Vergeving na jaren is mogelijk.

Door Claire001 gepubliceerd op Tuesday 06 May 13:09

                                    115933eab31f488b1212653a5bdf7ce2_1399375

Mijn man had een verschrikkelijke kindertijd, hij is door zijn ouders mishandeld. Ik wil daar verder niet over uitweiden. Het gaat meer om hoe het leven soms kan lopen. 

Is het mogelijk om na 40 jaar iemand te vergeven en vrede te hebben met jezelf. Mijn man heeft er 40 jaar over gedaan, als kind heeft hij heel veel meegemaakt, door die situatie was er een verwerping ontstaan in zijn leven. Een Vader is heel belangrijk in een kinderleven dat is zo ingelegd. Doordat mijn man God leerde kennen kwam hij in zijn leven iets tegen wat hij als klein kindje ooit gebeden had al kende hij God toen niet. Langzaam heeft God stap voor stap die pel van zijn hart gehaald en stap voor stap genezen wat er diende te genezen. Dat heeft heel veel tijd en geduld gevraagd ook van mijn kant. Maar we zijn op een punt gekomen dat we samen dingen aanpakken, samen op weg gaan en samen oplossingen zoeken. Ik sta niet langer alleen aan die kant. Mijn man kwam tot het besef dat hij nu een Hemelse Vader heeft en die tot veel meer instaat is, dan wij beseffen. De momenten die God in zijn leven wonderen deed is ondertussen een heel verhaal geworden, een prachtig verhaal waar men stil van word. 

Als je mijn man een beetje zou kennen dan zie je een vrolijk iemand, daarachter schuilde een heel kwetsbaar persoon. Iemand die jaren gehunkerd heeft naar herkenning. Als 13 jarige jongen vond hij een brief van zijn ouders waarin hij te lezen kreeg dat ze hem als baby hadden willen weggeven. Jaren werd mijn man geslagen, vernederd en belogen. Een vehaal dat veel tijd zou innemen en soms niet te begrijpen valt.

Ik spring even in het nu. Een 2 weken geleden kregen we een telefoon dat de vader van mijn man op sterven lag. De eerste gedachte was van hem om niet te gaan. Maar hij voelde gewoon dat hij moest gaan, hij wist gewoon dat hij zijn vader diende te vergeven wilde hij zelf van die gebondenheid van het verleden af geraken. Een strijd was begonnen want veel zin had hij niet en alles komt dan terug boven. Maar oh wat hebben we een liefdevolle Vader in de Hemel die hem bijstond. Dit was vooral nodig voor hem en niet zozeer voor de man die hij ooit kende als zijn aardse vader. 

Mijn man is een paar maal naar hem geweest maar het kwam er gewoon niet van om even met hem alleen te zijn, zijn vader had gevraagd wat hij hem ooit in de weg zou kunnen hebben gelegd, tot op het moment kwam het niet in hen op om de werkelijkheid te zien. Mijn man kon af en toe iets laten vallen, en kwam ook tot de conclusie dat het verleden zich al aan het herhalen was bij zijn jongere broer die fel op zijn vader lijkt. Ook hij herhaalt nu bij zijn oudste kind wat ooit zijn vader bij hem deed. De cirkel gaat opnieuw rond. Maar deze keer heeft mijn man de kans gekregen om hun ogen te openen. 

Is vergeving op het sterfbed mogelijk, een volmondige Ja. En moeten we daar soms heel veel moeite voor doen om die stap te zetten? Ja! Maar het zal onzelf de kans geven om innerlijk vrede en rust te vinden. Vergeving is niet zozeer voor diegene die jou pijn deed maar voor de pijn die jou opvreet. De gevolgen van pijn kunnen een heel leven verwoesten. Het gaat ons leven mee op pad en daardoor blijven heel vaak deuren ook gesloten. Het houdt ons vast en in zijn ban. 

Mijn man ging dus een aantal maal naar zijn vader. De drang om even een moment te hebben was zo groot geworden, maar ook de angst om iets fout te doen of gewoon weg te lopen van dat verleden kwam de kop opsteken. Toch heeft mijn man op wonderlijke wijze gisteren nog een moment gekregen. Zijn moeder was ertegen dat mijn man over de dood zou praten of over het verleden, ze bleef ontkennen dat het ooit gebeurd was, tot gisteren. Plots was dat moment daar en mijn man heeft de hand van zijn vader kunnen nemen en hem verteld dat hij alles vergeven had wat hij hem ooit had aangedaan. Maar vertelde mijn man "ik kan niet in jou naam beslissen of je zelf ook vergeving wil ontvangen of wil vragen dat moet jezelf doen". Zijn vader reageerde en begon langzaam te ademen. Mijn man vertelde hem dat hij hem graag wilde terug zien in andere omstandigheden en dat hij die kans kon nemen. Jezus heeft die kans ons gegeven en is ook daarvoor aan het kruis gegaan. De dood is iets waar iedereen heel anders tegenover staat. Maar de dokter van wacht vertelde nog dat wanneer mensen sterven ze allen een grote angst over hen krijgen, de dood staat op dat moment te wachten en dan komt de werkelijkheid tevoorschijn. Het is aan ons de keuze hoe we die invullen. Willen we Jezus aannemen als onze persoonlijke verlosser of willen we de andere kant opdraaien. De manier waarop mijn man de kans kreeg om hem te vergeven en met hem toch nog te bidden werd zo versterkt dat alles van het verleden van hem afviel. Hij vertelde ook dat hij het vaak nog moeilijk had en daarop werd aangevallen met herinneringen. Maar hij staat er nu sterker tegenover. Hij kon eindelijk verdriet en liefde voelen voor de man die hij ooit kende als een man van pijn en verwerping. Tot zulke dingen zijn wij mensen niet instaat daar hebben we hulp voor nodig. 

