Plazillamuizendorpse perikelen: een nieuwe zilla, een nieuw verhaal

Door Rose_love gepubliceerd op Wednesday 07 May 20:49

Alles leek in het honderd te lopen in Plazillamuizendorp, maar niets is wat het lijkt en dus …

48858886e59251a88789682feaa29028_1399491

Spookdiertje wist best waar die rauwe kreet in het bos vandaan kwam. Ze had het geluid dat door merg en been ging direct herkend als het gegrom van de hopeloze wasbeer. Zijn prooi was hem dit keer ontsnapt en hij was niet snel genoeg om het vlugge dier in te halen. Hij was vermoeid door de laatste dagen of eigenlijk nachten. Urenlang was hij op zoek geweest naar de kindertjes, zoals het een goede vader betaamd. Natuurlijk had hij hen niet gevonden en dus hadden ze dat kleine broertje van Roosje maar aan het werk gezet. Neerpennert zou kunnen zorgen voor een ramp die Plazillamuizendorp in één klap van de aardbodem zou vegen of hij zou zorgen dat alles weer in orde kwam.

Het uitvindersmuisje brabbelde allerlei vreemde woorden, terwijl Mystie met mistige oogjes naar hem keek. Ze was zo verliefd dat ze niet eens zag dat hij wel wat weg had van een struisvogel. Zijn oogjes stonden vinnig en zijn neusje was wat krom. De oortjes klopten dan weer niet bij de struisvogel, want die waren een beetje uitgerekt, doordat hij nogal vaak gecorrigeerd moest worden. Hij had een geniaal idee voor de uitvinding en hij was al half op weg om het te maken. Dan zouden de kindertjes terug zijn op de plaats waar ze hoorden en zou alles in het dorp weer rechtkomen. Hij was trots op zijn eigen vindingrijkheid, maar eigenlijk hield hij ook zijn hartje vast, want hij wist maar al te goed dat het vaak eerder slecht dan goed afliep met zijn uitvindingen. Stel je voor dat het muizendorp zou veranderen in een dorre woestijn. Dan zouden de negen dwalende kindjes terugkomen en niets meer vinden dan leegte. Er rolde een traantje over zijn wang. Hij was nu eenmaal niet zo’n held. Dát zag Mystie natuurlijk wel direct en ze stond op en trok hem in haar pootjes om hem te troosten. Neerpennert was meteen van de kaart en de uitvinding was volledig vergeten. Hoe moest dat nu?

6eb003cc2c65a86c03baabe01086a61f_1399491

Karazmin wreef in haar klauwtjes. Iedereen was zo out of character geworden dat dit wel fout af moest lopen, maar zij zou zorgen dat ze buiten schot bleef. En Anerea ook natuurlijk, want zoveel gaf ze wel om haar zus. Ze kon zelfs niet zonder haar, hoewel ze dat niet snel toe zou geven. Het werd tijd dat de muizenkindjes gevonden werden, want ze had een fotoshoot op het programma staan met Alexandertje. Hij was al bijna net zo ijdel als zijn vader en hij speelde nu al als een kleine heerser. Wat dat voor de toekomst moest worden, wist Karazmin niet en ze besloot maar om te proberen het kleine muisje zo goed mogelijk onder de duim te houden. Moeder Fate verwende hem wellicht wat veel, met al dat voorlezen uit die Tip-boekjes.

Eigenlijk was het hele muizendorp Nonnie uit het oog verloren. Ze had nog even een korte rol op het onbekende podium gehad, iets met een pinguïn, daarna had ze zich nog even van haar strenge kant laten zien en toen was ze plotseling uit beeld. Had zij soms iets te maken met de verdwijning van de muisjes? Iedereen wist dat spullen van haar soms drie keer verschenen en dan plotseling allemaal verdwenen, dus misschien had ze met de muizenkindertjes ook een truc uitgehaald. Hoewel, de muisjes lagen prinsheerlijk te slapen in het kleine huisje in het bos.

e57d2758be714f03ca1b39602fbc7116_1399491 

Ze hadden niet gehoord dat de deur open was gegaan. Twee gemaskerde gedaantes liepen rond in het kleine huisje. ‘Hier zijn ze dus.’ fluisterde de strik. ‘Stil!’ siste Miezemuisje hem toe. ‘Nu slapen ze, nu kunnen we hen overmeesteren.’ Alexander was de eerste die een prop in zijn mond kreeg, geblinddoekt en gebonden werd. Daarna volgden de andere acht muisjes. Miezemuisje klapte voldaan in haar klauwtjes. ‘Nu hebben we die muizen volledig in onze macht!’ De strik grijnsde en gaf haar spontaan een kus op haar wang. Miezemuisje keek boos en veegde haar wang af. ‘Kom, we maken een kar en slepen ze op die manier weg.’ Zo gezegd, zo gedaan. Er werd een kar gemaakt van takken en de muizenkindjes werden erop gestapeld. Ze werkten wel wat tegen, maar waren zo strak vastgebonden dat ze niets konden doen. Het gemaskerde tweetal trok zich er niets van aan. Miezemuisje duwde en de strik trok de kar. Daar ging het, niet naar het muizendorp, maar in tegenovergestelde richting, steeds dieper het donkere bos in.

