Voorleesverhaal voor de kleintjes: Biebel is Bang.

Door Arinka gepubliceerd op Friday 16 May 09:18

bdf279e52c57917fd8f68ce154ed90f1_1400226

Het was een gekwetter van jewelste op de plas. De lente was begonnen en op het water vierden alle eendjes feest.

Alle eendjes waren na een lange periode van geduld uit hun eitjes gekropen.

Al een paar dagen waren ze nu bezig om te wennen aan het water.

De jonkies vonden het geweldig. Joelend sprongen ze van de kant het water in, dompelden zich een beetje onder, snaterden door het kroos en zaten elkaar achterna.

Allemaal hadden ze plezier, op 1 eendje na, Biebel. Biebel hing met zijn kopje over de rand van het nest en bekeek zichzelf in het water. Zijn spiegelbeeld werd bewogen door een dikke traan, die van zijn wangetje in het water rolde.

Hij was erg verdrietig. Hij wilde ook spelen, net als zijn broertjes en zusjes, hij wilde ook kopje onder gaan en giechelend weer boven komen. Maar hij durfde niet. Biebel was namelijk bang voor water!

Zijn moeder had alles al geprobeerd, ze had hem een extra grote portie kroost beloofd. Ze had hem streng aangepakt “Niet zeuren Biebel, een echte eend zwemt”. Ze had het op een lieve manier geprobeerd, maar niets had gewerkt, Biebel ging dat water echt niet in!

Zijn broertjes en zusjes hadden eerst nog geprobeerd hem over te halen. ‘Kom nou Biebel, het is hartstikke gezellig hier.’ Na een paar dagen waren ze begonnen hem te pesten: ‘Biebel is bang, Biebel is bang!’

511f867153d77f32be63a465d85d8005_1400226

En daar hadden ze gelijk in Biebel was bang. Hij begreep zelf ook niet waarom, maar hij moest er niet aan denken dat hij natte veertjes kreeg. En hij was dan wel een eend, maar misschien zonk hij wel meteen naar de bodem.

Zijn moeder zei wel dat alle eendjes kunnen zwemmen, maar was dat wel zo? En dan die grote vogels die je zomaar konden pakken. Nee, Biebel bleef het liefst veilig in het nest van zijn moeder.

In het begin was zijn moeder nog geduldig, maar na een tijdje was ze het zat. ‘Je moet je nu maar eens als een echte eend gaan gedragen, Biebel, het is niet normaal dat jij niet durft te zwemmen. Dus je gaat nu het water in!’

Maar Biebel durfde, zelfs na een paar weken, nog steeds niet het water in. Hij wist dat zijn moeder erg teleurgesteld was, hij was toch een beetje mislukt.

De andere moedereenden begonnen ook over hem te praten en zijn moeder schaamde zich toch een beetje voor haar aparte kind. Hij werd steeds verdrietiger.

Op een ochtend wist Biebel wat hij moest doen. Hij had al een paar nachten niet goed geslapen, maar nu wist hij wat er moest gebeuren. Hij zou de wereld intrekken en iemand zoeken die wist hoe hij van zijn angst af kon komen.

Dan kon hij een normale eend worden, want dat wilde hij zo graag. Hij wilde het liefst van alles net zo zijn als zijn broertjes en zusjes. En dat zijn moeder trots op hem was.

Hij stopte wat spullen in een zakdoek (wat kroos en een dekentje en nog wat andere dingen), knoopte de zakdoek aan een stok en gooide de knapzak over zijn schoudertje.

6678b2705bf4622ba28b17223d0a9fe5_1400226

Hij zei tegen zijn moeder ‘Mam, ik ga op zoek naar de oplossing, als ik terug kom ben ik ook een echte eend en kun je trots op me zijn!’

Zijn moeder schrok een beetje, ze wilde niet dat hij wegging, hij was nog zo klein. En ze schaamde zich ook een beetje dat hij dacht dat ze niet blij met hem was.

‘Blijf toch hier jongen, het is helemaal niet erg dat je niet kunt zwemmen.’ Maar Biebel was niet meer tegen te houden en hij vertrok, nadat hij gedag had gezegd tegen iedereen.

Hij vond het wel erg spannend, maar niet zo spannend als water, dus hij durfde wel door te gaan. Hij liep langs het water en ging op zoek naar iemand die hem kon leren om niet meer bang te zijn.

Na een tijdje kwam hij een spin tegen. Hij liep er zogezegd tegenaan, tegen zijn web dan. ‘Héhé, kijk eens uit je doppen domme eend!’

a4b80b4d7292211e40e6844e1aa68fcb_1400227

Hij zag een klein spinnetje woest met zijn 8 pootjes zwaaien. ‘Ik ben de hele dag bezig met mijn web en jij sloopt het zomaar.’ ‘Sorry,’ zei Biebel, ’ik had het niet gezien.'