Het moment dat hij samen met zijn vader gebeden heeft, hem vergeven heeft was een zeer diepgaand en warm moment. En deze nacht is zijn vader gestorven. Hij is vergeven en mijn man kon het verleden laten gaan. De vergeving was sterker dan de ban van het verleden. 

Vergeving is niet zozeer voor diegene die ons pijn deden, maar voor onszelf opnieuw te laten genezen van wat ons zo diep geraakt heeft, dat het ons hele leven overhoop heeft gegooid en de gevolgen dat het met zich heeft meegedragen, al die jaren. Vergeving is mogelijk doordat Jezus het ons voordeed. 

We zullen nooit weten of hij zelf vergeving wou, we zullen nooit weten of hij die aanvaard heeft. Daarom dat het vaak niet voor diegene is maar voor onszelf. Maar de tijd zal het uitwijzen. 

Wanneer de klok stopt met tikken dan pas begint de tijd. Het is aan ons hoe we die willen doorbrengen, en ooit komen we allen voor die dag te staan. Herinner dan dat vergeving en Jezus aanvaarden mogelijk is zelfs op het laatste moment. Dat het genezing brengt van diepe wonden op ons hart. Want iedereen die met de dood te maken krijgt houd eenzelfde patroon aan zoals de huisarts vertelde. Ze had het al zovaak meegemaakt. De ziel die geen rust vind omdat men plots met de dood en het eeuwige te maken krijgt. 

Hoe zal het zijn als die dag ons tegemoet is gekomen? 

https://www.youtube.com/watch?v=bfWwtsWC44g

Mijn man vond rust, doordat hij na jaren pel voor pel van zijn verleden kon zien verwijderd worden door zijn Hemelse Vader. Het had tijd nodig maar nu kan hij verder. Nu kan hij verder want ook zijn moeder blijft rond die pot draaien, en toch geeft ze dan ook weer toe. Mijn man kon eindelijk na al die jaren een klein deeltje vertellen van zijn pijn. EN IK BEN ZO TROTS OP HEM EN OP DE WOORDEN DIE HIJ GESPROKEN HEEFT. IK KAN ZE HELAAS HIER NIET HERHALEN OF PLAATSEN MAAR ZULKE DIEPE WOORDEN DAAR BEN IK TROTS OP. 

                                 6eaa9c47df1562914b1898ed72e40808_1399376

claire copyright 2014 

6 mei 2014 

 

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Helemaal met je eens, sterkte !!!
Mippel

Zijn moeder leeft nog inderdaad en eerst deed ze of ze van niets wist al was zij ook heel vaak de dupe van zijn uitbarstingen. Maar ook met haar heeft hij de kans gehad om te praten, hoe het verder gaat weten we niet. Stap voor stap. Het vertrouwen in iemand kan je snel kwijt zijn en soms is die persoon in kwestie ook niet in staat op vertrouwd te worden. Voorzichtigheid is zeker een must in zijn geval. Maar ook met haar heeft hij dingen kunnen zeggen die jaren vast zaten en ze is wakker geschud nog niet helemaal maar in deze situatie was daar ook geen ruimte voor. Wie weet komt er nog een vervolg he.

Dank voor jullie lieve woorden. Zaterdag word hij begraven. Het doet raar plots geconfronteerd te worden met mensen die je nooit kon vertrouwen. Gemengde gevoelens? Ja voor mij wel. We zullen zien.

Maar ik blijft zo trots als een pauw op mijn man, mijn allerbeste vriend. Ik weet hoe zwaar dit voor hem was.

Het schud ons ook wakker hoe kwetsbaar kinderen zijn en hoe we ze met liefde en bescherming moeten omringen iedere dag opnieuw. Ouders moeten voor kinderen hun thuishaven zijn, hun bron van kracht, hun vertrouwen. Een mensenleven kan zo snel gebroken worden.

Liefs
claire
Wat er gezegd moest worden is gezegd dat hoofdstuk heeft hij afgesloten maar hoe nu verder want je zegt dat zijn moeder nog leeft of wist deze nergens van ????
wat een diepgaand verhaal Claire!
En wat een respect voor je man! Hij zal zich bevrijd voelen!
prachtig!
De rust die het je man geeft is de grootste beloning, dat hij die kracht vond is bewonderenswaardig.
Er is een boek op een goede manier afgesloten en daarmee kunnen jullie verder.
Vergeving vanuit je hart maakt dat je jezelf gelukkiger voelt.
zolang je niet vergeeft zit je zelf met harde gevoelens

Het zal vast als een bevrijding aanvoelen, een pak van jullie hart nu na al die jaren Je man eindelijk vergeving heeft mogen en kunnen geven.
ik wens jullie een gelukkig leven.
Een heel bijzonder artikel! Het is heel moeilijk om te kunnen vergeven, zeker wanneer er zoveel is gebeurd. Gelukkig heeft je man het vertrouwen in de Heer en het gevoel is dan ook heel fijn, als je je bevrijdt kunt voelen van deze gevoelens. Zijn vader heeft geluk gehad. Hij heeft vergeving gekregen en aanvaard, je man zal een gevoel van opluchting en bevrijding hebben. Graag gelezen!