Bezoek aan de Hortus in Haren (Groningen)

Door Appelpit gepubliceerd op Thursday 05 June 23:40

We zijn een weekend op familiebezoek in Haren, een mooi villadorp vlakbij de stad Groningen, en dat is een goede gelegenheid om de Hortus Botanicus van Haren te bezoeken. Mijn zwager en schoonzus komen er regelmatig en vertellen dat de verschillende thematuinen sinds enkele jaren helemaal door vrijwilligers worden onderhouden omdat er geen subsidie meer is. “Op sommige plekken kun je dat wel zien”, zeggen ze.

We beginnen ons rondje Hortus in de Chinese tuin.

fcac2bc19c143da4e3069678071c3ef6_1402007

“In een Chinese tuin zijn de muren nooit begroeid”, vertelt mijn zwager. “Je moet er het schaduwspel op kunnen zien van de planten en struiken. De muren hebben wel altijd openingen waar je door kunt kijken.” Hij wijst op een brede balk die naast de ingang ligt. “Eigenlijk moet die plank hier als een verhoogde drempel in de deuropening liggen. Dat houdt boze geesten buiten.”

d2e01a420bbd4e3fbc2b54bc6934f249_1402006

Ik vind het een beetje jammer dat de balk niet op z’n originele plek ligt, maar dat zou de toegankelijkheid natuurlijk niet ten goede komen. Aan de overkant ligt een golvende draak bovenop een witte muur waarop inderdaad de schaduwen van planten mooi te zien zijn.

9049f9955af3ab22b65bcbf9874d4f13_1402006

Water speelt ook een belangrijke rol in de Chinese tuin, leer ik. De oppervlakte van de weidse vijvers weerspiegelen de begroeiing en de sierlijke gebouwen. Ze weerspiegelen ook de blauwe lucht en, theoretisch, de gedachten van de bezoeker. Het water staat symbool voor zuiverheid en voor reflectie. Er zijn mooie bruggetjes over het water en er is een waterval die van een rotspartij naar beneden stort. We lopen door verschillende ruimtes, langs bamboe pergola’s, door een binnenplaats met bonsai boompjes en langs nog meer onbegroeide muren met openingen in verschillende vormen. Het is rustig. We vragen ons af waarom deze mooie plek zo weinig bezoekers trekt.

ed903cc4f855931908556a15149bdf9a_1402006

Ook in de rotstuin, het volgende onderdeel van de Hortus in Haren, is het niet druk. We klimmen langs spannende rotspaadjes omhoog en omlaag. Tussen grote, donkergrijze steenbrokken groeit een wolk muurleeuwenbek. Gele en blauwe bloemen overheersen hier. “Grappig”, zegt mijn schoonzus, “een paar weken geleden was het nog bijna allemaal roze wat er bloeide”. Overal komen we heermoes tegen, groene, sprieterige staarten die de neiging hebben om alles te overwoekeren. Hier merk je dat het onderhoud van de tuin te wensen over laat.

Later in de watertuin, zien we ook overal heermoes, maar hier is een vrouw bezig om het weg te trekken. Als we een praatje met haar maken, vertelt ze dat veel collega-vrijwilligers het spul gewoon laten staan. “Ik vind het ook best mooi hoor”, zegt ze, “maar het verdringt de andere planten.” Ze is al de hele dag bezig en nog lang niet klaar. Je zou haast met haar mee gaan doen om het onkruid weg te trekken, maar we willen toch liever nog wat meer van de Hortus bekijken.

f0277cbfa2c858a0a9c33e653cdbfc93_1402006     813df19c5f12363e5b50953bff1bc56b_1402006

Na een rondje kruidentuin komen we bij de bijenkorven.  In een klein, houten gebouwtje staan een paar kasten waarbinnen je achter glazen wanden de bijen bezig kunt zien. “Zoek de koningin”, staat op een bordje. Dat proberen we, maar we kunnen haar niet vinden. Een oude man komt uit een zijdeurtje en begint te vertellen over de bijen. Hebben we dat nest gezien daar boven in die ene kast? De bijen maken het van was. Vroeger dacht men dat ze de was in hun lichaam konden verhitten, maar dat is onzin. Was smelt pas bij 70 graden, de beestjes zouden het niet overleven. Ze hebben een soort ingebouwd lasertje dat héél even plaatselijk zo’n korreltje was verhit, zodat ze er een flinterdun plaatje van kunnen maken. “Bijen zijn net bouwvakkers”, zegt hij, terwijl hij een lade onderuit de bijenkast haalt. “Alles wat valt, laten ze liggen.” Op de plaat ligt een soort bruin stof. Hij rolt het tussen zijn vingers tot een balletje. Bijenwas. Wel een kwartier blijft de man vertellen. Dan moet hij nodig weer aan de slag.

63b4465f5e3824b6bb99b26b297e04ec_1402007

Wij gaan verder. We wandelen nog door de Laarmantuin, een uitgestrekt gebied, dat weer uit verschillende gedeelten bestaat. Een open gedeelte met verschillende grondsoorten, elk met hun eigen plantengroei, en twee delen met bomen: een arboretum (met loofbomen) en een pinetum (met naaldbomen). Tot vreugde van mijn schoonzus vinden we de mammoetboom, die ze bij een vorig bezoek gemist had. Het is een soort sequoia, waarvan de bast zacht aanvoelt als een dierenvacht.

6a15fd659611ac2a945a08700d1acdab_1402007

Dan hebben we genoeg gelopen. We keren terug naar de ingang, waar ik twee kleine potjes honing koop. Honing van de “bouwvakkers” uit de bijentuin. Kunnen we bij het ontbijt nog eens denken aan alle verhalen die we daar gehoord hebben.

 

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
wat een prachtige uitstap
en wat een heerlijk artikel en mooi foto's
Dank om me mee te nemen naar zoveel moois!
Sinds November vorig jaar (2013) doe ik vrijwilligerswerk bij een zorgimkerij. Een bijenbedrijf met winkel en dagbesteding voor cliënten met een verstandelijke handicap. Zodoende raak ik elke week een beetje meer bekend met het bijenleven. Gisteren fotografeerde ik de koningin van het bijenkastje aldaar. Wil dat vandaag hier laten zien. Even kijken of dat gaat lukken.
Maar fijn dat je ons hier hebt laten meekijken in Haren!
De Hortus, daar ben ik een jaar of drie geleden nog geweest. De eerste keer dat ik er kwam was ik een jaar op tien, mijn vader lag toen in Beatrixoord, het sanatorium vlakbij, toen was er in de hortus een aparte ingang voor de patiënten en heeft hij ons meegenomen. Eigenlijk moeten we er weer eens heen.
Prachtig!
interessant wat er allemaal te bezichtigen is,
Mooi geschreven en lijkt me erg mooi daar, je foto`s heb ik met grote bewondering bekeken
Leuk artikel en mooie foto's. Ik wilde deze tuin ook al een tijd bezoeken, maar het is bij mij vandaan eigenlijk net te ver voor één dag. Maar nu heb ik er door jouw verhaal toch het een en ander van gezien.