IJsvijvers (4)

Door Weltevree gepubliceerd op Monday 05 May 13:19

Geesje merkte dat Erneo echt niet van plan was anders te gaan denken over haar, zichzelf of het huwelijk en als ze geweten had waar ze hulp vond die haar man veranderen kon, had ze dat gedaan. Hoewel er vanbinnen veel protest opspeelde leek het haar het beste om zich er voorlopig bij neer te leggen, het fijn te vinden dat ze tenminste nuttig was. Als huishoudster, geliefde winkeljuffrouw en vriendin van de buurvrouw, die met haar jonge man naast hun zelfbedieningszaak een bloemisterij was begonnen. Ze werd in die maanden stil en ongemerkt met de dag inventiever. Dat Erneo ééns per week in bed zijn gang ging doorstond ze totdat ze hem zeggen zou dat ze in verwachting was. Ze deed of ze niets zag als hij zich, net voor sluitingstijd, bijna kwijlend verlekkerde aan de dweperige mevrouw de Smit of het jonge ding van de familie Klaasson, waarmee hij altijd flirte.
Heel diep verborgen fonkelde een flintertje hoop dat de nazaat hem zou ontdooien en ze richtte zich op het jonge leven dat ze droeg, waarvan ze bij voorbaat al hield. 
Op een rustige zaterdagavond vertelde ze hem droogweg dat hij vader werd. Hij knikte, schonk zichzelf een borrel in en ging er zowaar goed voor zitten. “Hoor eens Gé, dat zijn vrouwenzaken waar een man zich niet mee bemoeit. Ik heb geen tijd om daar energie in te steken, heb al mijn kracht nodig voor de winkel waar jij tenslotte ook méér dan goed van eet.” Bijna schoot ze in de lach.
“Zo is dat Erneo, maar het eerste half jaar mag je in bed niets meer ondernemen,” zei ze resoluut en zuchtte opgelucht toen hij nonchalant zijn schouders ophaalde. Uit niets bleek of hij er blij mee was, maar ze had zich er al op voorbereid dat er daarna ook hoegenaamd niets in de dagelijkse gang van zaken zou veranderen. Dat deed het ook niet, behalve dat hij veel vaker in zijn 'kantoor' zat om, zoals hij  steevast beweerde, de boeken bij te houden. Alleen het feit dat hij dat er telkens iets te nadrukkelijk bij vermeldde deed haar vermoeden dat hij daar tevens op geheel andere wijze aan zijn gerief kwam. Toen ze eens toevallig over de gang liep om de gestreken was in de linnenkast te leggen werd dat vermoeden bevestigd. De geluiden die door de deur kwamen, logen er niet om. Het kon haar niet veel schelen. 

Het voelde of ze beiden een dubbelleven leidden waarin teleurstellingen zich opstapelden en zij eenvoudig één voor één alle oude dromen in de wilgen hing. Over een fijne meelevende man, een gezellig gezin waarin hij aandacht voor haar had. Dat hij zijn aandeel nemen zou leek haar schier onmogelijk, een utopie. Erneo was in niets zoals haar vader die toch af en toe haar moeder had geholpen en zelfs in de oorlog, toen het moeilijk was om alle monden te vullen, aandacht voor vrouw en kinderen had gehad. Ze dacht veel na en leerde onopvallend de juiste vragen te stellen.


Erneo had niets in de gaten, maar zo kwam ze er achter dat zijn ouders hem tot in het extreme hadden verafgood en hun zoon was hen op zijn tiende al verstandelijk voorbij gestreefd. Of het grootspraak van hem was wist ze niet, maar naar zijn zeggen hadden ze hem nooit een handbreed in de weg gelegd en hij had op zeer jonge leeftijd alle verantwoording voor het gezin gedragen. Hij vond zijn vader achterlijk en zijn moeder was zogenaamd te stom om voor de duvel te dansen. Ook via zijn vaders constante neerbuigende aanmerkingen over diens vrouw kreeg ze steeds meer inzicht in het karakter van de oudste zoon. Eén ding wist ze zeker: straks zou ze haar kinderen liefde, veel aandacht en een echt sociale opvoeding geven.

