De geroepene, 12 medicijnen en de flard

Door San-Daniel gepubliceerd op Saturday 10 May 07:28

images?q=tbn:ANd9GcTsdSRnj52c1JzfTylP68c

De Duc lag opgepropt in zijn bed. Boismont liep een aantal passen achter de bediende naar binnen. 'Monsier du Boismont,' kondigde de bediende  Jean en zijn meester aan. 'Genadige ' zei Boismont met een beleefdheids knikje. 'Voor we verder gaan met het  vergaren van kruiden, wilde ik even zien of uw herstel naar wens verloopt'.  De Duc wenkte hem met zijn hand en de robijn flonkerde aan zijn vinger. Hij streek met zijn hand van zijn keel naar beneden en zei' deze pijn, de rauwe pijn is weg'. 'Juist,' zei Boismont,' u bent aan de beterende hand genadige .'

'Ik heb nog een kleinigheid die ik weten wil alvorens ik de kruiden kan gaan vergaren voor uw algeheel herstel. Wilt u zo goed zijn om een slokje te nemen van deze wijn die voor u is aangepast aan uw gezondheid?'. De bediende schonk een glas in. Maar de Duc maakte het bekende gebaar, eerst moest een ander van de wijn drinken. 'jean gebood,' de arts,' neem een eerste slok.' Zijn leerling knikte beleefd en nam een slokje uit de roemer. Daarna veegde hij die plek af aan zijn mantel. De Duc hield zijn hand al in ongeduld  uit.  Hij nam de roemer over en zette die aan zijn lippen en nam een ferme slok die hij vrijwel onmiddelijk doorslikte.

Hij keek verrast, 'dit  deed vanochtend nog zeer', meldde hi,j' maar nu ontvangt mijn lichaam dit als een zoete en zachte drank. ' 'Genadige, dat doet mij vreugd', sprak Boismont. 'Ik heb uw bediende het vat getoond dat ik voorbereid heb voor u, als u nogmaals die pijn ervaart, dan is het omdat uw bediende mijn aanwijzigingen niet opvolgde en daarmee uw gezondheid in gevaar brengt'. De bediende verschoot, hij besefte dat als de Duc nog eens het zuur zou krijgen na het drinken van wijn, zijn kop zou rollen.      

images?q=tbn:ANd9GcTsdSRnj52c1JzfTylP68c

'Wij hebben tevens uw keuken opdracht gegeven om te koken volgens onze aanbevelingen, Marie Claire is diegene die daar op toe moet zien. Mocht na een week van voedsel bereid met toevoeging van medicamenten van onze hand, uw gesteldheid niet verbeteren en dan spreek ik nu over uw gewrichten die zoveel te lijden hebben gehad in de veldslagen ter ere van onze koning, God zegene zijn naam, dan is dat haar verantwoordlijkheid. ' De Duc,' knikte,' goede monsieur Boismont misschien zoudt u uw intrek moeten nemen op onze burcht, dan heb ik u altijd bij de hand'. 'Dank u voor de eer, genadige,' sprak Boismont, ik zal mij daarover beraden, maar eerst moet ik mijn leerling inschrijven voor de studie en mij over mijn dochter ontfermen.' Dan verwacht ik  u daarna aan mijn hof,' lachte de Duc, terwijl hij nog een flinke slok wijn nam. 

Jean keek met bewondering naar zijn meester, hij leerde nog dagelijks van hem. Hij  zag zijn meester nu als iemand die situaties in de hand had en stuurde en hij deed dat met égard.

Boismont en zijn leerling maakten een kleine buiging en verlieten het vertrek. 'Dat is hele eer, meester,' sprak Jean, u als hofarts van de Duc'. Boismont keek Jean, even aan onder het lopen, 'je hebt nog een lange weg te gaan, eer je de donkere harten van mensen kunt lezen,' sprak hij terwijl zij het kruiden veld betraden. 'Wij zouden vrijwel gevangenen zijn van de Duc en  als het met zijn gezondheid niet goed zou gaan door zijn eigen toedoen, dan zou zijn broer ons opknopen. Los daarvan zou hij zich aan mijn dochter vergrijpen en ik zou machteloos zijn , want de heer heeft in zijn gebied , recht op de Heerlijke rechten, rechten die alleen de Heer toekomen, zoals de eerste nacht met een maagd voor haar huwelijk. De man is een beest!'

