De geroepene, 9, wijn en jicht

Door San-Daniel gepubliceerd op Wednesday 07 May 07:34

images?q=tbn:ANd9GcSHzNQd3rcV4qYxEdJsRVD

Een bediende kwam aan rennen ,gevolgd door een stalknecht. 'verzorg de paarden,' beval Boismont aan de jongen die de teugels vast pakte en hij steeg af. 'Heer, de Duc wacht op u in hevige pijnen'. Boismont knikte, 'waar heeft hij pijn,' zei hij terwijl hij mee liep. 'Overal',  meende de bediende , 'van wat ik gehoord heb.' Boismont gromde geërgerd wat in zich zelf dat nog het meest leek op een binnenmondse vloek,' waar', vroeg hij nu met nadruk, de meeste  pijn'. Voeten, monsieur en zij kant', luidde het antwoord,' net als verleden keer'. Boismont wist voldoende.  'Laat alvast wat geitemelk koken, terwijl ik met de Heer spreek'  

'Jij', sprak hij tegen zijn leerling, ' gaat naar de keuken en mengt de warme melk met saliekruiden zoals ik  je dat geleerd heb en kom mij dan daarmee  opzoeken.  De hoofdingang was bewaakt door twee schildwachten die een knikje gaven toen ze Boismont aan zagen komen snellen, voorafgegaan door de bediende. Zij zouden niet verantwoordelijk gehouden kunnen worden dat de heer langer dan hoefde, pijn zou lijden. Boismont  was ontboden  dat was bekend.

De bediende klopte op de slaapkamer deur en sprak in luide stem, Monsieur docteur Boismont, terwijl hij de deur opende. 'Laat hem binnen komen,' klonk een klagelijke stem. Du Boismont stapte door de opening met zijn valies in de hand en liep naar het grote hemelbed toe. De Duc lag er armzalig bij, een hoofd dat van pijn vertrokken was. 'Genadige,' sprak Boismont met een halve buiging, 'wat kan ik voor u betekenen.' Hij zag het verlopen hoofd en de bloeddoorlopen ogen. De adertjes  die van de neus af de wangen rood tekenden, vertelden hun verhaal. 'Pijn,' kreunde het verlopen hoofd en de hand met de robijnen ring sloeg op diens borst.  'Een pijn, genadige, die van uw mond daalt naar uw maag streek' , wilde Boismont weten?  De Duc knikte en hij zag er al wat beter uit, hij had de aandacht van de médecin.  'Sta mij toe,' Genadige, sprak Boismont  en tegen de aanwezigen zei hij,' wendt uw blik af.

images?q=tbn:ANd9GcSHzNQd3rcV4qYxEdJsRVD

Hij sloeg het laken weg en met zijn hand voelde hij aan de rechterzijde van de Duc en hij voelde de verdikking onder diens huid.  Hij rook diens ongewassen en ongeparfumeerde vel en hij betreurde het dat hij die vieze man met zijn handen moest betasten.  De lever was opgezwollen dat was duidelijk. Als hij een beetje pressie uitoefende dan kreunde de vadsige Duc. 'Ontstoken,' dacht Boismont. Het salie kruid was een goede manier om aan te vangen. De man had het zuur en had een lever probleem.  Boismont stak zijn handen onder het slaaphemd  van de Heer, om de klieren te voelen die aan weerzijden bijeen kwamen onder oksels.  Geen verdikkingen, de ontsteking was chronisch en kwam  voort uit de lever.  'Weet u wat, monsieur,' vroeg de Duc.  Boismont twijfelde even, hij kon niet zeggen dat de man te veel dronk, dat zu beledigend klinken. Hij wilde eerst de Duc nog wat verder onderzoeken.

'Ik begin een beeld te krijgen' genadige, sprak hij met respect maar ik moet nog een paar zaken onderzoeken.  'Hoe zijn uw gewrichten, oh grote''. 'Pijnlijk, kreunde de Duc en Boismont sloeg nu het laken geheel weg, de tenen vertelden hem wat de Duc dronk en at.  Hij had een jicht aanval, hij at te rijk, veel te veel vlees en hij dronk meer dan zijn lever kon verwerken. Het zuurgehalte in de wijn,  zorgde voor pijn in de slok darm. De Duc leefde ongezond. ' Is uw ochtend water bewaard gebleven, genadige' wilde de arts weten. De Heer haalde zijn schouders op. Boismont richtte zich tot de bediende die met afgewend hoofd stond. Wat Boismont het laken terug deed slaan.' Jij daar', riep hij met luide stem.  'Is het ochtend water van onze Heer bewaard gebleven?' 'Naast het kastje monsieur,' antwoordde de man bedeesd. 

images?q=tbn:ANd9GcSHzNQd3rcV4qYxEdJsRVD

'Giet wat  in een schaaltje en breng dat naar de keuken, moet ik alles hier doen, uw Heer lijdt pijn!' De bediende vloog naar de pot, tilde die op en snelde weg.  Boismont zou zijn leerling de urine laten koken en kijken of er kristal vorming zou ontstaan, als dat het geval was dan had de verzuring de gewrichten aangetast. 

