Verklaringen school n.a.v. rechtszaak tegen Project P

Door Ibrilman gepubliceerd op Tuesday 13 May 17:39

Iedereen heeft er inmiddels al wel over gehoord: een leerling die gepest werd en meewerkte aan het RTL programma Project P, maakte opnames met een verborgen camera, als bewijs wat er allemaal gebeurde. Dit is onderdeel van het programma. Eerst worden de beelden met de leerling en ouders thuis bekeken, vervolgens wordt er een afspraak met de schoolleiding of leraren gemaakt om de opnames te laten zien. Daarna vindt er een confrontatie plaats met de pesters, zodat ze met hun neus op de feiten worden gedrukt en door een interventie het pesten proberen te stoppen. De school was het niet eens met de werkwijze van Project P en stapte naar de rechter. Gisteren diende het kort geding. Aanstaande vrijdag volgt de uitspraak.

In het programma worden de leerlingen 'geblurd' dus zijn niet zichtbaar. De school maakte bezwaar omdat het om een klein dorp gaat, waarin iedereen elkaar kent, en de leerlingen dus herkenbaar zijn. Ook de directie herkende de leerlingen direct. Omdat de school niet aan een confrontatie met de leerlingen wilde meewerken, had RTL buiten de school een soort blokkade neergezet waarbij de leerlingen gedwongen werden naar de beelden te kijken, en een knuffel te geven aan de gepeste jongen. Dit ging de school te ver en daarom werd besloten naar de rechter te stappen. 'Kwetsbare leerlingen van 11-13 jaar worden op een bepaalde manier in beeld gebracht en de grote context is weg. (De school wil hen beschermen tegen herkenning op tv.) Er wordt maar een (klein) deel van het verhaal verteld. De gepeste leerling krijgt door zo'n programma een stempel opgedrukt, dat hij nooit meer kwijtraakt'. (m.i. wordt hem de kans ontzegd dat er iets in positieve zin voor hem kan veranderen, dat hij niet meer gepest wordt...) Ook de pesters worden hiermee als 'kwetsbaar' neergezet. Terwijl de verhalen en beelden uit de afleveringen er niet om liegen! Bij mij werd ook gezegd: 'ach, ze waren pas 12. Ze wisten niet wat ze deden'. Daar ben ik het niet mee eens. Als je stelselmatig mishandeld wordt, enorme angst aangejaagd, met de dood wordt bedreigd en gestalkt, ook al ben je dan 12, dan weet je heel goed wat je doet! Hoewel mijn ergste pester een paar keer was blijven zitten, zij was 16 (in de brugklas). Zij deed me de meest erge dingen aan, waar ik zelfs de jongens nog niet toe in staat achtte. Dus om pesters van die leeftijd als kwetsbaar te bestempelen ... nee, dat gaat me te ver. 

De jongen mocht een dag na de confrontatie, de klas niet meer in. De school kon zijn veiligheid niet meer garanderen! Hij werd opgevangen in de directiekamer en kon daar toetsen maken. Hij kwam thuis met schoenafdrukken op zijn jas en een tand door de lip. Toen zijn moeder dit meldde, kreeg ze te horen dat dit was gebeurd tijdens de pauze was gebeurd. Dat is geen reden om niet in te grijpen! Waar zijn de leraren? Er is toch altijd minstens 1 leraar die toezicht houdt??? Bij de eerste drie leerlingen die te zien waren in Project P is het pesten gestopt. Bij Patrick werd het helaas alleen maar erger, en is hij zelfs niet meer welkom op zijn school. Maar goed ook, dan is hij daar in elk geval van het pesten verlost. Sinds begin april zit hij thuis. Op de website van de school staan diverse verklaringen over het programma. Volgens de school is hij wel degelijk welkom. Alleen omdat hij PDD-NOS heeft, zou hij wellicht op een andere school met wat aangepast onderwijs, beter kunnen functioneren. Hij is ziekgemeld, en 'omdat hij nu niet naar school gaat, kunnen we hem nu ook niet begeleiden'. Van begeleiding kun je hier helemaal niet spreken. Dingen worden door de school tegengesproken en Patrick is hier de dupe van. 

De school verklaart ook dat ze aan Challenge Day (Over De Streep) hebben meegewerkt en dat dat wel degelijk helpt om pesten tegen te gaan. Helaas dus niet in het geval van Patrick. Ik vind het heel jammer dat hij niet persoonlijk begeleid wordt en de hulp krijgt die hij zo hard nodig heeft. Door pesten kun je enorme trauma's oplopen die je de rest van je leven met je meedraagt. Ik spreek uit ervaring. Ik vind dat Johnny de Mol en Dennis Weening een heel goed programma hebben, waarbij het effect tot nu toe steeds positief is geweest (3 uitzendingen).

