Het problematische uiterlijk van de kraakbeweging

Door Joy Diy gepubliceerd op Thursday 29 May 14:40

Vandaag de dag gaat het niet goed met het imago van linkse actievoerders. In de mainstream media wordt links geprofileerd als zijnde lui, hypocriet, ongemanierd, de 'lelijke outcast' van de samenleving. De publieke opinie lijkt steeds rechtser en afwijzender jegens 'lefties' en krakers te worden. Dit is te wijten aan een steeds xenofobere samenleving, maar ook aan een, onder andere, steeds homogener ogendere kraakbeweging.

Dit stuk gaat over het uiterlijk van de kraakbeweging, veelal in de ogen van het publiek. Ik ben er van op de hoogte dat lang niet alle krakers voldoen aan het stereotype dat de massa voor ogen heeft.

 

Waarom zien linkse actievoerders, anarchisten en krakers er doorgaans onverzorgd uit in de ogen van de samenleving? Dreadlocks, hanenkammen, ongewassen of kapotte zwarte kleding, kisten, piercings, tattooages, het zijn enkele voorbeelden van uiterlijke kenmerken van links georienteerde subculturen waaronder de kraakbeweging. Tevens zijn het voorbeelden van onconventionele uiterlijke kenmerken, waar onconventionele meningen, gedachten en gedragingen aan verbonden zijn, door mensen die buiten het systeem om denken, wat weer kenmerkend is voor deze groep mensen. ''Iedere dag douchen is niet nodig en ons huidige systeem werkt niet.''

Zonder mensen die er zo uitzien zou de samenleving niet compleet zijn.

Het jammere is dat het stereotype eraan gekoppeld wordt en dat dat stereotype veelal een negatieve is, wat volgens mij een zure vrucht is van de rechtse media en de alles voor zoete koek slikkende samenleving.

 

Wat niet heel bekend is onder het publiek, is dat zwarte kleding wordt gebruikt tijdens kraakacties, demonstraties en dergelijke, om een grote anonieme massa te zijn. Zo kunnen de autoriteiten er moeilijker specifieke personen uitpikken, en is het dus veiliger voor iedereen die meedoet om er onopvallend uit te zien.

Vanwege onze repressieve staat, doet de politie hun best om mensen te identificeren die daar alleen al zijn; niet omdat ze per se iets illegaals doen. Daarom lijkt de keuze voor zwarte kleding mij logisch en praktisch.

Met demonstraties worden de mensen die voorop lopen het 'zwarte blok' genoemd, de radicaleren die paraderen met het kopspandoek en leuzen scanderen. Zij hebben de grootste kans om gefotografeerd of aangevallen te worden door de politie, en zijn daarom veiliger in het zwart.

 

Maar dat gaat slechts over een kleur. Hoe zit het met piercings, dreads en kisten? Kisten staan er dan wel om bekend praktische werkschoenen te zijn, een vereiste factor voor mensen die veel klussen, rennen, tillen en bouwen. Maar piercings? Zijn die praktisch? Ik ga er maar van uit dat het uitingen zijn van een onconventionele gedachtengang bij mensen die om het systeem heen denken, maar de paradox is dat als deze mensen zich bij elkaar voegen, ze er weer uniform uit zien, waardoor het binnen dat linkse kader iets conventioneels wordt. Punks hebben een hanenkam, hippies hebben dreadlocks, en ga zo maar door; het lijken wel kledingcodes te zijn waar bepaalde ideologieen aan vastzitten.

 

Is een alternatief uiterlijk revolutionair of contrarevolutionair?

 

Laat ik beginnen met redenen waarom het revolutionair is. Een alternatief uiterlijk laat zien dat het anders kan, dat er verschillende mensen zijn, en daarom dwingt het tot acceptatie; ik zie er zo uit en daar kan jij niets aan veranderen, doe het er maar mee. Ook zou het mensen bewuster kunnen maken van een reeël klasseverschil.

 

Waarom is het contrarevolutionair?

Gezegd hebbende dat we in een xenofobe samenleving leven, communiceert het gewone volk liever met het gewone volk. Wat de boer niet kent dat vreet ie niet. Ik kan uit eigen ervaring en deze gegevens de treurige conlusie trekken dat men serieuzer genomen wordt in ‘normale’ kleding dan in een alternatieve outfit.

De revolutie kan alleen beginnen als er flink gerekruteerd wordt en dat is problematisch als mensen niets aannemen van een onverzorgd ogend type. Als dat niet snel veranderd, is het dus aan de krakers om de eerste stap te zetten en een colbert aan te trekken.

Maar dat van iemand vragen is ook onethisch. Dus de keuze bestaat uit pragmatisch zijn of principieel zijn. Meer geven om het doel of om het middel. En dat is niet aan mij als het niet over mijn eigen keuzes gaat.

 

Ik kan krakers en anarchisten wel om een andere, praktische reden aanraden om zich een conventioneler uiterlijk aan te meten, namelijk het omzeilen van ‘profiling’ van de politie. Het is algemeen bekend dat de politie gebruik maakt van ‘profiling’ om zo misdadigers op te sporen, waarbij er rekening wordt gehouden met huidskleur, kledingstijl, omgeving, etc. Waar het dus op neer komt, is dat je meer streken kunt uithalen wanneer je er onschuldig uitziet.

Het praktiseren van anarchistische uitingen wordt makkelijker, en daarom efficienter.

 

Ik ben wel voor een anti-elitaire samenleving, waarin mensen zich bewust worden van het klasseverschil, en zich erom bekommeren, en zich niet boven anderen voelen omdat ze mooiere kleding kunnen consumeren. Ik ben voor het recyclen van kleding, kan genieten van extravagant uitgedoste, kleurrijke figuren. Maar serieus, in het actieleven is het praktischer om niet op te vallen. Helemaal als jouw ideologie zegt dat uiterlijk secundair is, en je idealistische daden beter en meer uitgevoerd kunnen worden door je crusty looks op te geven. 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
zwart is goed en ook gevaarlijk. Draag je zwart ben je gemakkelijk te identificeren, het gezicht wordt daardoor duidelijker en ook de persoonlijkheid.