'Ik vermoed Genadige dat uw inspanningen in de oorlog tegen de vervloekte Engelsen nu hun tol eisen, uw helden daden hebben uw gezondheid delicaat gemaakt'.  De Duc glimlachte voor zich uit. Jean klopte op de openstaande deur en boog diep, 'met permissie,' vroeg hij en stapte naar binnen. 'Meester, zei hij, 'het gevraagde medicijn dat ik voor u moest bereiden'. Boismont keek zijn leerling goedkeurend aan, die zou nog ver komen.  Hij nam de beker aan met de groene drab. Genadige, dit is om de eerste pijnen te verminderen terwijl wij meer medicijnen gaan voorbereiden. De Duc wees alleen met zijn vinger naar  de beker en toen naar Boismont. Hoge Heren waren allen bevreesd om vergiftigd te worden, besefte Boismont en nam een teugje.

'Heer drink dit langzaam op en vergeef mij dat ik uw aanwezigheid moet verlaten om meer medicamenten voor u te gaan bereiden.' Boismont handigde de beker over aan de Duc, die hem aan zijn lippen zette en langzaam leegdronk. Hij liet een boer en zei ,' het verzacht al, ik voel de heilzame werking.' Wat een toneelspeler,dacht Boismont , hij zwelgt in zelfmedelijden, de salie melk kan nog niet werken dat neemt ongeveer een half uur op zijn vroegst.' Dat verheugt mij Genadige,' sprak Boismont en met een lichte buiging verliet hij de bedzijde.   

Even later stonden Boismont en Jean in de keuken en kookten de urine van de 'Genadige'. Wat valt je op, vroeg Boismont aan zijn leerling. 'Niets in het bijzonder', antwoordde Jean. Boismont keek hem misprijzend aan, 'de geur en de kleur' vroeg hij,' gebruik je zintuigen!'  Jean bleef een tijdje aandachtig de kokende pis bestuderen. 'Het is abnormaal donker van kleur en ruikt zurig', meldde hij uiteindelijk. Boismont keek nu vriendelijker naar zijn leerling ' en dat betekent..', vroeg hij? ' De nieren functioneren niet naar behoeven,' vond Jean en de lever ook niet.'

'Houdt het eens tegen het licht', raadde Boismont aan,' overgieten in een glas en houdt het tegen het licht, wat zie je dan ?' Het is niet helder,maar troebel,' vond Jean. Du Boismont keek over de schouder van zijn leerling mee. 'Kristalvorming, het begin van kristalvorming', zei hij, 'die komen tussen de gewrichten terecht en zetten zich dan af. Daarom liet ik  je het salie drankje alvast aanmaken bij aankomst. Veroorzaakt door wijn zuur en te veel rood vlees, de Duc lijdt aan het 'pootje' of te wel 'Goutte,' ook wel jicht genoemd. 

Salie is familie van de rozemarijn. De Latijnse naam voor deze familie is labitae.' Vergeet dat niet, Jean!'  In salie zit net als in rozemarijn, een zuur. Rozemarijnzuur vind je in salie, rozemarijn, organo, citroenmelisse en marjolein. Rozemarijnzuur heeft een ontstekingsremmende werking in het lichaam omdat het inwendige infecties te lijf gaat. Salie bestijdt diarree, maagproblemen, longontsteking, leverziektes, nierkwalen, ´s nachts zweten, keelpijn, scheurbuik, menstruatieklachten, en ontstoken wonden. Het is een magische plant en tovenaars kunnen allerlei wonderlijke dingen uithalen met salie.

images?q=tbn:ANd9GcSHzNQd3rcV4qYxEdJsRVD

'Meester, hoe weet u dit alles, vroeg Jean verbijsterd? 'Ik heb het lang geleden gelezen in een boek van Albertus Magnus,' lachte Du Boismont' en ik heb gemerkt dat hij het bij het rechte einde had'. Zijn leerling, vroeg meteen, 'waar ik kan zo´n boek vinden, meester?' In Cordoba, zei Boismont, 'ik heb het daar mogen vast houden, tijdens mijn studiereis tot arts, het heette  liber aggregationes en je kon het lezen onder toezicht in de Arabische bibliotheek'. 'U bent in Cordoba geweest,' vroeg de jongen met ontzag, voor hem was het kennelijk een magische naam. 'Ja,' antwoordde Boismont, kort af en het is veel te lang geleden. Een goede vriend van mij vertelde mij daar dat er al in in de 10e eeuw Arabische wetenschappers waren, die zeiden dat je van salie eten het eeuwige leven kreeg. Dat is een goede reden om dit heerlijke smakende plantje tot een dagelijkse voedingsstof te maken.

 'Gelooft u daar ook in monsieur?' Zijn leerling keek hem onderzoekend aan. 'Niet bepaald op die manier,' antwoordde Boismont en hij dacht aan de woorden van de wijze Marius,' ik geloof niet in een eeuwig leven aan het einde van het pad maar wel in levens die eeuwig duren. Maar jonge vriend nu is het tijd om naar het kruiden veld te gaan en  die kruiden te vergaren die de Duc verlichting zullen geven'. Marius,'' dacht hij, dat was eeuwen geleden geweest'.

San Daniel 2014

lee ook de geroepene dl 10, wijn.

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wisten artsen in die tijd echt al zo veel?
absoluut en monniken en broeders hadden ongelooflijk veel kruiden kennis.. er was toen veel twee strijd tussen apothekers.. die kruiden meesters genoemdwerden en dokters.
Gelijk een mooie kruiden geneeskunde les, salie goed om te weten!