'Weet je hoe een vlier er uit ziet?' Jean knikte nog steeds onthutst door de uitbrander. 'Ja Monsieur, daar staat er een', en hij wees een boom aan. 'Kijk,' zei Boismont,' bij gebrek aan vlierbessen want die tijd is geweest, nemen we een stukje van zijn schors. Heb je de sikkel mee of heb je die nog aan je zadel hangen?' Aan het zadel Heer,' zei Jean,' ga die halen want we hebben niet de hele dag de tijd.  Jean , wat viel je op aan de lever van de zieke kat toen we die ontleedde?' 'Die was dik en opgezet , meester', antwoordde zijn leerling. 'waarschijnlijk vergiftigd'.

'Jean de lever van de Duc is dik, écht dik en opgezet, hij heeft een ontstoken lever, de lever heeft teveel giften in zich, die hij  niet kan verwerken. Binnen nu en een paar weken zal de Duc geel van kleur worden omdat zijn lever steeds slechter zal gaan functioneren. Daarna zal hij sterven, dan moeten we ver van hier zijn.' 'Wordt hij  dan vergiftigd, heer,' wilde Jean weten'' 'Dat is niet nodig, jongen', zei zijn meester,'dat doet hij zelf al en nu dat het wijnzuur zijn slokdarm en maag niet meer brandt zal hij nog veel meer gaan drinken'.

images?q=tbn:ANd9GcRneSY_ENy38iI7kHz8THc

'Maar de medicijnen dan,' vroeg Jean'. Boismont keek langs hem heen, soms moet je pijn verlichten omdat er geen genezing meer mogelijk is.  Van de vlier schors maken we een geconcentreerde thee, dat zal de rest zuren weghalen uit de gewrichten en het zal hem doen zweten en kwade stoffen doen afdrijven. Op basis daarvan maken we een geconcentreerde thee, een drankje, van berkeblad en aardbeien blad, esblad,  jasmijn blad, en raketblad, dat moet in de juiste verhoudingen. Dus haal je sikkel en we gaan aan de slag. ' Meester, hoe weet u dat, hoort dat bij de medicijnen studie thuis?' 'Nee', antwoordde Boismont,' er is zelfs veel strijd tussen doctoren en apothekers' en heel even brak een beeld door van ver weg, Peyrepertuse, wist hij één van de laatse bolwerken van de Katharen en zijn rechteroog begon te steken. Tevens kromde hij onwillekeurig  zijn rug de steek in zijn hart streek deed hem haast wankelen.  'Meester,' zei Jean met zorg in zijn stem, bent u in orde?'  'Haal de sikkel, Jean, nu, de tijd dringt!'  Langzaam tuimelde Boismont voorover, net toen Jean door de poort terug de burcht instapte.

De ochtend zon scheen al met sterkte in de vallei van Duihac sous Peyrepertuse. Daniel keek op in verbazing, had hij nu wel of niet iemand naast zijn tafel zien staan die inelkaar kromp van de pijn? 'Zinsbegoocheling', dacht hij, de satan was weer aan het werk. 'Zo Pap, klonk de engelachtige stem van zijn dochter, 'tijd om wat te eten, voor u weer de bergen in gaat met de broeders.'  Hij keek naar zijn dochter en zijn hart smolt, daar stond zij dan, met een beker geitenmelk en een bordje met dadels voor hem. 'Kom even bij mij zitten', zei hij, ' want je weet het, waar twee Katharen bijeen zijn, staat God in hun midden.

Hij stak behoedzaam een dadel in zijn mond en beet er voorzichtig op, want hij wist nog goed wat er in een ver verleden gebeurd was, toen zijn vriend een tand brak op een dadelpit.  'Het wordt een mooie dag,' zei hij terwijl hij naar de burcht keek die hoog, ongenaakbaar in de zon het licht weerkaatste met haar witte muren.  En in een tijd die nog komen moest en in een ver vervlogen tijd lachte Marius hem toe.  

San Daniel 2014

lees ook deel 13.. de geroepene

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (7) 

Reageren is uitgeschakeld.
Ik lees dit als een saaie feuilleton, wel goed en met kennis geschreven.
dank je Josh we zullen trachten het iets te verlevendigen
Het is zeker niet verkeerd , in elk boek en film staan heftigere en minder heftige passages, zelfs in James Bond filmscripts
Kijk uit met dadels, dus
nooit op bijten..
Het is maar goed dat Boismont niet alleen verstand heeft van geneeskunde maar ook van karakters. Wat een bruut die Duc.
Ik vind die laatste zin heel intrigerend.