Het eendje dat een nachtdiertje werd

Door Rose_love gepubliceerd op Friday 09 May 19:17

De vrouw zat uit te rusten op haar rollator. Haar haar was grijs geworden, haar handen trilden, haar ademhaling was vluchtig. Ze was diep in gedachten verzonken, terwijl ze naar het zacht golvende water van de vliet keek. Sarah had het kuikentje gezien toen ze zeven was en zonder dat ze het op dat moment wist, had het haar leven voor haar uitgestippeld. Sinds die noodlottige dag in mei 1938 volgde het kuikentje haar in haar dromen. Of misschien was nachtmerries een beter woord.

6072c1b00da1d668deee8b2b0e01a48f_1399656

Een paar dagen na haar zevende verjaardag liep ze langs de smalle vliet. Er zwom een zwart kuikentje, dat duidelijk zijn moeder kwijt was. Het piepte hartverscheurend en het trapte als een bezetene rond in het water. En niemand hoorde hem. De mensen, ze liepen langs. De bijen, ze zoemden over hem heen. De vogels, ze zongen gewoon door. Alleen Sarah hoorde hem. En zij? Ze stond aan de waterkant en wist niet wat ze kon doen om het eendje te helpen. Elke dag ging ze even naar de vliet om bij het eendje te kijken. In gedachten noemde ze hem Alfred, hoewel het bange diertje nooit dichtbij genoeg kwam om hem een naam te geven. Elke dag piepte hij zachter. En op een dag was hij gewoon weg. Ze zocht, riep de naam die hij niet eens als de zijne kende, maar Alfred was nergens. Sarah wist wel wat dat betekende, maar diep in haar hart wilde ze het niet geloven.

De dromen begonnen niet meteen. Er gingen een paar maanden overheen voordat het zwarte kuikentje ’s nachts verscheen. Elke nacht droomde ze dezelfde droom. Het kuikentje probeerde haar te waarschuwen, maar Sarah wist niet waarvoor. Het beestje had uiteindelijk niets meer van het eenzame kuikentje uit de vliet. Het groeide zelfs op tot een volwassen eend en was niet langer zwart, maar wit. De nacht voor haar zeventiende verjaardag was het weer zo ver.

802cf2aae8a6b201c6ee2c103ce82fb8_1399658

Het was diep in de nacht, maar Sarah sliep niet. Ze kamde haar bruine krullende haar, haalde haar vingers door de strengen en probeerde het nare gevoel uit te bannen dat haar de hele dag achtervolgd had. Als ze nu zou gaan slapen, zouden de dromen onherroepelijk komen. Ze ijsbeerde door haar slaapkamer. Uiteindelijk ging ze in de harde rieten stoel zitten, vastbesloten om wakker te blijven. Maar toen de morgen zich aandiende, was ze zo moe, dat ze van het ene op het andere moment plotseling in de droomwereld was. Deze keer stond ze niet bij de vliet, maar was ze in een donker kasteel belandt. De muren leken te spreken, een naargeestig suizen wat haar de adem benam.

Er was maar één ding dat ze wilde en dat was weg van deze plaats. Ze holde door de gangen, maar het was een doolhof van paden. Sarah raakte in paniek. Haar ademhaling ging snel en ze hoorde honderden voetstappen achter zich. Ze sprong van een trap en voelde zich gewichtsloos door de lucht zweven. En plotseling was daar het eendje weer. Veel groter dan het kon zijn en het waggelde op een onhandig, zoals andere dieren ook wel eens onhandig kunnen zijn. De eend joeg haar niet na, maar waarschuwde haar met een luid gekwaak en treurige ogen. Uiteindelijk wees het met een lange klapperende vleugel dat Sarah die weg in moest slaan om te vluchten, maar Sarah leek als bevroren te zijn. Zo werd ze badend in het zweet wakker.

Dat zou niet bij die ene keer blijven. Ieder jaar, in de nacht voor haar verjaardag kwam de droom terug. Sarah’s leven ging door. Ze trouwde en kreeg een tweeling, twee lieve kinderen die haar dagen vulden met hun zachte stemmetjes  en vrolijke gelach. Haar man leek alle dagen druk te zijn met zijn werk. Haar ouders vielen weg. De kinderen waren het enige lichtpuntje en daar greep ze zich dan ook wanhopig aan vast. En ieder jaar was daar die droom, die als het zwaard van Damokles boven haar hoofd hing. Er was geen ontsnappen aan en het benauwde haar steeds meer. Toen kwam de zigeunerin in haar leven. Een vrouw in een felgekleurd gewaad met een rode hoofddoek bood haar aan haar dromen uit te leggen. ‘Ik zie dat het u kwelt. Laat me u uw boze dromen uitleggen en ze zullen nooit weerkeren.’

802d37459cc5bf2e5284a1bc1df68fd0_1399657

Sarah stond in dubio, maar ze was ook een beetje impulsief en dus zei ze: ‘Leg het me maar uit.’ Ze vertelde haar dromen en de zigeunerin keek haar ernstig aan. ‘Een eend staat voor onderdrukte emoties die je onder ogen moet zien. Zwart staat voor kwade bedoelingen en boze opzet. Een zwarte vogel is een boodschapper. Hij wil je iets vertellen en dat doet hij niet alleen door met zijn vleugel te wijzen in de richting die je nemen moet, maar ook door van kleur te veranderen. Een witte eend vertegenwoordigt leugens en bedrog. Zijn waggelende tred vertelt je dat er vele hindernissen op je weg zullen komen die je zullen belemmeren in je persoonlijke groei. Als je niet te lang hebt gewacht, kun je de vrije weg nog volgen. Als dat niet zo is, zal je geest gevangen zijn tot het eendje weer terug zal komen in je dromen. Het spijt me dat ik geen betere boodschap heb.’