Haar ouders waren waarschijnlijk nog steeds in de waan dat het haar aan niets ontbrak, dacht ze. Ook wisten ze niet beter dan dat alles in haar middenstandsleventje naar tevredenheid verliep, maar juist nu ze haar eerste kind verwachtte, miste ze haar moeder en vriendinnen steeds meer. Het harde liefdeloze leven zou in hun buurt veel makkelijker te dragen zijn en ze wilde er voor honderd procent van kunnen genieten dat ze moeder werd. Ongemerkt onderging zij een metamorfose, straalde en werd creatief in het vinden van oplossingen. Niet dat hun huwelijk daardoor makkelijker of leuker werd, maar ze trok zich de aanvallen en Erneo's kinderachtige machtsstrijd niet meer persoonlijk aan. Nu ze in bed niets meer te verduren had, stond ze erop haar ouders het heugelijke nieuws te gaan vertellen. Erneo verbood het, maar ze reageerde nauwelijks. Ze had nou eenmaal besloten het erop te wagen en liet hem op een goede zaterdagmorgen plompverloren alleen achter in de winkel. Vastberaden deed ze of ze zijn boze protesten niet hoorde en nam met kloppend hart de eerste trein naar het noorden. Ze waren vanwege de winkel de enige die een telefoonaansluiting hadden dus kon hij niet woedend opbellen om te zeggen dat ze niet meer terug hoefde te komen. Pas na het weekend zou ze terug komen, waarschijnlijk met de wieg waarin ze zelf nog gelegen had. 
Twee dagen werd ze verwend en op de terugweg kreeg ze voldoende tijd om het verontrustende verhaal te laten bezinken, dat haar moeder zich per ongeluk had laten ontvallen.
“Ach meiske, wij zijn al die tijd zo ongerust geweest, maar het was al te laat. Toen waren jullie al getrouwd en wij hebben het vreselijk gevonden dat het zo stiekem is gegaan. We hadden je willen waarschuwen, want er zijn al die jaren vreselijke geruchten geweest over zijn ouders. Men porbeerde het te verbloemen en er werd ook niet openlijk over gesproken, maar er werd vaak beweerd dat ze volle neef en nicht van elkaar waren en je weet…”
Ja, Geestje schrok, kreeg het warm en koud tegelijk, want doorgeleerd of niet, ze wist voldoende.
“Zijn vader, die weinig geduld of inzicht had, doorzag de oudste zoon ook niet, vond hem geweldig. In zekere zin had men vroeger vaak medelijden met Erneo, tot bleek dat hij zijn boontjes méér dan heel goed doppen kon. Moeder de Koning was destijds heel blij dat Erneo ‘normaal’ was, maar zijn broer en zus zijn geestelijk beduidend minder bedeeld,” had Geesjes mams gefluiserd want ze maakte zich grote zorgen over het haar dochters kindje. Zou hun kleinkind hierdoor net zo worden als Erneo of zijn broer en zus? Heel veel viel hierna voor Geesje op de plek. Ze had zelf een onbezorgde jeugd gehad en ze besloot nog meer geduld met haar man te hebben, want niemand kon er iets aan doen bij welke ouders hij geboren werd.
Dat verhinderde echter niet, dat de egoïstische Erneo zich, net als ze dacht dat het niet erger kon, toch nog méér als een ongelikte beer gedragen kon. Ze sloot zich ervoor af. Zo vond hij het de normaalste zaak dat Geesje doorsjouwde met zware kratten, ook toen haar buik in de weg begon te zitten. De, meestentijds vrouwelijke, klanten hadden het met haar te doen, begrepen niet dat de baas deed of hij niets zag en Geesje wist tegen hen telkens een plausibele reden voor zijn botte reacties te verzinnen. Dat men er schande van sprak interesseerde Erneo niet. Iedere vrouw kreeg kinderen, zo hoorde dat en hij had de zakelijke leiding, liet zijn plannen door niets en niemand dwarsbomen. Ze vond het vreselijk, maar leerde haar man zo manipuleren dat het tenminste nog enigszins uit te houden was. 
Die bestelauto moest en zou er komen en dus kreeg Geesje amper geld voor babyspulletjes, maar ze genoot toch, veel lieve zorgzame klanten leefden met de aanstaande moeder mee. Enkele gaven stiekem onder de toonbank gebruikte kleertjes aan haar door, die ze zelf niet meer nodig dachten te hebben. Zo af en toe wist Geesje wat geld weg te moffelen om later iets voor de baby of zichzelf te kunnen kopen. Dat was een hele toer want de gierige Erneo deed het spreekwoord alle eer aan. Hij hield als krentenkakkende kruidenier als een havik in de gaten waar iedere cent bleef, wat er aan geld in en uit ging. Aangezien hij zich niet met zijn vrouw en het huishouden bemoeide, maakte ze in het busje van de hagelslag een dubbele bodem, waaronder ze een half jaar later een aardig zakcentje had weten te vergaren.  Erneo zat mokkend in de Luiwammes te eten, omdat zij die dag niet had kunnen koken toen haar eerstgeborene zich aandiende.

Vervolg

Reacties (14) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
zoals jij het beschrijft is schitterend !!
en dan te weten dat het allemaal gebeurd is.
Het is een boek om in één ruk uit te lezen!!!!
Hopen dat het kindje gezond ter wereld komt, ik denk dat Geesje een alleenstaande moeder wordt, ondanks dat ze "getrouwd" is. Je beschrijft de tijd wel mooi hoor, heb er wel een beeld bij...
Dank je wel, ja, dat was ook een beetje mijn insteek, die tijd van vlak na de oorlog laten herleven. Hoe mannen en vrouwen toen ( SOMS) leefden, dachten en deden... Vlak na de oorlog, iedereen keihard werken, geen tijd voor elkaar of dieper liggende zaken..
Ik herken steeds meer dingen uit mijn verleden. Ik wou dat ik het net zo als jij kon beschrijven....
Dat is een prachtig compliment, dank je wel
Mooi geschreven.
Ik heb dit al eerder gelezen, maar het boeit nog steeds
Klopt, het heeft op WH gestaan, maar ik heb er veel aan herschreven. Ik hoop dat het er beter van geworden is
ja mooi verhaal
Het blijft boeien, ben het eens met Gildor over Erneo, maar weet ook dat dit soort mensen ook echt bestaan. Karikatuur of niet, ze zijn er.
Het wordt steeds interessanter en ik ook graag weten hoe het verder gaat. Weet je trouwens dat mijn grootouders van vaders kant wel degelijk ergens in de tijd dat dit verhaal speelt zijn gescheiden. Het fijne weet ik er niet van maar ik weet wel dat Pa,s jongste zus hun stiefvader als enige vader kende.