De geroepene, 10, wijn

Door San-Daniel gepubliceerd op Thursday 08 May 05:29

images?q=tbn:ANd9GcS_u5yrDj4dme4KkzkVb9Z

'Jean vindt uit wie hier kookt', gelastte Boismont 'en stuur die naar mij toe, samen met die bediende van de Duc '.  Hij liep zelf naar de waterbak die buiten naast het plein stond  en waste zijn handen alsof ze nooit meer schoon zouden worden.  Hij sloeg ze uit en haalde ze toen langs zijn mantel en wachtte in de vroege zon op zijn leerling. Zijn oog schrijnde, zijn rechteroog, dat had hij de laatste tijd wel vaker. 'médecin soignez-vous, Dokter geneest u zelve', dacht hij grimmig. Hij voelde een lichte huivering, een tinteling en onbewust greep hij naar zijn gezicht. Hij had een flits gehad, een flits in een lange donkere gang met de stappen achter hem aankwamen. Hij schudde het van zich af, maar hij wist dat het meer was dan een gedachten schim.

  Jean liet niet lang op zich wachten. 'Ze wachten in de keuken op u Heer.' kondigde hij aan toen hij aan kwam lopen. 'Mooi,' vond Boismont, die met zijn leerling richting gebouw keerde  'dan zullen we hen onderricht geven'. Hij besefte dat de steken in zijn rechteroog verdwenen was,'des te beter,' meende hij en beende naar het hoofdgebouw

De bediende stond op en knikte beleefd naar de twee mannen. 'Monsieur, u wilde ons spreken?' Ga maar weer zitten', antwoordde Boismont 'en luister goed want als je mijn instructies niet volgt dan zal de toorn van de meester over je neerdalen, is dat duidelijk? Als je de gezondheid van de meester in de weg staat, dan verdien je het  niet om nog langer te leven. 'De hemel behoedde mij', zei de jonge vrouw die kennelijk de keuken onder zich had. 'Hoe heet jij,' wilde Boismont weten?'  Het meisje keek weg van hem en zei bedeesd, 'Marie -Claire, Monsieur'.  'Mooi Marie, kijk me aan terwijl ik spreek, jij alleen bent van af nu verantwoordelijk voor het vlees en de vis die de Heer eet  en dat wordt de komende twee weken alleen maar gevogelte van allerlei soort en vis.

images?q=tbn:ANd9GcS_u5yrDj4dme4KkzkVb9Z

Tevens houd jij toezicht op de groenten die gekookt worden en daar voeg jij op instructie van de jonge arts in wording, Jean, en hij wees naar zijn leerling , die nu hevig kleurde, kruiden en medicamenten toe.  kruiden en medicamenten  die wij je zullen geven. Dat zal de heer genezen, denk daar niet te licht over, want als de Duc's gezondheid  niet verbetert zul jij verantwoordelijk gehouden worden.' Het zal aan mij  niet liggen Heer,' zei Marie-Claire. ' Dat is dan maar te hopen voor je Marie, zei Boismont en hij wendde zich tot de bediende.

'Wie regelt de wijn hier,' wilde de arts weten? 'Ik heb de sleutel maar de gene die de wijn bewaart en die zorgt dat de vaten gekeerd worden, die  is verantwoordelijk voor het innen van de wijn samen met de rentmeester.' Dat is niet wat ik bedoel', zei Boismont,' het interesseert mij niet hoeveel wijn geïnd wordt. ' De Duc drinkt wijn, dat is normaal, waar komt die wijn vandaan en wie zorgt dat de wijn die de Duc drinkt in de keuken komt?' 'Ik, monsieur,' zei de bediende met enige trots in zijn stem,' ik zoek de wijn uit in de gewelven en laat dan steeds een klein vat door de knechten naar de keuken brengen, opdat de Heer niet te kort komt.'

'Wie herstelt de muren, hier,' vroeg Boismont 'en wit de buitenkant van het hoofdgebouw.' 'De meester bouwer met zijn knechten, luidde het antwoord'. Het wordt afgestreken met gips en kalk,' vroeg du Boismont?  De bediende keek vragend, ' ik neem aan van wel Monsieur.' Zorg dat een knecht,een schaal gips en een schaal kalk haalt en toon mij dan die wijn vaten. We willen geen tijd verdoen laat die knecht dat maar naar de gewelven brengen..'  Boismont stond op en Marie Claire wierp nog even een blik op de leerling arts. 'Oh ja, Marie van af nu maak je nooit meer asperges klaar voor de Duc, alleen maar groene groenten. 'Monsieur, zei Marie-Claire en maakte en klein knikske.

