom doen we dit dan bij jou thuis? Weet je wel hoe ver ik heb moeten lopen?”
“Ik denk als we dit in de studio moesten doen dat de mensen gaan lopen en ik ben mensenschuw, weet je nog?”
“Juist ja,” zegt hij terwijl hij me naar binnen volgt.
“Heb je problemen gehad bij de grens?”
“Nee, ik ben niemand tegen gekomen.”
Ik gebaar naar de zetel, maar plots kijkt wasbeer gefascineerd naar de kattenpaal. Voor ik hem kan tegenhouden zit hij er vanboven in. Mijn blauwe Britse korthaar springt in paniek uit de paal.
“Euh…Wasbeer?”
“Wauw, waar heb je dit ding gehaald Wolfje?”
“Laten afkomen van Duitsland.”
“Dit is echt geweldig.” Hij vlijt zich neer op de bovenste hangmat.
“Gaan we dat interview nog doen?” vraag ik ongeduldig.
“Mag ik hier blijven liggen?”
“Oké, wat je wilt. Als je maar opschiet want ik wil gaan slapen.”
“Leeftijd?”
“Ik word volgende maand 33.”
Hij krabbelt iets op zijn klembord.
“Burgerlijke staat?”
“Ga je die vragen aframmelen?” Ik zucht. “Gehuwd.”
“Aha! Een alfa!”
“Een watte?”
“Alfa. Je weet wel. De leider van het roedel.”
“Ben je op je kop gevallen Beertje? Je zou toch beter moeten weten. Leef jij achter tralies ofzo?”
“Nee, hoezo?”
“Enkel in gevangenschap komt dat soort onderdrukkende gedrag voor!” Ik spuug de woorden uit.
“Waar heb jij het nu over?”
“Ik heb het over een familie, geen roedel.”
“Oké, en uit wat bestaat jouw familie?”
“Uit 2 zonen en 1 dochter.”

 

e73f376f5c770d5f35e9df679fd1dc0f_1402240


“Wat heb je aan je kin?”
“Een meningsverschil met mijn avondmaal.”
“Wat heb je in die schalen?”
“Allerlei hapjes voor je. Wil je er één?”
Hij opent wagenwijd zijn mond. In neem tussen mijn grote teen en mijn kleine teen een worm en steek het vliegensvlug in zijn bek. Jakkes! Hoe krijgt hij dat in godsnaam binnen! Geef mij maar een haas, ree of een wasbeer. Onbewust lik ik mijn lippen.
“Hoe ben je op Plazilla terecht gekomen?”
“Jij stelt wel lastige vragen hoor, Beertje.”
“Nou?”
“Via Doortje haar schrijfopdrachten zilla, via Facebook.”
“Maar je hebt maar één keer meegedaan?”
“Ja, en? Ik heb meegelezen.”
Hij krabbelt terug wat op zijn klembord.
“Wil je nog een hapje?”
“Ja, geef me maar een kikker.” Hij spert weer zijn bek wagenwijd open.
Ik neem een kikker en leg het in zijn mond.
“Word je zo graag opgediend?”
“Ja, vooral door vrouwelijk gezelschap,” zegt hij meesmuilend. “Waarom heb je ze niet gesneden?”
“Je zit hier wel niet op restaurant he, Beertje. Wil ik er ook nog een sausje bij doen en wat groentjes? Misschien nog een ijsje?”
“Yrsa doet dat wel.”
“Ik ben Yrsa niet. Dan ga je maar in het vervolg naar haar. Kunnen we nu verder?”
“Hoe bevalt het je op de site tot op heden?”
“Wat is dat nu weer voor een vraag Beertje? Kun je niets beter bedenken? Als het me niet beviel, kwam ik er allang niet meer op.”
“Is dat dan een ja of nee?”
“Het bevalt me goed,” zeg ik licht geïrriteerd. Ik ben moe.
“Hoeveel uren op een dag breng je gemiddeld op Plazilla door?”
“Straks ga je me vragen hoeveel uren ik ga jagen! Oppassen Beertje!”
“Ah, toe nou. Je moet zo snel niet op je poten getrapt zijn Wolfje.” Hij draait zich op zijn rug en glimlacht onschuldig naar me terwijl hij me ondersteboven aan kijkt.”
“Een half uur, één uur, soms twee. Het hangt van dag tot dag af.”
“Beschouw jij je zelf vooral als een lezer op de site of eerder als een schrijfster daar?”
“Meer een lezer. Duurt dit saaie interview nog lang?” vraag ik al geeuwend.
“Welke artikelen lees je hier het liefst?”
“Die van jou,” zeg ik grijzend. Ik heb eigenlijk nog zin in een toetje. Als ik hem nu eens beet neem bij zijn nekvel. Met één beet is het zo gefikst. Volgens mij voelt hij het nog niet.
“Waarom?”
“Omdat je zo schattig bent.”
Hij kribbelt weer iets op zijn klembord.
“Nog anderen?”
“De onbekende schrijver, het plazilla muizendorp en waarschijnlijk deze nieuwe zilla en nog van alles.”

