Leven als een god in frankrijk

Door Roww gepubliceerd op Monday 12 May 10:00

Leven als een God in Frankrijk

De eeuwige drukte ontvluchten, tot aan Maastricht ervaren we de hectiek.
Voel ik de ellende, de Nederlandse drukte, de immer nog toenemende drukte.
Wonen we in blokkendozen,gestapeld naast de snelweg. De laatste meters in Nederland is dit helemaal goed zichtbaar. De flats staan letterlijk naast de snelweg ,vanuit de auto kijken we zo bij de bewoners binnen.
Totdat we België in rijden de weg veranderd in een snelweg met kuilen en hobbels, de extreemste drukte is voorbij vanaf hier afzakkend richting Frankrijk, merken we hoe klein bedrukkend Nederland kan zijn.
Als we de grens zijn overschreden wordt dit via de navigatie nog eens benadrukt .
U Overschrijd nu de grens, en alleen al die ene zin door de boordcomputer gesproken voelt alsof er heel wat gebeurt op dat moment. Waar vroeger de grenzen nauwlettend in de gaten werden gehouden door de grensposten met diens douane is nu plaats gemaakt voor een zin in een navigatiesysteem.
Kort erna doemen de eerste koolzaadvelden voor ons op, de vlakke wegen ,beginnen nu stijgingen en dalingen te vertonen. Het landschap begint zich typisch Frans te gedragen.
577dda6617ccb4d76a243cf89c9be1d1_1399883
Dorpen afgewisseld met velden en bossen. De huizen ogen rommelig maar ook romantisch tegelijkertijd. Een paar uur rijden vanaf Nederland zetelen we ons op de veranda onder de Wisteria, ze is prachtig in bloei. De geur en de zon doen de rest. We voelen de druk van Nederland al niet meer , het is alsof de tijd hier heeft stil gestaan. Hier leven we als een God in Frankrijk.
Al vrijwel direct voel ik hoe bekrompen het leven in Nederland is.
Idioten aan het roer van onze regering staan. democratie is een groot goed maar ik kon hem de laatste tijd niet meer vinden.De recessie was de omslag, de regering deed de rest.
De Media speelde het negatieve spiraalspel nog eens extra mee, door de negatieve berichtgevingen. Nederlanders hebben minder te besteden, Nederland stevent af op een grote crises. U kunt minder uitgeven en u moet meer aan lasten betalen dan voorheen. Allemaal negatieve berichten aangewakkerd door politici en een groot handvol aan journalisten.
Ook in Frankrijk heerst er onvrede en recessie ,is er werkloosheid en heeft men minder te besteden. Het lijkt echter verder weg, minder voelbaar. Bij de bakker neemt men nog echt de tijd groet men elkaar en worden handen geschud, er worden wat woorden gewisseld en het gaat er kalm en vredig aan toe. Gewoon vijf minuten, vijf minuten minder haast , vijf minuten minder stress, vijf minuten meer sociale kwalititeitstijd.
Kwaliteitstijd daar ontbreekt het me nog wel eens aan. Haasten vlug ergens naar toe, snel werken kinderen naar school zwemles, schrijven computeren, zaken regelen, huis opruimen, schoonmaken, boodschappen. Hier heb je nog steeds dezelfde zaken. Boodschappen een feest, ik trek er een half uur extra voor uit en loop op mijn gemak,zelfs mijn hart neemt het ritme aan.
1e45294131922a5b224ee88769f9fb41_1399884 
Wanneer ik dit schrijf zit ik op de veranda onder de Wisteria en kijk hoe het leven zich afspeelt, de kinderen spelen in de grote tuin. In het dal zie ik rookpluimen van een gestookt vuur omhoog komen.Ze banen zich een weg over de bergen en door de vallei. De vogels en de krekels houden er hun eigen ritme op na. Het lijken wel duizenden krekels. De hagedissen kruipen onder het terras vandaan en kijken me af en toe is aan en schieten dan weer weg in hun eigen spelonken.
0f405899785976e63f7b083efa31de70_1399884
Ondertussen staan mijn gedachten bijna stil,voel ik de rust en gaat de gedachte door mijn hoofd hoe kunnen we dit voorgoed realiseren.Hoe creëer ik genoeg armslag om een huisje te kunnen kopen mijn jongens te eten te geven en hier naar school te laten gaan.
Hoe kunnen we voorgoed leven als een God in Frankrijk?
Ik zie wel wat mogelijkheden maar de wederhelft ziet meer bergen dan Frankrijk rijk is , en ik begrijp dat rationeel ook wel. Hoe wil je leven als je geen cent te makken hebt en elk letterlijk elk klein beetje omzet in eten, voor levensonderhoud. Ik krijg geen antwoorden op mijn vragen over ons levensonderhoud. Zouden dit de laatste regels worden van mijn artikel. Ik hoop van niet , want ik wil niet dat dit avontuur eindigt. Ondertussen willen we eigenlijk na drie dagen al niet meer terug naar Nederland.