Ze wist dat ze er al middenin zat. Het leven had haar in zijn greep en ze kon er niet aan ontsnappen. Morgen zou ze dertig worden, maar dit ene gesprek had haar leven al beëindigd voor het goed en wel had kunnen beginnen. Die nacht viel Sarah in een diepe, droomloze slaap. Het tekende haar leven. Ze bracht haar dagen door alsof ze sliep en niet waakte, alsof ze niets zag van de schoonheid om haar heen. Ze vergat dat het woord schoonheid bestond. In een roes werd ze oud. De ader van geluk was reeds lang opgedroogd.

Sarah was in slaap gesukkeld op haar rollator. Ze droomde. Het eendje was niet langer zwart of wit, maar lag op haar bord. Hoewel ze eigenlijk nooit eend had willen eten, nam ze voorzichtig een hapje. Op dat moment werd ze wakker. Ze lachte om zichzelf. Zij, Sarah, at eend? Plotseling schoot haar weer te binnen waar ze aan gedacht had voor ze in slaap geschoten was. Een droom over een eend?

Verbluft staarde ze naar het scherm. ‘Als je droomt dat je een eend eet, kan dit erop duiden dat je een traktatie te wachten staat.’ Ze grimlachte. Zou het een ijsje met of zonder kers zijn? Ineens herinnerde ze zich de woorden van de zigeunerin. De woorden die zij zo lang geleden uitgesproken had. ‘Je geest zal gevangen zijn tot het eendje weer terug zal komen in je dromen.’ Het leven zou haar eindelijk genadig worden. Voor het eerst in vele jaren lachte ze oprecht.

6072c1b00da1d668deee8b2b0e01a48f_1399656

Met dank aan de uitdaging.

Reacties (25) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
mooi levensverhaal
Dank je, Carin!
Een interessant verhaal. De vrouw die tot in haar dromen wordt achtervolgd door het gesnater van de eend.

Hoewel het interessant is, vind ik het een beetje te kort. Hier kun je een mooi, lang verhaal schrijven over hoe de vrouw heel haar leven wordt beheerst door die droom, terwijl alles om haar instort.

Ik begrijp het einde ook niet. Ze droomt dat ze een eend eet, en dan komt alles goed? Heeft ze haar emoties onder de ogen gezien? Heeft ze gestreden, is ze veranderd? Het lijkt er eerder op dat ze de hele tijd heeft te zitten suffen en dan pas na die ene droom is ze gelukkig.

Met alle respect, maar ik denk dat een ander eind beter is.

Ik wil hiermee niet zeggen dat dit een slecht verhaal is, het moet volgens mij alleen herschreven worden.

Ik ben het trouwens eens met Gildor, je kan goed rake beelden vangen in één zin. Hoe je al die jaren in een paar zinnen verglijden is knap, (misschien wel wat te kort, maar goed).

Zo'n uitdaging klinkt interessant. Waar heb je die gevonden.
Wie is hier nu de oudste? ;) Bedankt voor je uitgebreide en waardevolle reactie! Eerlijk gezegd was ik zelf ook niet helemaal tevreden over het verhaal, maar omdat ik volgende week in het buitenland zit, wilde ik het voor die tijd afronden.

Zie nu dat het einde ook niet helemaal kloppend is overigens. Maar het was de bedoeling dat Sarah nog eenmaal over een eend zou dromen, zodat de woorden van de zigeunerin uit zouden komen. (‘Je geest zal gevangen zijn tot het eendje weer terug zal komen in je dromen.’) Dus na die ene droom is ze inderdaad pas weer gelukkig.

Bedankt, broertje!
Blij dat je het zo goed opvat. :)

Ik wist wel van die zigeuner. Maar ik vond het gewoon niet passend bij het verhaal dat het hoofdpersonage in één zin verlost is geraakt van de jarenlange schaduw die over haar leven lag. Je kan beter dan dat. :)

Zou je me trouwens willen vertellen waar je die uitdaging gevonden hebt? Ik kan toevallig wel wat inspiratie gebruiken.
Ja, je bedoelt dat het te abrupt eindigt. Ik houd het in mijn achterhoofd, wellicht herschrijf ik het later nog.

Iemand daagde me uit met die eend. Alsof ik niet over eenden zou kunnen schrijven. ;) Maar misschien vind je op schrijvenonline nog inspi? Zij hebben een wekelijkse schrijfopdracht die Christine1 hier ook plaatst (volgens mij wordt dat door Alicia uitgezet). http://schrijvenonline.org/forum/themaforums/wekelijkse-schrijfopdracht Het aantal woorden daar moet jij je dan niets van aantrekken. ;)
Doen. Met jouw schrijftalent lukt dat zeker.

Dank je voor de link! Je weet dat ik op droog zaad sta wat fantasie betreft. :)
Ik moet wel lid worden van die site, hmmm.... Eerst zien of het waard is.

Bedankt.
Geweldig.
Dank je, Candice!
Mooi, meer kan ik niet zeggen
Thanks, Wasbeer!
In één woord prachtig.
Dankjewel, Yrsa!
Mooi, maar wat voor uitdaging!
Geen algemene uitdaging van hier, maar een uitdaging om een verhaal te schrijven bij een foto. Best leuk om te doen. Maar dat heb jij vast al eens gedaan met al die foto's van jou. ;)
Heel mooi verhaal zeg,
Dankjewel, Anerea!