83c84f7eb59cb7cbbdddd121db6b7406_1402240

 


“Momenteel besteed jij veel aandacht aan de schrijfopdrachten op Plazilla. Wil je dat een beetje toelichten?”
“Jij stelt echt lastige vragen. Zoveel aandacht besteed ik er niet aan. Wie de uitleg heeft gelezen weet dat de opdrachten komen van Schrijvenonline. Ik heb er al zelf een paar keer aan gedacht om de zilla te sluiten.”
“Sluiten! Ben je op je harige kop gevallen!”
“Hey Beertje! Niet brutaal worden he! Er kan nog steeds een lekkere hap bij!” zeg ik boos.
Hij begint spontaan te trillen. Ik krijg meteen spijt.
“Sorry Wasbeer. Ik bedoelde het niet zo.” Ik steek mijn hand uit naar zijn kop en streel die maar hij krimpt in elkaar. Ik krab hem achter zijn oor. Hij lijkt zich weer te ontspannen.
“Wil je een hagedis?”
Hij knikt en spert zijn bek weer open. Voorzichtig leg ik er een hagedis in.
“Waarom wil je hem sluiten?”
“Hij is niet zo succesvol als Doortje haar opdrachten zilla was. Er komt amper iemand op af.”
“Misschien komt dat nog? Het moet misschien nog groeien?”
“Als Pinksteren op Pasen valt zeker?”
“Ben je van plan in de toekomst ook andere artikelen hier te gaan plaatsen?”
“Misschien. Ik overweeg misschien een schrijfdagboek.”
“Een wat? Wat kun je daar nu mee aanvangen?”
“Mijn frustraties en vorderingen van mijn schrijven in neerpennen. Wat anders!”
“Welke frustraties?”
“Zoiets als dat ik maar 600 woorden heb getikt deze week. Bij deel 1 was dat 13.300 woorden ongeveer. Dat is vrij frustrerend!”
“Volgens mij is niemand daarin geïnteresseerd,” zegt hij sarcastisch.
Ik grom.
“Of misschien wel. Geef me nog eens een worm.” Wasbeer draait zich weer op zijn buik.
Ik neem voorzichtig een worm uit de schaal en steek het in zijn bek.