Maar nu ik je toch spreek, mag ik je iets vragen?’ ‘Nou goed hoor,’ zei de spin. ‘Ik ben bang voor water,’ zei Biebel, ‘en ik zoek iemand die me daar vanaf kan helpen, zodat ik een echte eend word.’

 ‘Je ziet er anders precies uit als een eend,’ zei de spin. ‘Ja, dat klopt wel, maar ik durf niet te zwemmen.’ De spin lachte even. ‘Ah zo, tja, dat is lastig, voor een eend. Weet je, ik was ook bang toen ik klein was. Ik moest me op de wind laten vliegen, zei mijn moeder, maar dat durfde ik niet.

Ik werd door alle andere spinnen uitgelachen. Ik voelde me geen echte spin.’ Biebel raakte enthousiast, ‘Nu spin je toch een web, hoe ben je van je angst afgekomen dan?’ ‘Tja,’ zei de spin, ‘ik weet het niet precies, dat gebeurde gewoon.’

‘Ik voelde dat ik het moest en toen ging het vanzelf. Ineens vloog ik op de wind en was mijn angst helemaal verdwenen.

cdbe9d5b29bd5d5ba3e5f4a8bcd9f640_1400227

Dus je zult zien, op een dag spring jij gewoon het water in.’ ‘Hmmm, zei Biebel, ik geloof het nog niet zo.’ ‘Heus waar,’ zei de spin, ‘dat is je natuur.’

Biebel liep verder. Nou daar had hij ook niks aan, het komt vanzelf! Pfff, als dat zo was, dan was hij al lang aan het zwemmen. Hij wilde weten hoe hij een echte eend kon worden.

Terwijl hij verder liep zag hij een kip worstelen met een worm. De worm wilde terug de aarde in kruipen en de kip wilde hem natuurlijk niet laten gaan. ‘Hé,’ riep Biebel, ‘kun jij me helpen?’

De kip schrok van Biebels stem en de worm schoot als een elastiekje terug de aarde in. ‘Toktoktok, domme eend, toktoktok, ik was al een uur bezig met die worm en nu ben ik hem kwijt!’

46f9c361e21dab52e1e7893eab72fee7_1400227

'Sorry', zei Biebel, 'ik had het niet gezien'. Maar nu ik je toch spreek, mag ik je iets vragen?’ ‘Nou goed hoor,’ zei de kip. ‘Ik ben bang voor water,’ zei Biebel, ‘en ik zoek iemand die me daar vanaf kan helpen, zodat ik een echte eend word.’

‘Je ziet er anders precies uit als een eend,’ zei de kip. ‘Ja, dat klopt wel, maar ik durf niet te zwemmen. De kip lachte even. ‘Ah zo, tja, dat is lastig, voor een eend. Weet je, ik was ook bang toen ik klein was. Ik moest leren om wormen te eten en ik vond wormen zo vies en eng, echt ik moest er bijna van spugen!

Ik werd door alle andere kippen uitgelachen. Ik voelde me geen echte kip.’ Biebel raakte weer enthousiast, ‘Nu lust je ze toch wel, hoe ben je van je angst afgekomen dan?’ ‘Tja,’ zei de kip, ‘ik weet het niet precies, dat gebeurde gewoon.’

‘Ik voelde dat ik het moest en toen ging het vanzelf. Ineens stond ik aan een worm te trekken die de grond in wilde, ik had honger, mijn angst was helemaal verdwenen.

b82d7933f3947093d25383bec55d34fd_1400227

Dus je zult zien, op een dag spring jij gewoon het water in.’ ‘Hmmm,’ zei Biebel, ‘ik geloof het nog niet zo.’ ‘Heus waar,’ zei de kip, ‘dat is je natuur.’

Biebel liep weer verder. De kip zei ook dat het vanzelf kwam, daar had hij dus niets aan. Hij wilde weten hoe hij van zijn angst afkwam en hoe hij een echte eend kon worden.

Na een tijdje lopen struikelde hij over een hoop aarde. Hij rolde over het gras en de aarde vloog in het rond. Bovenop een hoop zat een mol hem vanachter een zonnebril woest aan te kijken.

‘Hé, kijk uit ja! Ik ben hier al uren aan het werk en jij loopt mijn hoop zomaar plat!’ De mol was heel boos en Biebel stamelde excuses.

900bc17bb0f4edba6cf9847b726be335_1400227

‘Sorry,’ zei Biebel, ‘ik had het niet gezien'. Maar nu ik je toch spreek, mag ik je iets vragen?’ ‘Nou goed hoor,’ zei de mol. ‘Ik ben bang voor water,’ zei Biebel, ‘en ik zoek iemand die me daar vanaf kan helpen, zodat ik een echte eend word.’

