Hemelsblauw

Door Ihsanon gepubliceerd op Thursday 08 May 09:48

De blauwe kleur van de hemel wordt veroorzaakt door Rayleighverstrooiing van zonlicht gecombineerd met andere vormen van verstrooiing die een meer of minder witte kleur veroorzaken (wolken). Al het licht dat via de lucht de waarnemer bereikt is verstrooid. In de schemering ontstaat de blauwe kleur in het zenith doordat ozon geel en oranje licht absorbeert. Licht dat wordt verstrooid door de moleculen heeft meestal een zeer kleine golflengte(ultraviolet en blauw). Omdat Rayleighverstrooiing omgekeerd evenredig is met de vierde macht van de golflengte. Met andere woorden: hoe groter de groter lengte, hoe kleiner de verstrooiing en vice versa.

Een andere minder belangrijk oorzaak van de verstrooiing zijn plaatselijke toevallige dichtheidsverschillen bij turbulente lucht. Dit komt doordat atmosferische samenstelling eveneens varieert – een goede benadering is dat, de zon altijd hetzelfde licht uitzendt. Hoe groter de deeltjes in de lucht, hoe kleiner de verstrooiing als functie van de golflengte.

Waarom is de lucht blauw?” heeft de Ier John Tyndall in 1867 beantwoordt. Hij verklaarde dat de lucht blauw is omdat kleine deeltjes (moleculen) in de atmosfeer de zonnestralen vervormden tot blauw licht. Het hemelsblauw is alleen zichtbaar tegen een donkere achtergrond.

Het hemelblauw dat we waarnemen is een mengsel van violetblauw, een kleine beetje groen en zeer geel en rood.

Laag in de atmosfeer zitten meer grotere deeltjes en waterdruppels, zodat daar verstrooiing door moleculen minder belangrijk wordt. Daarom is de blauwe kleur bij de horizon vaak bleker of bijna wit. De zon verlicht de hele lucht tijdens de dag, en omdat de lucht moleculen deze stralen in alle richtingen in blauw omzetten lijkt de lucht blauw.

Een atmosfeer met veel vervuiling, zoals stof of vocht, verstrooit licht dus met minder discriminatie tussen de kleuren, en lijkt witter of bleker. Als de atmosfeer enkel de kleine luchtmoleculen bevat, is deze het dichtst bij hemelsblauw. Ook nadat een regenbui de lucht heeft ‘schoongewassen’ is dit verschil duidelijk waarneembaar.

Hierdoor concludeer ik dat in werkelijkheid is het zonlicht eigenlijk wit maar omdat het blauwe licht weerkaatst ontstaat er een nieuwe kleur; geel. Ook de verstrooiing wordt dus ook steeds minder afhankelijk van de kleur en het licht deel de waarnemer bereikt steeds witter. En wat we te zien hebben, is een verzameling strooilicht uit alle lagen van de atmosfeer met als achtergrond de zwarte ruimte.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
mooie kleur dat hemelsblauw