f00e13c04719de73235c8b2fe8177027_1402240


“Je hebt een uitgever gevonden voor je eerste boek. Wil je daar iets meer over vertellen en kan je tips geven op dat gebied?”
“Moet ik tips geven? Ben ik nu plots het uitgeefwonder of wat?”
“Volgens mij stel ik hier de vragen.” Hij krabt met zijn achterpoot achter zijn oor en schudt dan zijn schattige kop.
Ik zucht en zeg: “Het is belangrijk om een uitgever te vinden die het soort boeken uitgeeft die jij schrijft. Je kunt in de bibliotheek of boekhandel kijken bij ongeveer dat soort boeken, en dan inventariseren welke uitgevers die hebben uitgegeven. Uitgevers geven in principe geen boeken uit die niet in hun assortiment passen.”
Wasbeer krabbelt ijverig op zijn klembord en richt zijn blik dan weer op mij.
“En hoe komt het dat jij direct een uitgever vindt zonder één afwijzing? Ik stel me daar toch vragen bij hoor.”
“Wat wil je daar mee zeggen Beertje? Trek je mijn kunnen in twijfel?” Ik knijp mijn ogen tot spleetjes.
“Wat ik wil zeggen is dat jij het flikt op één week en een ander twee tot drie maand moet wachten en dan nog een afwijzing krijgt. Ben je gaan eten met de baas ofzo, iets aan je kleding gedaan? Zijn er trucjes voor om binnen te geraken?”
“Beschuldig je mij nu van omkoperij?” vraag ik woedend. Ik grabbel hem bij zijn nekvel en knijp met mijn andere poot zijn keel dicht. “Want als dat zo is, dan kom je hier niet levend vandaan!” Ik laten diepe grom horen en laat mijn tanden zien.
“Nee, natuurlijk niet,” piept hij terwijl hij rood wordt.
Ik laat hem los. Hij strijkt zijn vacht glad.
“Heb je nog meer tips op dat gebied buiten…?”
Ik kijk hem boos aan. Hij zwijgt abrupt.
“Ik kan enkel adviseren om je boek vaak over te doen, en niet te snel tevreden te zijn. Ieder stukje tekst dat niet goed loopt moet je proberen te veranderen. Je moet alles goed uitzoeken, zoals ik heb gedaan over wolven en soft voetklemmen, bijvoorbeeld. Je schrijft beter over iets waarvan je echt weet hoe het eruit ziet, dan dat je er maar een slag naar slaat. Eventueel kun je je laten begeleiden door een schrijfcoach of je manuscript laten nazien door zo iemand voor je het opstuurt.”
“Soft voetklemmen? Leg jij vallen? Aan de luie kant Wolfje?”
Ik rol met mijn ogen. “Je snapt er ook helemaal niets van. Nog vragen? Ik ben echt moe Beertje. Het is al twee uur.”
“Geef nog eens een kikker.”
“Ik snap niet hoe je dat binnen krijgt.”
“Je weet niet wat je mist.”
 Ik leg de kikker in zijn bek en trek net op tijd mijn poot terug. “Hé! Ik wil nog graag mijn poten heel houden!”
“Zijn er zaken op Plazilla die jij voor verbetering vatbaar acht?”
“Het zou leuk zijn als je kunt zien wie de likes heeft gegeven bij andere op de persoonlijke commentaar onder de tekst. Zoiets als facebook”
“Dit is geen facebook,” merkt hij op.
“Hé, jij vraagt achter een verbetering!” Onbewust lik ik weer over mijn lippen.
“Je hebt toch geen honger hé?”
“Nee, helemaal niet Beertje, waar haal je dat.” Ik haal nonchalant mijn schouders op.
“Wil je nog iets zeggen tegen je mede-Plazilianen?”
“Welke mede-plazilianen? Zie jij er hier?”
“Ik noteer het en geef het dan door. Zit er niet meer verstand in dat wolvenkopie van jou?”
“Gaan we weer brutaal doen Beertje?”
“Antwoord op de vraag,” zegt hij bars.
“Geniet van het schrijven en ga er gewoon helemaal voor. Wie niet waagt die niet wint.”
Hij krabbelt weer iets op zijn klembord.
“Klaar?” vraag ik.
“Ja, helemaal. Mag ik nog een foto van je?”
“Tuurlijk. Wil je een gesigneerd exemplaar ook van mijn boek? Volgens mij val je na de eerste jachtpartij flauw.”
“Dat zou leuk zijn,” zegt hij grijnzend.
“Oké, als je het niet erg vind ga ik nu slapen.” Ik onderdruk een geeuw.
“Mag ik hier overnachten? Ik zie het niet zitten om terug naar Nederland te lopen.”
“Jij bent toch een nachtdier?”
“Ik wil een hotel in België ook eens uitproberen.”
“Doe wat je niet laten kunt Beertje. Zie dat je morgen opgekrast bent voor ik wakker ben of jij vormt de maaltijd.” Ik knipoog naar hem.
“Geen probleem. Slaap wel Wolfje.”
“Slaap wel Beertje.”
Ik draai me om en loop naar boven.

 

d31c01393c7bcf2580bd75ce3b3f9356_1402240

Christine

 

Reacties (46) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi en wat en verbeelding,voelde mezelf al thuis bij jouw tijdens het interview.
Dank je namens Christine
Wat leuk Christine!
Dank je!
Hartstikke leuk interview! En ja, laat mij de wasbeer kennen. Ik heb medelijden met Christine! ;)
Begin je daar nu telkens weer over? Het was gewoon een onschuldige vergissing, dat heb ik je toch uitgelegd?
Ben je daar zeker van Beertje... ;)
Dank je Rose, haha!
Een schitterend interview...
Alle complimentjes gaan naar Christine
Erg mooi interview, graag gelezen
Dank je Yneke. Het is dan ook met plezier geschreven :)
Leuk interview
Op het gevaar af dat onze berevriend mij onaardig vind,(Ik hou echt van je Wasbeer, slijm,slijm) heb je hem goed aangepakt.:-)
Volgens mij durft hij geen 2de keer meer bij mij over de vloer te komen :)
Dat denk ik ook niet, jij bent blijkbaar een "enge" wolf. Zelf vind ik wolven geweldig. Niet zo slim voor een zebra vrees ik. ;)
Doorgaans hou ik het bij herten en hazen, maar waarschijnlijk smaakt een zebra ook wel goed :).
help!! Ik roep mijn zussie er bij hoor dat is een serval