De Sekte van Soraya. Deel 1

Door Grensgeval gepubliceerd op Wednesday 28 May 21:58

Op mijn twaalfde werd alles anders, al was ik mij daar destijd nog niet bewust van.
Mijn vader bracht mij naar de bossen waar ik mijn eerste opdracht kreeg, wanneer ik deze opdracht zou halen zou ik erbij horen. Zou ik falen dan werd ik uit de familie geband. Ik kreeg een mes in mijn handen gedrukt en kreeg de opdracht om met 7 dagen thuis te zijn. Mijn vader en de andere mannen stapte in de auto en voor ze wegreden zei mijn vader tegen mij dat ik uit moest kijken met beren. Daar stond ik dan in het midden van de bossen met niks anders dan een mes en enorme honger.

Dag 1.

Ik liep wat rond, het begon al donker te worden en ik was bang. Niet wetend wat mij te wachten stond klom ik in een boom en deed mijn sjaal af om mijn middel vast te binden aan een tak. Deze nacht zou ik in ieder geval veilig zijn. Morgen zou de honger ondragelijk worden en moest ik snel wat te eten vinden. Vol schaamte dacht ik terug aan het avondeten waarbij ik stampvoetend was vertrokken omdat ik geen zin had in spruitjes. Ik had er alles voor over gehad om dit terug te draaien. Dat ik hier nu zat met een lege maag was mijn schuld. Mijn maag rommelde wat door en uiteindelijk moet ik toch inslaap gevallen zijn want toen ik mijn ogen opendeed kwam de zon weer op. Ik maakte de sjaal los en knoopte deze als een riem om mijn middel. Ik ging staan, vanaf de tak had ik een perfect uitzicht en zou ik een beeld kunnen krijgen van waar ik was. Niks anders dan bomen, top. Ik klom naar beneden en merkte dat ik behoorlijke last van mijn rug had. Een ding was zeker, vannacht zou ik niet in een boom slapen.

Dag 2.

Na uren aan het lopen te zijn hoorde ik stromend water en liep richting de rivier. Van mijn handen maakte ik een kommetje en ik dronk het frisse water. Ik voelde mij meteen een heel stuk beter. Plotseling hoorde ik de takken achter mij kraken. Ik sprong overeind en draaide me om. Het mes hield ik met beide handen vast. "Wie is daar?" Riep ik zo hard als ik kon. Stom natuurlijk, alsof een beer zou antwoorden. En als het een beer was wist hij nu in ieder geval dat er iets aan de andere kant van de bosjes zat. Plotseling kwam er een man aangelopen, hij drukte enkele takken aan de kant. Hij schrok duidelijk dat een meisje van mijn leeftijd hier alleen liep. Mijn haar stond alle kanten op en ik had modder op mijn kleding.  "Wat doe jij hier?" vroeg de man bezorgt. Ik zag zijn geweer en kreeg het benauwd. Snel stopte ik het mes terug in de houder om niet bedreigend over te komen. Ik dacht aan mijn vader, de sekte is al jaren een groot geheim en ik kon dit niet ineens vertellen. Ik zou hem teleurstellen en daarbij, deze man zag er niet uit dat hij mij zou geloven hij zou eerder denken dat ik gek was. Ik vertelde hem dat ik opzoek was naar eten en brandhout en dat mijn tent enkele kilometers verderop stond. De man keek me aan met enige twijfel maar geloofde me. Hij vroeg of ik honger had en ik knikte hevig. Hij pakte de zak die langs zijn middel hing en haalde daar een geschoten haas uit.

Ik liep met hem mee maar zijn kamp daar maakte hij haas voor mij klaar. Ik keek verwonderd naar de prachtige dieren die hij bij zich had in de kooi. "Dat zijn fretten" Zei hij ineens. "Heeft u die gevangen?" Vroeg ik enthousiast. De man schoot in de lach. "Nee zij helpen mij bij de jacht, zonder hen had jij nu geen eten!" Ik was gefascineerd. "Zou het mij kunnen laten zien?" vroeg ik stotterend. "Morgen, maar eerst halen wij je tent op. Het is niet veilig om als jong meisje alleen in de bossen te zijn." Ik liep rood aan en stond op. Nu moesten we op zoek gaan naar mijn niet bestaande tent. Hij zou het doorkrijgen, hij zou de politie inschakelen en ik zou verbannen worden omdat ik geen zeven dagen in het bos gebleven was. Ik moest snel handelen. "Ik denk dat het weinig zin heeft meneer, de reden dat ik zover van mijn tent afgeweken ben is omdat er een beer was die mijn tent afbrak. Ik heb het op een rennen gezet maar ik vermoed dat niks nog intact is." De jager keek me twijfelend aan en zuchtte. "Dan slaap je vannacht hier bij ome Jan, morgen zal ik je het jagen laten zien en dan breng ik je terug naar je ouders" Ik slaakte een zucht van verlichting deze nacht hoefte ik niet door te brengen in een boom. Toch maakte ik mij zorgen, als ik er morgenvroeg nog zou zijn dan zou ik mijn missie niet af kunnen maken. Maar ik zou ook een geweldige ervaring mislopen als ik zou vertrekken. Jan de jager keek me aan. "Is er iets mis?" Vroeg hij. "IOvermorgen komt er een vriendin van mij bij de pakeerplaatsen aan de rand van het bos en dan blijven we hier nog enkele dagen. Maar dan gaan we niet meer zo diep de bossen in. Zo hebben we niks met beren te maken." Jan keek me vertwijfelend aan. "Meisje volgens mij vertel je me niet de waarheid." Ik liep rood aan. "Het is Soraya hoor, en ik doe niet aan liegen. Als mijn ouders mij iets geleerd hebben dan is dat wel dat liegen verkeerd is!" Jan zuchtte. "Ik zal een slaapzak voor je klaarleggen in de tent. Het word al laat." Daarmee was de discussie afgelopen.

Kijk volgende week voor deel 2.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.