Plazillaschapen uit naastgelegen Plazillaschaependorp ontdekt!

Door Miesje11 gepubliceerd op Tuesday 13 May 13:40

f8e4a8ad1fcf331a767e10d1f3cf80f2_1399983

Dan denkt je dat je alles meegemaakt hebt met het Plazillamuizendorp, blijkt er ergens verderop een dorp te bestaan met de meest bizarre Plazillaschapen die je je maar kunt voorstellen. Waar kwamen deze buurtbewoners ineens vandaan? Hoe lang hadden ze zich schuil weten te houden tegenover de Plazillamuizen? Zomaar uit het niet werden ze ontdekt toen ze hun jaarlijkse Schapenraces hielden met veel bekende en onbekende sterren uit alle windstreken vandaan. Niet dat er ook maar één Plazillamuis was uitgenodigd, wat op zich al grievend was, zij hadden net zoveel kans gemaakt op een prijs als de Plazillaschapen. Nu echter bleven de Plazillamuizen met een zuur gevoel achter.

Toch, het bleef maar aan de auteur van dit verhaal knagen… Hoe hadden ze zich al die tijd zo goed kunnen verstoppen? Wat was hun grote geheim? De auteur voelde zich genoodzaakt om op onderzoek uit te gaan. Gewapend met een verrekijker, een stok, verband, pleisters, paracetamol, water, een flinke neut, lucifers, een mobiel, een taeser gun en een zonnebril ging ze op pad. Incognito wel te verstaan. Verkleed dus als Plazillaschaap ging ze infiltreren. Wat ze daar zag deed haar bijna hyperventileren, maar dat mocht niet gebeuren want ze had geen papieren zakken bij zich. Tsja... vergeten natuurlijk.

2d11427b471f13993a139f947989f474_1399983

Er was een burgemeester, dhr. Glorius Schaapflap die de touwtjes stevig in handen hield. Een pompeuse heer met veel pretenties wist hij met veel manipulatie de hele kudde bij elkaar te houden. Niets was hem te gek, hij deed wat nodig was om de macht te behouden. Zijn vrouw, mevr. Spookschaap Schaapflap was zeer onderdanig. Zij vreesde haar man met grote vrees. Zijn onvoorspelbare gedrag maakte haar bang. Daarom probeerde ze zich zo onopvallend mogelijk te gedragen.

Ze had inmiddels een boek uitgebracht met de titel: Schaepdril en Flapdrol. Een beetje vreemde titel misschien, maar al haar angst en boosheid aan het adres van haar eega-bok had ze erin verwerkt. Praten met hem kon niet, maar onder een pseudoniem alles opschrijven ging gelukkig weer wel. Het enige wat misschien nog een probleem had kunnen vormen was haar pasfoto achterop het boek, maar met een beetje inventiviteit was daar ook een oplossing voor gekomen. Haar boek werd een bestseller en kreeg een ereplaats in Candyschaeps Schapjeswinkel.

7b8cd5665e83f4c365cdd7077f8bf1db_1399983

Candyschaeps Schapjeswinkel verkocht zowat alles wat je maar kon bedenken, maar het was dan ook de enige winkel in het dorp. Candyschaep was een gehaaide verkoopster. Ze kende alle ins en outs van het winkelwezen en was zó knap dat ze zelfs voor elkaar kreeg om minder geld aan de belasting te betalen dan eigenlijk verplicht was. Trouwens, burgemeester Schaepflap was ook een beetje bang voor haar. Ze had hem ooit zo’n onvoorstelbaar harde klap verkocht, daar waar het venijnig veel pijn deed, dat hij nu altijd met een grote bocht om haar heen liep. Inzage in haar financien liet hij daarom aan zijn vrouw over. Je snapt het denk ik wel? Spookschaap had af en toe last van blindheid en dit gebeurde vaak tijdens het afsluiten van de jaarcijfers van Plazillaschaependorp.

Vuurschaap was belast met het uittesten van brandbare stoffen. Nu hadden de Plazillaschapen niet zo’n last van brand, maar je wist tenslotte maar nooit wat er nog op je pad zou kunnen komen. Nu was Vuurschaap een beste uitvinder, ze had ooit meegedaan aan een grote uitvinderswedstrijd en de eerste prijs gewonnen als uitvinder van de Brandbareschaepenvachtendachthetniet apparaat. Het was een machine dat moest helpen voorkomen dat de Plazillaschapen in de brand zouden vliegen. Het was een curieus apparaat, niemand snapte er in de eerste instantie veel van dus moest Vuurschaap een makkelijker versie verzinnen zodat alle Plazillaschapen het konden gebruiken.

151a8b94f8024fa0e8c7f73a876277ba_1399983

Het duurde niet lang eer het een verplichte aanschaf werd in het dorp. Vuurschaap was wel zo slim geweest om er een copyright op te zetten en had inmiddels een stichting in het leven geroepen genaamd De Brandbareschaepenvachtendachtehetniet. Niemand wist wat ze er verder mee deed, zij overigens zelf ook niet, maar het klonk wel heel belangrijk. Candyschaep verkocht het in haar winkel en maakte er een fortuin mee, vooral omdat ze Vuurschaap behoorlijk had opgelicht met de prijs. Het was in feite een dure apparaat, maar Candyschaap deed net alsof het niets waard was. Tsja, zulke schapen heb je ook tussen zitten.