‘Je ziet er anders precies uit als een eend,’ zei de mol. ‘Ja, dat klopt wel, maar ik durf niet te zwemmen.’ De mol lachte even. ‘Ah zo, tja, dat is lastig, voor een eend. Weet je, ik was ook bang toen ik klein was. Ik moest leren om gangen te graven in het donker, maar ik was zo bang van al die duisternis.

Ik werd door alle andere mollen uitgelachen. Ik voelde me geen echte mol.’ Biebel raakte toch weer enthousiast, ‘Nu graaf je toch mooie gangen, hoe ben je van je angst afgekomen dan?’ ‘Tja,’ zei de mol, ‘ik weet het niet precies, dat gebeurde gewoon.’

‘Ik voelde dat ik het moest en toen ging het vanzelf. Ineens begon ik te graven en ik groef door tot ik weer boven kwam en toen zag ik dat ik mijn eerste gangetje af had, mijn angst was helemaal verdwenen.

9a979b46193bf19e43d5bd6402157a2e_1400227

Dus je zult zien, op een dag spring jij gewoon het water in.’ ‘Hmmm,’ zei Biebel, ‘ik geloof het nog niet zo.’ ‘Heus waar,’ zei de mol, ‘dat is je natuur.’

Biebel liep weer verder. Stomme mol, die dacht dat alles vanzelf kwam, daar had hij dus niets aan. Hij wilde weten hoe hij van zijn angst afkwam en hoe hij een echte eend moest worden.

Hij liep verder en verder en stond plotseling oog in oog met een mus die zat uit te hijgen op een rots. De vogel schrok en wilde haast wegvliegen, tot ze zag dat Biebel maar een klein eendje was.

‘Je liet me schrikken, ik werd haast bang van je. Ik zat net even uit te rusten van mijn schitterende vliegactie. Zag je me die schitterende looping maken? ’

‘Sorry,’ zei Biebel, ’ik heb het niet gezien.' Maar nu ik je toch spreek, mag ik je iets vragen?’ ‘Nou goed hoor,’ zei de mus. ‘Ik ben bang voor water,’ zei Biebel, ‘en ik zoek iemand die me daar vanaf kan helpen, zodat ik een echte eend word.’

a6b86bbe42d50b053f39ed7ec44e2ab3_1400227

‘Je ziet er anders precies uit als een eend,’ zei de mus. ‘Ja, dat klopt wel, maar ik durf niet te zwemmen.’ De mus lachte even. ‘Ah zo, tja, dat is lastig, voor een eend. Weet je, ik was ook bang toen ik klein was. Ik moest leren van boom naar boom te gaan om uit de klauwen van roofdieren te blijven, maar ik was zo bang om te vliegen.

Ik werd door alle andere mussen uitgelachen. Ik voelde me geen echte mus.’ Biebel raakte toch weer enthousiast, ‘Nu vlieg je toch graag, hoe ben je van je angst afgekomen dan?’

‘Tja,’ zei de mus, ‘ik weet het niet precies, dat gebeurde gewoon.’ ‘Ik voelde dat ik het moest en toen ging het vanzelf. Ineens begon ik flapperen met mijn vleugels en ik liet de grond los. Ineens zag ik alles vanaf boven, mijn angst was helemaal verdwenen.

Dus je zult zien, op een dag spring jij gewoon het water in.’ ‘Hmmm,’ zei Biebel, ‘ik geloof het nog niet zo.’ ‘Heus waar,’ zei de mus, ‘dat is je natuur.’

Biebel ging weer op weg. Alle dieren zeiden dat het vanzelf ging. Hij ging het bijna geloven. Maar al het advies had nog niet geholpen, want hij was nog steeds bang voor water.

91fa93b9dcef90d90da15fa81cc2dd62_1400227

‘Ah, kijk eens wat een lief eendje.’ Biebel voelde hoe 2 grote handen hem oppakten. Hij werd op schoot gezet bij een klein meisje.

‘Nou bedankt hoor,’ zei een kat tegen hem. ‘Ik lag net lekker op schoot en dan kom jij langs wandelen. Ben ik mijn fijne plekje kwijt.’ De kat mopperde er flink op los.

‘Sorry,’ zei Biebel, ‘ik had het niet gezien.' Maar nu ik je toch spreek, mag ik je iets vragen?’ ‘Nou goed hoor,’ zei de kat. ‘Ik ben bang voor water zei Biebel en ik zoek iemand die me daar vanaf kan helpen, zodat ik een echte eend word.’

‘Je ziet er anders precies uit als een eend,‘ zei de kat, terwijl hij zijn lippen aflikte. ‘Ja, dat klopt wel, maar ik durf niet te zwemmen.’ De kat lachte even. ‘Ah zo, tja, dat is lastig, voor een eend. Weet je, ik was ook bang toen ik klein was. Ik werd zomaar opgepakt en ik schrok er steeds van. Ik wilde niet op schoot. Ik moest leren om geaaid te worden, maar ik was zo bang om geplet te worden.

