Voorspelbare ontoerekeningsvatbaarheid.

Door GifniksJoh gepubliceerd op Tuesday 13 May 21:32

Met bijbehorende bewegingen en illustrerende geluiden doet hij er alles aan om zijn walging zo overtuigend mogelijk te brengen. Stoïcijns kijkt ze hem aan en zij doet op haar beurt minstens zo hard haar best om haar desinteresse zo realistisch mogelijk neer te zetten. Haar desinteresse frustreert hem dermate dat hij zich genoodzaakt ziet zijn act te herhalen en nog een keer. Het is duidelijk, zij wint en hij druipt teleurgesteld en zwaar gefrustreerd af, haar met een zelf ingenomen grijns achterlatend.

Hij heeft verloren, hij wilde haar op haar plaats zetten, onderuit trappen en zo diep mogelijk krenken. Maar hij weet niet dat hij dat allang niet meer kan. Het voornaamste verschil tussen zijn walging en haar desinteresse is dat haar desinteresse oprecht is en zijn walging gespeeld. Hoe graag hij het ook anders zou zien, zij is door de overdaad aan denigrerende uitspraken die ze dagelijks te verstouwen krijgt inmiddels gewend geraakt en zelfs immuun geworden voor het laatdunkende gedrag. Ze is ermee gestopt hem op zijn botte gedrag en kwetsende uitspraken te wijzen. Na jarenlang tegen een muur van ontkenning en onwil te hebben gepraat heeft ze het bijltje erbij neer gegooid.

Maar de jarenlange tsunami aan beledigende en kwetsende uitingen zijn haar niet in de koude kleren gaan zitten en hebben wel degelijk diepe sporen achtergelaten. Haar vertrouwen in de mensheid maar ook in zichzelf is naar een dieptepunt gedaald. Ze durft niet meer te vertrouwen op haar mensenkennis want als dat van enige betekenis zou zijn geweest dan had ze hem en zijn ware aard doorzien. Maar ze was in zijn toneelspel en het bijbehorende masker getrapt. Ze had zijn leugens heilig geloofd, ten koste van haar eigen waarheid. Ze had aan pure zelfverloochening gedaan om in zijn straatje te passen. Hij had ongegeneerd misbruik gemaakt van haar kwetsbaarheid.

Inmiddels wist ze wie hij werkelijk was, zag zij zijn ware aard achter het masker en was ze op de hoogte van zijn ware intenties. Ze was altijd op haar hoede omdat nooit iets was wat het leek. Zijn uitspraken hadden niks met waarheid te maken, ze hadden enkel een functie. Als hij haar een compliment maakte dan deed hij dat uitsluitend om haar vertrouwen te (her)winnen en als hij iets beledigend of negatiefs zei dan was dat om haar onderuit te halen.

Maar het lukt hem nog maar zelden om haar op het verkeerde been te zetten. Te vaak heeft ze zijn ware aard gezien om nog in zijn onschuld te geloven. Zijn zichzelf aangemeten ontoerekeningsvatbaarheid gelooft ze evenmin. Voor iemand die het allemaal heel anders bedoeld en per ongeluk een egoïstische klootzak is, is hij veel te voorspelbaar.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.