Columngedachten

Door Mijler gepubliceerd op Sunday 04 May 18:02

Columngedachten

Wanneer is mijn verhaal een column, is denk ik een vraag die vele schrijvers zichzelf stellen als ze een poging doen in die richting. Eigenlijk is het simpel: Je schrijft een kort verhaal en zet er behalve de titel ook Column boven. Laat nu maar eens een lezer geargumenteerd bewijzen dat het geen column is.

Ik begon al met een twijfelachtige voorwaarde te noemen door te stellen dat het een kort verhaal moest zijn. Maar wat is kort? en hoe kort? Er bestaat geen vaste regel voor, dus worden er regels gesuggereerd. Zo heb ik al een maximum van 1000 en een wat vagere van 350 tot 450 woorden gelezen. Zo zijn er nog talloze voorwaarden ontstaan die geen vaste voet hebben of op zijn minst vaag en door de schrijver vrij te interpreteren zijn.

Waarschijnlijk is dat laatste juist de kracht en charme van de column. Je hebt grote vrijheid om met gevoelens te spelen. Je mag overdrijven, halve waarheden vertellen, schelden, beledigen, de spot drijven, fantaseren. Uiteindelijk bepaalt het lezend publiek de kwaliteit. Het is dus voor de columnist zaak om kennis te dragen van zijn lezend publiek en alle ingrediënten voor hen appetijtelijk te presenteren

De column is half vorige eeuw in Engeland ontstaan als opvolger van het cursiefje (schuin afgedrukt artikeltje) in kranten en tijdschriften. De schrijver kreeg een soort vrijbrief om ongebonden zijn mening te geven over allerlei zaken en onderwerpen. Actueel, spontane ingeving, ergernis, verwondering. Kortom over alles wat zich in het leven voltrekt, mag de columnist zijn visie uitstorten.

Aan de hand van dit ontstaan zijn wel enkele richtlijnen aan te geven. De kolom (smalle strook) die hij daarvoor beschikbaar kreeg, meestal op de voorpagina, gaf beperkte ruimte. Ergo was het verhaal nooit lang. Er was ook geen plaats voor afbeeldingen, wat ook nu nog in onze columns, die in kranten en tijdschriften verschijnen, altijd wordt gehandhaafd.

Persoonlijk denk ik dat dit twee belangrijke beperkingen zijn die de kwaliteit van het verhaal stek bepalen en het verhaal ten goede komen. Je wordt gedwongen je tot de kern te beperken en tevens om met een creatie van woorden en zinnen een mooi, scherp en attractief beeld te schetsen. Ik ben geneigd te zeggen dat deze beperkingen belangrijke pijlers zijn voor een goede column. De column neigt in deze zin naar het gedicht: Met weinig woorden, en veel beeldspraak een verhaal oproepen.

Afbeeldingen en foto’s kunnen op zich heel mooi zijn. Een goed geselecteerd en beperkt gebruik, kan een verhaal versterken. Een te… drukt een verhaal en zeker een gedicht of column naar de achtergrond. De taalvirtuositeit en visie van de schrijver zijn de eigenschappen om tot een goede column te komen.

Op zich kun je met foto’s hele mooie reportages maken. Maar hier hebben we het over de column!

Ik hoop met dit korte verhaal zonder foto’s iets bij u losgemaakt te hebben, al blijft het maar een persoonlijke kijk op de column!

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een goede uitleg over de column. Hier kan ik wat mee.
Voor mij blijft het altijd een vraag of iets nu een column is of niet.:-)
Een column is idd breed.

Persoonlijk houd ik van politiek getinte columns of een, quasi grappig relaas van Youp van 't Hek over Hema worsten en de niet Amsterdammelingen die zijn A'dam tijdens Koningsdag (voorheen Koninginnendag) bevuilen. Ze gaan net iets over de grens van het toelaatbare heen. Behoorlijk pittig dus.

Columns van Robert ten Brink over zijn gezinsleven vind ik dan weer geen columns, maar een saaie anekdote. En met hem de rest van de Boulevardkliek