Ik werd door alle andere katten uitgelachen. Ik voelde me geen echte kat.’ Biebel raakte opnieuw enthousiast, ‘Nu lig je toch graag op schoot, hoe ben je van je angst afgekomen dan?’

‘Tja,’ zei de kat, ‘ik weet het niet precies, dat gebeurde gewoon. ‘Ik voelde dat ik het moest en toen ging het vanzelf. Als ze me over mijn vacht aaiden voelde ik me eigenlijk heel fijn, mijn angst was helemaal verdwenen.

Dus je zult zien, op een dag spring jij gewoon het water in.’ ‘Hmmm,’ zei Biebel, ‘ik geloof het nog niet zo.’ ‘Heus waar zei de kat, dat is je natuur.’

bdf279e52c57917fd8f68ce154ed90f1_1400227

Een beetje boos stapte Biebel verder. Alle dieren zeiden hetzelfde. Hij kon net zo goed naar huis gaan, want hier schoot hij niks mee op.

Hij keerde om en begon langzaam terug naar huis te lopen. Zouden ze hem gemist hebben? Hij begon harder te lopen. Hij had mama erg gemist, en papa, en zijn broertjes en zusjes toch ook wel, ook al hadden ze hem de hele tijd gepest.

Zij konden er ook niets aan doen dat hij zo bang was en op een drafje rende hij terug naar de grote plas waar hij met zijn familie woonde. ‘Mama, mama,’ hij rende naar zijn moeder en viel in haar vleugels. ‘Mama, ik heb je zo gemist.’

‘Biebel, wat ben je toch een speciaal kind,’ zei zijn moeder. ‘Heb je gevonden wat je zocht?’ ‘Nee, mama, ik ben nog steeds bang.’  ‘Maar Biebel, dat geeft toch helemaal niet. Je bent erg moedig, ook al ben je bang. Jij bent niet bang om de wereld in te gaan.

Je bent niet bang om terug naar huis te komen, ook al heb je niet gevonden wat je zocht. En het belangrijkste Biebel, jij durft te zeggen wat je voelt. En dat is heel dapper!’

1a82c9385d9f77ed0fb1e0b680299b5b_1400227

Biebel knuffelde met zijn moeder en hij voelde zich heel fijn. Zijn broertjes en zusjes kwamen aanzwemmen (vader was op reis) en riepen door elkaar hoe blij ze waren dat hij weer terug was.

Ze hadden hem vreselijk gemist, het was toch allemaal veel minder leuk zonder Biebel. ‘Het spijt ons dat we je gepest hebben Biebel, dat zullen we niet meer doen.’ Biebel voelde zich fijn. Hij hield erg veel van zijn broertjes en zusjes. Hij was blij dat hij weer thuis was.

Plotseling hoorden ze een hoop gekwetter en geschreeuw, ze keken waar het geluid vandaan kwam. Boven de plas hing een grote vogel en onder hem zat midden in de plas een klein eendje te bibberen van angst.

Het was Knurf, het jongste broertje van Biebel. Hij was bang en kon nergens heen. Biebel stoof het water op en brulde ‘Ga weg lelijke vogel, ga weg!’ Hij kwetterde er op los en flapperde met zijn vleugels het water de lucht in.

Hij was zo boos dat hij totaal niet bang was. Hij zwom naar de vogel toe en begon hem in zijn poten te pikken. De vogel was wat verbaasd over dit kleine verzet, maar besloot dat hij maar beter kon vertrekken. Hij ging er snel vandoor.

127990beb66760eb06c58626375357a4_1400227

Hij moest nog snel zijn ook, omdat er nu van alle kanten eenden kwamen aangestormd om Biebel in zijn strijd te helpen. De vogel vloog klapwiekend weg.

‘Yeahhhhhhhhhhhhh, hoera voor Biebel !!!!!!’ Alle eenden joelden en klapten met hun vleugels tegen elkaar. ‘Lang leve Biebel, de stoere strijder.’ Biebel voelde zich blij.

Plotseling bedacht hij iets en hij zocht zijn moeder. Hij riep: ‘Mama, kijk eens, ik zwem, ik ben eindelijk een echte eend! ‘Ja Biebel, ik wist wel dat je het kon. Maar een echte eend was je altijd al, schat!’

En Biebel dacht aan wat de dieren hadden gezegd. Ze hadden gelijk gehad. Het was zijn natuur en het kwam echt vanzelf!

 

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
leuk verhaal voor de kleintjes voor het slapen gaan
Wat een prachtig voorleesverhaal!
Dank je wel! Je ziet wel dat er een boodschap in zit denk ik. :)
tegen Arinka
1
Ja,dat maakt hetjuist zo mooi!