Voor altijd jong met de botoxsong..

Door Lucifall gepubliceerd op Sunday 01 June 12:04

Voor altijd jong

f96298d9588c6739d98868c77769959e_1401619

De binnenkant
en de buitenkant
als een contradictie

Volspuiten, rechttrekken
voor eeuwige jeugd
als hedendaagse fictie

Uitdrukkingsloze Botoxkoppen
omlijst met volgespoten lippen
lopen als pubers rond te soppen

Een drang die ze moeten vervullen
met opgepompte voorgevel
om ontstane rimpels te vullen

ouderdom wil men verbergen
de geest niet jong gebleven
dat zou te veel kracht vergen

Springen durven ze niet
maar leven in dezelfde ivoren toren
als waarin ze zijn geboren

De zuigende kracht
van maatschappelijke liposuctie
in volle pracht en kracht

Vol bewondering kijk ik naar mijn wallen
en groeven die zijn ontstaan
ze horen bij mij ik vind ze me staan

Ze tekenen mijn levenspad
welke ik graag heb gelopen
dat verbergen is voor mij bezopen

Je zal het misschien niet meer zien
van binnen ben en blijf ik gewoon
voor altijd achttien

36138a9dd5231583918f2d95e2748ea4_1401619
 

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi gedicht! Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg zeg ik altijd maar....
Mooi Lucifall.

Kan niet zeggen dat ik echt blij ben met m'n rimpels, maar het leven heeft ze mij gegeven omdat ik ze echt, en helemaal zelf heb verdient.
Ik koester ze ...maar het past niet bij dat meisje.
En dat het niet bij het meisje past komt omdat we tot de ontdekking komen dat we van binnen toch kinderen blijven.......en door de media.

Hoe ouder we worden hoe meer we de ouderdom begrijpen.....eindelijk begrijp ik mijn ouders.
Toch triest om tot die wijsheid te komen als ze er niet meer zijn. Hoewel dit volgens mij ook de enige manier is om tot die wijsheid te komen.....ouders kwijt en zelf ouder worden.
Het is de cirkel van het leven.

Zag vorige week het mooiste meisje van de klas...
Wat was ze mooi toen ze nog niet volgespoten was.

En dat ze niet springen begrijp ik....want dan springen ze:)
Heerlijk geschreven, gewoon oud worden is mooi!
laat de rimpels maar komen, al heeft mijn moeder ze nog nauwelijks end ie wordt tachtig dit jaar. De rest mag van mij ook best verzakken, alleen lastig dat ik voor mijn gevoel nog maar net kom kijken, een gevoel wat ik dus al een jaartje of dertig heb. ;)
Mijn lichaam matcht niet meer met mijn karakter van arrogante snotpuber. Vind ik eigenlijk wel grappig. :-)
Thanks! I needed this! :-D
lol, moi aussi :-)
Wat een mooi troostgedicht...
(ivm die rimpel onder mijn rechteroog;-)
knuffel