Hoe zou ik me voelen als het slechter weer is, en de zon niet schijnt?
Mijn vraag wordt beantwoord, het is bewolkt het regent, en eigenlijk veranderd er essentieel niet veel. In Nederland had ik allang de balen van de regen gehad, hoewel ik de laatste tijd steeds minder baal als het regent. Maar het depressieve karakter van de donkere grauwe sluiers verandert toch vaak mijn gemoedstoestand. Maar In Frankrijk lijk ik nergens last van te hebben. Ik voel me prima de bergen zijn hetzelfde de mensen lijken hetzelfde lot te ondergaan, het regent affain het regent. In Nederland had ik de gordijnen dicht gedaan hier open ik ze juist. De omgeving blijft een positieve uitwerking hebben, ik zet een cd op van Blaudzun en besef me heel even dat dit on-Nederlands klinkt.
Het lijkt wel of er Ley-ijnen lopen over de plek waar ik me bevindt. Ze grijpen me pakken me vast slepen me mee. Het gevoel dat ik de toerist uithang heb ik al helemaal niet gehad. Ik wil deel uitmaken van het leven hier van de maatschappij. Minder mensen per vierkante km doen me goed, heel goed. De mens blijft hetzelfde en toch is ze in essentie anders en ook ik heb het idee anders te zijn. Hier hebben ze een andere geschiedenis en spreken ze een andere taal. Hebben ze andere eetgewoontes , gewoontes etiquette. Andere muziek, andere grammatica. Is dat erg ? Nee
Wat me zorgen blijft baren is de oerhollandse nuchterheid in mij ? Waar moet ik van rondkomen. Ik heb geen loterij gewonnen , ben geen beroemd schrijver. Mijn beroep is in Frankrijk veel moeilijker te vinden, dan in Nederland. Van schrijven kan ik niet leven, in elk geval tot nu toe niet. Bijkomstigheid is dat er een heel gezin van vijf van gevoed moet worden.
Kortom mijn Nederlandse nuchterheid blijft me storen. Ik ben jaloers op al die mensen die hun land verlieten om een aangenamer leven te kunnen leiden.
Het is waar je bent geboren wat je maakt, datzelfde geld voor de waarschijnlijk duizenden gastarbeiders die ons land rijk is ook. Zal ik ook ooit een goede ingeburgerde Franse gastarbeider kunnen worden. Ik krijg ook steeds meer respect voor de gastarbeiders die hun huis en haard achter lieten in de hoop op een beter leven. Het hele systeem zag ik altijd als een vorm van modern kolonialisme. U vraagt wij werken. Maar in ons geval is dat niet zo het is een vorm van luxe, een beter luxe leven of liever gezegd niet luxer maar meer kwaliteit van leven.

309c66a28905b9334850657520619448_1399884
(Foto's Roww)

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heerlijk beeld.. word meegesleept door het artikel en de foto's. Ik wil ook denk ik :)
prima geen probleem zou ik zo zeggen ..
Ik heb jarenlang rond gezworen en tien jaar in Thailand gewoont. Van alles meegemaakt en een heerlijke tijd gehad. Voordeel van mij is wel dat ik alleen ben en geen gezin heb. En dan gaat het verplaatsen en verkasten nou eenmaal een stuk gemakkelijker dan wanneer je een gezin hebt. Maar ik heb genoeg gezinnen ontmoet (ook Nederlandse) die de spullen hebben opgepakt en zijn vertrokken. Als je online werk zou kunnen vinden zou dat ideaal zijn natuurlijk. Blijf dromen!
online of eigen zaak is inderdaad wel de optie. Als ik alleen was geweest was de stap al gemaakt, maar met het gezin is het minder makkelijk. Maar we blijven doorzetten om ons doel te bereiken.
Hier herken ik veel van. Wij zitten al drie en dertig jaar twee maanden in Nederland en dan twee maanden Frankrijk. Vaak rijden we met de auto heen en weer, maar het is tegenwoordig veel goedkoper dat met het vliegtuig te doen en je dan af te laten halen op het vliegveld. Wij hebben heel veel Nederlanders en Belgen zien gaan en komen in onze omgeving van het zuidelijke deel van de Auvergne. Als je geen werk hebt is het zelfmoord om hier naar toe te verhuizen. Komt bij dat je niet in aanmerking komt voor een Franse ziektenkosten verzekering als je geen vast werk hebt. Als je reeds met pensioen bent, zal er door de Nederlandse regering 5% van je pensioen worden ingehouden als je vertrekt naar het buitenland. Komt ook nog bij dat als je de taal niet goed beheerst, je door de Fransen wordt behandeld zoals wij Turken en Marokkanen behandelen in Nederland...
Goed over nadenken dus voor je een beslissing neemt!
Dank je wel voor je goede reactie, ik vrees dat het er nog niet van komt. Maar geduld is een schone zaak..
goed artikell