fd0c0cc814fee7197bb2c4dc0267ba65_1399491

Smurfmeester zag het geflikflooi tussen Neerpennert en Mystie eens aan. Zo kende hij de kinderen niet meer terug. Hij haalde zijn hand eens door zijn vacht die al wat grijs begon te worden en schraapte zijn keel. De jonge muizen keken verschrikt op en bloosden toen ze hun oude meester zagen. ‘Ehh, ehh, sorry, meester. Het was niet wat u dacht.’ stotterde Neerpennert. Smurfmeester schudde zijn wijze hoofd en zei: ‘Nee, nee, dat zal wel niet. Ik ken jullie al langer dan vandaag. Hup, Neerpennert, aan het werk en Mystie, leidt hem niet af. En denk erom, niet te lang doorwerken en vanavond allebei vroeg naar bed, want het is niet verstandig om dag en nacht om te draaien.’ Hij draaide zich om en vertrok weer, zich zorgen makend over de verdwenen muisjes. Hij had een voorgevoel, een slecht voorgevoel …

Gildor had ook zo’n slecht voorgevoel. Roosje staarde wat afwezig in het vuur en ze leek niet meer dezelfde te zijn als eerst. Maakte ze zich dan toch eindelijk zorgen om de muisjes? Plotseling sprong ze op. ‘Ik heb het! Ik weet waar de kinderen zijn. Waar is Neerpennert als je hem nodig hebt?’ Gildor was blij dat het vuur in zijn muisgenote terug was. Dat duurde echter maar heel even, want ze zwaaide strijdlustig met een tak die hem vol op zijn neusje raakte. ‘Sorry, Gillie.’ zei ze berouwvol, voordat ze wegrende om haar broertje te zoeken.

030a63fc964b56ed2989e8bce8940044_1399491

Spookdiertje liep door het bos. Zij wist wel wat er allemaal mis was in het muizendorp. Ze had allang in de gaten wie die Moralistische Moraalridder was. Echt zo’n onderkruipsel dat zichzelf bij de eerste zucht al verraden had en niemand had het door. Wat waren die muizen toch dom. Van de wasbeer had ze ook echt meer verwacht. Ze was echter niet van plan om het hem te vertellen. Hij moest tenslotte toch een keer op eigen benen staan, hoewel ze af en toe best voor mama Spook wilde spelen. Ze draaide zich om en stond plotseling oog in oog met een wezen met een geelachtige vacht. De Moralistische Moraalridder keek tartend naar haar op. Spookdiertje keek koel en alwetend. Wegrennen zou ze niet. Hoe zou dit aflopen? 

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (24) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Leuk; een nieuw muizenavontuur. Hoe gaat het met eendmuis? ;)
Dank je. Eendmuis is vastgelopen in de vliet. ;)
Dat zou dan wel de eerste kikker zijn die is ontkomen.

En Alexander heeft nu eenmaal een knappe moeder, dat is in zijn voordeel. Wat de rest betreft...
Denk je?

Wat dat laatste betreft stel ik je natuurlijk volledig in je gelijk.
Het is maar dat ze het weet die Karazmin.. En wat gaat spookdiertje nu doen?
;) Tja, goede vraag... Misschien kan ze ons dat wel zelf vertellen!
Iemand zal het moeten doen lijkt me.
Mijn neus is onderhand gevoelloos geworden van al die tikjes van de afgelopen maanden. Je bent best wel schattig als je een zwaard of een tak in je pootjes hebt.
Ah, dus die Anonymousjes zitten met hun perfide klauwtjes aan MIJN kindertjes? Revenge is a dish best served cold... ;-)
De relatie tussen mama Spook en Wasbeer begint me steeds meer te interesseren.

Roosje, ik heb hier weer van genoten! Heerlijk verhaal, vol fijne prikjes. As usual. :-)
Je neus gevoelloos? Hij ziet anders wel een beetje blauw. Maar dat kleurt wel bij. Eerst richting paars, lekker feestelijk en dan misschien ook nog wel groen. Vervolgens weer grijs. Als hij daar de kans voor krijgt. ;)
Wie had die Anonymousjes ook alweer in het leven geroepen?

Thanks! :)
Ik heb mijn neus nog nooit grijs gezien. Dat zal dan wel aan jou liggen, het krijgt blijkbaar de tijd niet om zijn normale (?) kleur aan te nemen.

Wie ze in het leven had geroepen? Dezelfde gek die jou met een scherp zwaard op een piratenschip plaatste, vermoed ik. Moet wel een complete mafkees zijn.
Zeg, we hebben het wel over je muizenpersoonlijkheid hè? Dus dan is je neus gewoon grijs, of je het nu wil of niet.
En als ik dat zwaard had gebruikt, was deze discussie er niet geweest, want dan was die neus er gewoon helemaal af geweest.
**zit hevig te twijfelen of hij in lachen moet uitbarsten of verschrikt een stapje achteruit moet zetten**
Tja.....hoe gaat het nu verder
Het kan nog alle kanten op ... Grijp je kans, zou ik zeggen. ;)
Ja....ik weet het. Maar waar haal ik de tijd vandaan;-(
Oeiii spannend,
:) Thanks!
Goede vraag, hoe gaat dit aflopen. :)
Weet jij dat toevallig niet, Karazmin? ;)