Vrijwillige strafopdracht

Door Wasbeer gepubliceerd op Wednesday 28 May 14:15

Ik hou van jou

 

302dfe06a79646fe5d34ae070bacb697_1401281

Het was zo'n mooie lentedag waarop, de zomer zich al aankondigde. Het bankje lag aan een grote rivier, waarin het traag stromende water glinsterde in de zon. Binnenvaartschepen en plezierjachten voeren traag voorbij en het jachtige leven leek even tot rust te zijn gekomen. Een eenzame eend naderde omzichtig het bankje omdat hij vermoedde dat er hier wel een hapje brood te verdienen viel, omdat die vreemde wezens op het bankje geen moeite deden om het snel naar binnen te schrokken.

 

Patrick keek rekte zich even behaaglijk uit, hij voelde de zachte druk van haar lichaam tegen het zijne en maakte van zijn beweging gebruik om nog iets dichter tegen haar aan te kruipen. Ik hou van jou, Monique. Als reactie voelde hij hoe ze een klein stukje van hem weg schoof. Sorry, wat zei je? Terwijl hij automatisch haar beweging volgde om het contact niet kwijt te raken, herhaalde wat hij op dat moment in gedachten had : Ik hou van jou. Monique gooide een stukje van haar boterham richting de eend, maar deed dat met zoveel kracht dat die geschrokken weg vluchtte en het veilige water indook, na een verwijtende blik achterom achterom te hebben geworpen. O, doe je dat? Haar stem klonk scherp maar met een droeve ondertoon. Patrick zuchtte diep en deed geen poging om haar te volgen toen Monique weer verder van hem weg schoof. Je bent een flemerd Patrick, hoe vaak heb je dat nu al gezegd? Ik hou van jou, ik hou van jou, ik hou van jou..... Ze probeerde zijn stem na te doen, maar echt grappig, zoals dat soms klonk, was het dit keer niet. Was is er, meiske? Wat wil je nu van me horen. Dat ik ieder moment aan je denk als je niet bij me bent, dat ik de minuten tel totdat ik je weer zie, dat ik je stem constant in mijn gedachten heb en dat ik spontaan moet glimlachen als ik aan jouw glimlach denk? Patrick probeerde haar mooie haar te strelen, maar met een abrupte beweging van haar hoofd, maakte Monique duidelijk dat zij daar geen prijs op stelde op dit moment. Waarom heb je me gisteren niet even gebeld, toen je thuis kwam van dat avondje stappen met je vrienden. Dacht je toen even niet aan me? Patrick keek even snel op zijn horloge in de hoop dat Monique dit niet zo opvallen. Je weet best dat ik dat risico niet wou lopen omdat ik niet wist of jouw mobiel op stil stond. En je weet hoe jouw vader over mij denkt. Kun jij je nog die heisa herinneren toen ik je dat simpele bosje bloemen stuurde ? Waarom doe je toch zo moeilijk soms, schatje? De ijskoude blik die dit hem opleverde, maakte Patrick duidelijk dat hij weer de verkeerde woorden had gekozen. En dat flirten met Jacqueline, omdat die zulke 'mooie ogen' heeft, doe je  ook omdat je geen risico's wilt lopen, zeker. Geef toch gewoon toe dat ik voor jou niks anders ben dan een losse flirt. Patrick zag dat de eerste traan uit haar ogen opwelde en kreeg de bijna onbedwingbare neiging om haar in zijn armen te nemen. Maar inmiddels kende hij haar goed genoeg om die fout niet nog een keer te maken. Lieverd, we kunnen er de hele avond over praten en dat zullen we ook gewoon doen. Nu moet ik echt weg en je weet dat ik dat niet doe om deze discussie te ontlopen. Het is gewoon zo ontzettend moeilijk om onder woorden te brengen wat ik voor jou voel en vaak denk ik dat je me ook niet lijkt te geloven. Je bent echt de enige die wil en dat probeer ik je telkens weer duidelijk te maken. Glimlach nu weer eens naar me. Patrick nam haar hoofd in zijn handen en gaf haar een voorzichtige zoen op haar voorhoofd. Daarna liep hij bezorgd weg en durfde niet goed om te kijken of er een glimlach op haar lippen was verschenen.

 

Monique bleef nog even op het bankje zitten. Aan haar gezicht viel niets af te lezen. Haar mobiel trilde en ze las de boodschap. Ik hou van jou, P. xxx. Na een ogenblik na te hebben gedacht, smeet ze de mobiel in de rivier. De eend kwaakte nog eens verwijtend naar haar, maar ze was al vertrokken.

 

https://www.youtube.com/watch?v=74J8Dl2ib-s

 

Om sommige opdrachten niet  verloren te laten gaan

Reacties (29) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik lees het nu pas en erg leuk dat je het strafwerk niet verloren hebt laten gaan. Helemaal in jouw genre, de liefde. Ik las een (freudiaanse?)verschrijving…moest er erg om lachen: Je bent echt de enige die wil en dat probeer ik je telkens weer duidelijk te maken.
(het woordje ik moet ertussen denk ik, maar zo is het ook leuk :)
heel mooi Wasbeer
Voor jou een strafwerk, voor mij heel leuk om te lezen!
Dank je wel
Mooi, en vrijwillig ook nog?
De link was even genieten. Love her.
Dank je wel
Inderdaad heel mooi
dank je wel
Wat lijkt mij die Patrick een schat, dei voorzichtige zoen en niet een zelfde fout willen maken....Monique glimlach alsjeblieft zei ik haast hardop ;-)) mooi jij mag vaker strafwerk maken wat mij betreft!
Als iedere vrouw dat nou eens zou inzien ;)
Nou breek mijn klomp. Ben jij zo'n heilig boontje die vrijwillig strafwerk maakt? Of is het maar een smoesje om dit mooie verhaal onder de aandacht te brengen? Want mooi is het verhaal zeker. ;)
Je kent me gewoon nog niet goed genoeg. Er zijn zo veel kanten aan een wasbeer ;)
Ach je blijft me verbazen. Wasberen worden er alleen maar leuker op.
nou ja zeg wat is dat voor een eend? of het vrouwtje bijna de eend naar de filistijnen die Monique toch
Eigenlijk had ik die mobiel de eend willen laken raken, maar ja.... Dan krijg je dat weer over je heen.