'Clemand, kom hier,' blafte de bediende tegen een jongen toen het gezelschap het plein overstak. 'Ren als de donder naar de meester bouwer, als je leven je lief is en haal een schaal kalk en een schaal gips en laat ons niet wachten, je vindt ons in de wijngewelven.' Jean grinnikte voor zich uit,' rangen en standen,' dacht hij. iedereen commandeert een ander.  De bediende leidde de mannen naar de gallerij waaronder een brede trap naar beneden leidde. Hij pakte een flambouw uit een houder en de afdaling begon. Ineens sloeg de angst om het hart van Boismont. Onder de mouwen van zijn mantel  voelde hij de haartjes op zijn arm zich oprichten. 'Nee,' dacht hij streng,' niet aan toegeven, ik ben hier nog nooit geweest, maar een stem in hem zei , 'misschien niet precies hier, maar jij kent het geheim.' 

images?q=tbn:ANd9GcTYslt7VZVSELle-MQSM9x

Hij was een man van wetenschap, hij ging naar een wijnkelder, er was niets aan de hand. Hij haalde diep adem. Heel even had hij een beeld dat omhoog kwam, van een groep vrienden die bang op een kluitje stonden te wachten op dreunende stappen die een trap afdaalde.  Het was Jean die de betovering verbrak, ' het begint al fris te worden', merkte hij op en hij had gelijk. De bedompte lucht voelde nu duidelijk koeler aan. De bediende pakte een sleutel toen ze bij het hek kwamen en morrelde even aan het slot. Knarsend zwaaide het hekwerk open. Hij liep met de toorts langs en hield de vlam even tegen de geoliede flambouwen, de ruimte werd verllcht en de zwarte gedachten verlieten Boismont. 

 De vaten stonden in rijen van vier. Mooie houten vaten, 'de Duc had het goed voor elkaar,' ging het door Boismont heen. Hij richtte zich naar zijn leerling,' laat me je wat vertellen, begon hij,' in mijn studie tijd stopten we een dood dier in een fermenterend vat wijn, drie dagen niet langer, weet je wat er uit komt na die drie dagen?' Alleen nog maar het geraamte. Dat is goed dan kun je alle botten schoon gemaakt zien en nog aan elkaar verbonden. Het vlees is 'opgegeten' door de wijn zuren en slaat neer samen met de droes op de bodem van het vat. Wijn boeren in Cordoba gooien wel eens een geite poot in een fermenterend vat, dat geeft de wijn een zachte smaak.  Alles verdwijnt tot de haren toe'

'Hoe lang gist wijn', vroeg Boismont aan zijn leerling?' . Die keek verheugd, want hij wist als boerenzoon het antwoord meteen. 'Twee maanden Monsieur, dan zijn de suikers omgezet naar wijn.' 'Dat is juist,' zei zijn leermeester en dan stop je het process door de vaten af te sluiten'.  Hij hield even in en keek om zich heen, had hij wat gehoord?  Hij duwde het gevoel weg.  'Als je het dier, zeg een kat, die 2 maanden in de fermenterende wijn laat liggen' vervolgde Boismont,' dan zijn zelfs de botten verdwenen. Alles is één met de wijn geworden. De Heer lijdt aan een wijn die een hoge zuurtegraad heeft. We kunnen er geen geitepoot of ham meer in gooien, want deze wijn is uitgegist, daarom zitten ze onder de deksel, dat is jammer anders was het probleem van de zuurtegraad snel 'opgelost', zal ik maar zeggen. Het moet dus anders!'  Hij kromp inelkaar hij hoorde voetstappen de trap afkomen.

San Daniel 2014 

'lees ook: de geroepene 11, de les

 

    

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Spannend daar in de wijnkelder..

Maar even serieus San...
'Wijn boeren in Cordoba gooien wel eens een geite poot in een fermenterend vat, dat geeft de wijn een zachte smaak. Alles verdwijnt tot de haren toe'
Is dit echt..?
ja dat is echt .. mijn buren gooien er vaak een varkenspoot in.. ..troost je ..als je hier langs komt ..ik doe dat niet
Ik kan me alleen maar aansluiten bij de andere dames.
heel spannend
Wat luguber die flitsen en wat is het geheim dat hij weet? Spannend...