Vrouw verhaal: Episode 4- Zomerdans

Door Bayla Moon gepubliceerd op Monday 26 May 15:37

Zomerdans

Het lied schrijnt nu.

Het lokt me niet meer.                                                                                                                Het liefst wilde ik dansen.
Onder mijn voeten het groene koele gras.


Wild, zo wild, de ritmes uit bootsend, vanuit alles van waaruit ik ontstond                        en wat ik ook maar bewegen kon.


Mijn adem hijgt als de wilde wolfshond.


Ik ben bezweet, drijfnat en heet van mijn levensdans.
De ondergaande zomerzon schijnt op mijn gezicht, alles kleurt diep kopergoud.         Mijn liefste tijd van de zomerdag.


De trommels zwijgen, de gitaren liggen neer.
De vochtige avond kilte sluipt omhoog vanuit het gras.


Het ritme roept me graag terug.
Die zomer avond geurde naar Jasmijn.


Later toen ik groter was, verwerd de dans tot schande.

Niet door ik, die blij bewoog.
Door de blikken die mij zomaar grepen werd ik tot prooi verklaard.                          Begeerd door enkel botte lust.


Harde handen grepen mijn armen, beurse pruimenplekken bloeiden op                        tot mijn schrik.


Ik vocht me los.                                                                                                                      Begreep het niet.
Wat was er mis in mij?


In gedachten reisde ik direct heel ver weg.


Tot ik weer bij zinnen kwam, in die vertrouwde ondergaande zonnegloed van mijn herinnering.

De stevige boom die mij omhelsde.
Mijn hart kloppend tegen zijn eeuwenoude brede stam.


Ik hield me stevig vast en wenste dat het over ging.
Ik huilde en begreep niet waarom het zo moest zijn.


Veel later, toen het allemaal voorbij was, koos ik stiekem voor een koper gouden haren glans.


Als ik dan zachtjes en alleen, mijn haar in de zomerwind laat waaien,                              dan hoor ik het ritme weer.
Ik wil graag binnen in mij durven lachen.


Het doet nu bijna pijn om de muziek te willen horen.
Het lied is gesmoord in mij.
Slechts zachtjes neurie ik het af en toe.


Voorzichtig, een verdwaalde zachte melodie,                                                                     terwijl mijn linkervoet wiebelt op mijn innerlijke ritme.


Als ik zeker weet dat niemand mij grijpen zal.

 

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Intens geschreven..