Ach, Karaschaapje had de hoop allang opgegeven. Wat moest je er nu toch mee? Een winkel dat de boel oplichtte, een burgemeester dat een beul was, een uitvinder met een Stichting waar hij niets mee deed omdat hij eenvoudigweg niet wist wát hij ermee doen moest en nu ook nog haar koffieshop dat niet zo goed meer draaide. Ten eerste moest ze veel te veel geld afstaan aan de belasting, ten tweede kwamen er minder mensen langs omdat er een economische recessie gaande was en ten derde was ze nu in haar eentje achtergebleven omdat ze haar personeel moest ontslaan. Daardoor moest ze alles alleen doen en hield ze veel minder tijd over om leuke dingen te doen. En dat allemaal door de recessie, maar dat snappen jullie denk ik wel? Hmmm?

Karaschaapje was maar van ellende Wiep gaan verkopen. Het maakte iedereen blij en was goedkoop in de aanschaf sinds ze een Wiepplantage bovenop zolder had gebouwd. Aangespoord door Wasbaarschaap, een bekende crimineel in het ondergrondse circuit, was ze uiteindelijk overstag gegaan. Ze had geen keus, ze verloor veel meer geld naarmate de recessie langer duurde en dreigde failliet te gaan. Wiep verkocht heel goed en iedereen was blij, wat wilde je nog meer? Mensen gedroegen zich misschien een beetje vreemd, but so what? Je leefde maar één keer!

a1b91ce913bb992b8b52359a511cabbd_1399983

Fateschaepje was Sheriff en hield de boel goed in de gaten. Ze had een bloedhekel aan de burgemeester, ze vond hem maar een schlemiel. Ze kende hem van haver tot gort, had jarenlang bij hem in de klas gezeten en wist daarom hoe ze met hem om moest gaan. Ze wist ook precies hoe ze hem op de kast moest jagen en deed dat maar al te graag. Nu had burgemeester Glorius Schaapflap vreselijke hoogtevrees, iets wat hij niet graag wilde toegeven, dus leuk vond hij het niet als ze dat deed. Het stikte van de kasten in het Plazillaschaependorp, de één was hoger dan de ander en Fateschaepje presteerde het altijd om nét als hij langs de hoogste kast liep hem zó de stuipen op het lijf te jagen dat hij met een noodsprong bovenop de kast belandde. Dan lag iedereen te mekkeren als een geit van het lachen. Glorius Schaapflap niet, want hij was dan woedend, maar haar arresteren kon hij niet want zij was de enige Sheriff van het dorp.

Anarea Schaapboef vond het geweldig om in het dorp te wonen. Ze had alles wat ze  nodig had om zich heen. Ze breide de prachtigste truien en verkocht ze via Candyschaap die ook haar oplichtte met de prijs. Ach ja, a girls gotta do what a girls gotta do. Anarea’s truien waren erg populair, iedereen wilde ze dragen dus het geld stroomde binnen op  haar rekening. Ze was tevens een goede vriendin van Spookschaap en daarom had Spookschaap altijd last van blindheid als ze Anarea’s boekhouding deed.

b7eb8be41d5d3d81fe750334c2d5f580_1399983

Ach, zo kon de Auteur nog veel langer doorgaan. Ze hoopte echter dat er een aantal Plazillaschapen naar voren wilden komen die bereid zouden zijn om iets over hun eigen leven te vertellen. Het is natuurlijk maar afwachten, maar ze zou het heel leuk vinden om de pen eens door te geven. Er was vast heel veel dat nog geheim werd gehouden, dingen waar om gelachen en gehuild werd.

Wie weet, misschien voelde iemand zich geroepen om zijn of haar levensverhaal op papier te zetten. Dat hoopte de Auteur natuurlijk van harte!

Reacties (39) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Beetje laat gevonden, sorry, maar hij is weer leuk. Ik weet niet hoe je het allemaal uit je pen krijgt, klasse!
Ja hoor! Miesje strikes again!
Mogelijkheden genoeg voor een Schaepensoap:
- veel geschreeuw, weinig wol;
- concurrentie tussen slachtschapen en upper class Merino's;
- schaapachtig kijkende Sheeple;
- dagboek van een herdershond;
- veel herkauwen.

Misschien doe ik mee, als mijn muizenkindertjes terecht zijn. Nu nog even niet. :P
Je kunt zelfs een interactie maken tussen schapen en muizen. Ze zijn toch buren van elkaar? Misschien gunnen ze elkaar het licht in de ogen niet en gaan ze elkaar op allerlei manieren proberen het leven zuur te maken?

Ik heb het bewust in de sfeer van een Plazilladorp gehouden, zo wordt het alleen maar nóg leuker.

:0)
Wat gezellig, nieuwe dieren :-) in de 'animal farm' van Plazilla.. Leuke draai!!
Ik vond het gewoon leuk om iets nieuws te introduceren. Verandering van spijze doet eten, niet waar?
Ik kom net bij Candice vandaan, maar nu snap ik haar verhaal :)
Had deze gemist.
Maar wat een fantasie, Miesje :)
leuk!
Dankje Yrsa. Tsja, fantasie, daar heb ik oedels van. De wereld is op zich al zo serieus dat af en toe een fantasievolle verhaal op zijn tijd erg verlichtend kan zijn.

Dat ben ik helemaal met je eens!!!!
Dit vraagt om veeeel meer :)
Inderdaad, begin jij dan als eerste aan een vervolg?


Hahahahaha!
Begin is er -)
Ik heb het gelezen en heb me bescheurd! En ik had er geeneens Wiep voor nodig, het kwam zomaar spontaan opzetten! Je bent een schat!
leuk
Ik kijk eerst nog even schaapachtig toe, dan zien we wel :)
Aha, vind je het een beetje eng?
Mmm ... ik wil gewoon eerst even afwachten, kijken wat de anderen er van maken. ;) 'Kijk en leer' zegt men toch altijd, niet? ;)