Reacties

Er gaan al heel wat petities rond op internet, waarin mensen opstaan tegen pesten. Mensen willen naar de regering stappen, nieuwsprogramma's op tv waarschwen, op Facebook roepen mensen elkaar op om persoonlijke brieven naar de school te sturen. Door de manier waarop het pesten nog steeds door blijft gaan en er geen echt goed pestbeleid is, is men bang dat er meer verhalen in het nieuwskomen waarin leerlingen zelfmoord plegen om het pesten te stoppen. Ik ben zelf ook van plan, een brief naar die school te sturen. Als er op scholen op tijd ingegrepen wordt, kan er heel wat ellende bespaard worden, en hoeven leerlingen niet met levenslange trauma's rond te lopen. Want het tekent je leven! En dat wens ik niemand toe.

Reacties (9) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heb je een mening die je wil uiten over een stageplaats / school ?

Doe dat op www.facebook.com/stageadvies zodat andere mensen dezelfde fout niet hoeven te maken
Ja logisch dat hij ziek is, dat word je ook wel. En ja, van autisme heb je ook meer last in dat geval. Op een fijne school zou die pddnos helemaal geen probleem vormen. Of in elk geval niet zo erg dat je van school moet. Vreselijk hoe ze die jongen zijn toekomst ontnemen.
Het blijft de omgekeerde wereld, waarin geleerd wordt dat pesten loont en niet uitmaakt.
zo is dat 12-jarigen weten heel goed wat ze doen en zijn vaker wreder dan volwassenen omdat er altijd een reden is om te pesten.
Sterk artikel. Patrick is nu dubbelop slachtoffer. Of pesten met zo'n programma opgelost kan worden durf ik niet te zeggen. Maar dat het de maatschappelijke doofpot opent staat vast.
Ik snap ook werkelijk de ouders van de pesters niet. Die moeten toch ook zien dat hun kinderen geen heilige boontjes zijn? De school is wel de plaats, waar je als ouders van zou moeten kunnen verwachten dat je kind daar veilig is, maar ook dingen meekrijgt, zoals dat pesten niet mag, niet kan en zelfs iemand helemaal kapot kan maken. Maar de ouders zijn in dit geval ook nog eens blind voor de fouten die hun eigen kinderen maken en willen daar niets tegen doen. Pas als je weet wat het is om gepest te worden, dan kun je je hierin inleven denk ik, maar heel veel mensen hebben dat gevoel al niet eens meer. Als mijn kind op die school had gezeten had ik het er per direct afgehaald, maar ook even een goed gesprek gehad met mijn kind, want als die had meegedaan daaraan, dan werd het tijd voor een confrontatie!
In onze omgeving heeft een meisje zelfmoord gepleegd, is voor de trein gesprongen, omdat ze vreselijk werd gepest. De ouders wisten het niet, die kwamen er later pas achter. Op school wisten ze het allemaal wel degelijk. Ze deed het voor de ogen van de pesters. Die kregen hulp, die kregen een stilteplaats om het meisje te gedenken, maar ze werden ook uitgenodigd door de ouders van het meisje. Er kwam niemand, niemand die kwam vertellen dat ze spijt hadden van de pesterijen, maar er was wel een stille tocht en daar liepen ze vast allemaal in mee.
Als ik er aan terug denk lopen de tranen weer over mijn wangen, het is zo erg, wanneer dit gebeurt, wanneer je als ouders machteloos moet toezien dat iedereen wordt geholpen en gesteund en je kind is dood, vermoord door pesters, want uiteindelijk komt het er wel op neer, dat zij haar de dood hebben in gedreven. Nee, pesten, het is zo in en in gemeen!
Vreselijk voor zo'n jongen hoe de school reageert. Het programma ken ik niet, maar het heeft wel degelijk een effect als ik jou zo lees. Ik ben met je eens dat je op je twaalfde bewustzijn genoeg hebt om te weten wat je doet…Sterkte! Kan me voorstellen dat het veel bij je oproept.
Het doet inderdaad veel met me. Ik zit ook midden in het verwerkingsproces. Toch is het programma zeer positief, en kan ik er zelfs naar kijken (de meeste dingen) omdat ik zelf nog veel erger heb meegemaakt. Ik hoop altijd nog eens mijn hele verhaal aan iemand kwijt te kunnen.
Misschien kan je het hele verhaal hier (beetje bij beetje) plaatsen? Het heeft mij wel geholpen.