Tegenlicht

Door Natuursmurf gepubliceerd op Sunday 04 May 18:50

Hoe het licht druppelde
tussen onze bedekte handen
heimelijk weggestopt om de zenuwen
te bewaren waar ze hoorden.

De dag was grauw en tekende
het donkere gevoel van afscheid
verpakt in grote glanzende tranen

onze gedachten alsmaar dwalend over
het wegsterven van voetstappen
en haast vergeten stemmen.

Toch blijft de herinnering levend
aan een onbesproken middag
over winterharten en dode adem

en licht, verborgen licht
dat hunkerde naar vrijheid.

 

Reacties (16) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heb het een paar keer gelezen, vind dit een van je mooiste gedichten van de laatste tijd denk ik.
Dank je. Is een al wat ouder gedicht, maar weet nog steeds gevoel over te brengen.
Was vergeten dat jij een onuitputtelijke voorraad gedichten hebt. Gelukkig maar, want anders zou het deze week wellicht ijzig stil worden? ;)
Ik wil je niet te overvoeren, maar twee dagen radiostilte en je bent al haast vergeten.
Nu overdrijf je toch een beetje, Smurfje. Na een midweekje er tussenuit te zijn geweest, voelde ik mij nog steeds niet vergeten. Dat zal bij smurfen toch zeker niet anders zijn?
mooi , wat bedoel je met "dode adem" in dit gedicht ?
Het is beeldspraak. Het thema lijkt me duidelijk. Ik leg het gedicht verder niet uit. Dat laat ik aan de lezer over.
au en mooi..
Heel mooi geschreven.
Prachtig, al is het niet erg opgewekt, maar dat hoeft natuurlijk ook niet.
Gewoon heel erg mooi.
Melancholie ten top