Column. Grilligheden

Door Mijler gepubliceerd op Thursday 08 May 16:15

Column. Grilligheden

Ik word best veel gelezen, althans dat zeggen de cijfers, waarmee nog niet gezegd is dat het allemaal echte lezers zijn of slechts bezoekers. Hierbij in ogenschouw genomen dat ik buiten plazilla geen andere publicatiemogelijkheden benut. Alles wat buiten dit beperkt publiceren mogelijk is, trekt mij eigenlijk niet zo. Ik geef de voorkeur aan een gesprek binnen een overzichtelijke groep mensen, waarbij ik een beetje idee en inzicht denk te hebben op wie, wie is. Ik houd van een overzichtelijk gezelschap. Persoonlijk heb ik nog maar enkele plazillianen ontmoet, dus moet ik het, zoals zo velen van ons, slechts doen met informatie vergaard uit publicaties en reacties.

In de verhalen en vooral reacties heb je al snel een redelijke afstand afgelegd over de tong die naar het zichtbare achterste gedeelte leidt. Dit met een zeker gevaar dat tongen soms een dubbele of gespleten weghelft hebben, die je ongemerkt passeert. Wat gereserveerdheid bij het benaderen van de finish, is daarom ook sterk aan te raden.

In die zin, verbaas ik me vaak over de lichtzinnige persoonlijke veroordelingen of lof uitingen, waarmee sommige leden met elkaar communiceren. Ondanks dat ook ik geregeld gevoelens van dien aard heb, ben ik heel erg behoedzaam bij het uiten daarvan. Ik doe ook mijn uiterste best om geen zieltjes te winnen met stroperige gebaren of mensen af te stoten. Hoewel ik na een gedegen indruk beide manipulaties ook weer niet schuw. Het voordeel daarvan is dat jouw mening en commentaar doorgaans serieus worden genomen. Het nadeel kan zijn dat je als wat stug en ontoegankelijk wordt ervaren. Het is maar net waar je voor kiest.

Soms overkomt het me dat een artikel of gedicht dat ik zelf goed vind, matig wordt gelezen en beoordeeld. Het tegenovergestelde, een matig artikel dat goed bezocht wordt, kan evengoed het geval zijn. Doorgaans kan ik redelijk goed inschatten wat goed of minder aanspreekt, soms kan ik er dan ook geen touw meer aan vastknopen.

Gisteren had ik zo’n voorbeeld van twee gedichten die ik plaatste. De in mijn ogen betere kreeg duidelijk minder dan de helft bezoekers. Ik heb er geen verklaring voor. Is het toeval of behoort het tot de grilligheden van de mens

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Grilligheden van de mens, bwaaaah... Dat denk ik niet. Eerder zal de meest aansprekende titel bezoekers lokken, die op hun beurt met hartjes en reacties weer nieuwe bezoekers lokken.
Tot zover mijn hersenspinsels ;-)
Ik heb geen flauw idee waarom het ene stuk beter wordt gelezen dan het andere. Soms doe ik heel erg mijn best.....dan leest bijna niemand het. Soms typ ik in twee minuten een pagina vol met lage kwaliteit, en dan word het veel gelezen. Raar maar waar.

Goede column.....
Niets is grilliger dan de mens.
Mooie column.
Misschien heb ik ze eenvoudig niet gezien? Ik ga meteen even spieken....
Reacties / hartjes zijn geen graadmeter op internet voor je werk, zoals je ook iemand niet kan/mag beoordelen op schrijfsels/reacties.

Ik heb de eer gehad om jou te mogen ontmoeten en ik ben daar heel blij mee. Niet alleen omdat het beeld van de wat stugge 'gebruiker' niet klopt bij wat ik van je zag, maar ook omdat je iemand bent waarvan ik/we veel kunnen leren! Heel stabiel ook.
gelijktijdig zal jij wel ervaren hebben dat ik niet ben, zoals sommigen mij soms/vaak indelen.

Waarom het ene werk beter wordt gelezen/beoordeeld dan het andere... het blijft een mengeling van 'dingen', denk ik.
Titel moet trekken
interactie kan soms meetellen
gevoel

heel veel dingen eigenlijk.
aan de kwaliteit van het werk ligt het NIET.
Wil je echt objectiviteit dan zijn er andere wegen.
Hahaha.....Ik geloof ook wel in de grilligheden der mens. En ook, dat sommigen niet naar kwaliteit kijken, maar naar de naam van een bekende (familie, vriendin) Ik probeer alleen hartjes te geven als ik iets weet te waarderen. Dit stukje van jou ook:-)