Mijn sprong in het diepe

Door Awm1978 gepubliceerd op Friday 02 May 21:42

Mijn sprong in het diepe.

Ik kijk over de reling van de brug waar ik op sta, en zie het dal op een grote afstand van mij vandaan,
Ik voel mezelf daar met een bonkend hart en ontzettend veel angst staan.

Daar beneden is het mooi, daar ligt rust en vrede op mij te wachten,
Terwijl ik naar beneden kijk stroomt mijn hoofd vol met duizenden gedachten.

Durf ik dit wel, kan ik het wel aan, wil ik de dingen nog 1 keer wel zo intens voelen,
Want ik weet wat er diep in mij, diep verborgen al zo lang ligt te woelen.

Een hand die op mijn schouder wordt gelegd zorgt ervoor dat ik naast mij kijk,
Daar zie ik mijn geliefde mensen naast mij staan en voel me door de pijn heen even heel erg rijk.

Iedereen weet dat ik de spong moet maken, maar niemand die mij een duw zal geven,
Ze wachten tot ik zelf klaar ben, en in de tussen tijd zijn ze voor mij een vangnet aan het weven.

Vertrouw ik het vangnet? Lopen ze niet alsnog bij mij weg?
Als ik de komende tijd minder lach, moe ben of minder zeg?

Nog meer vragen dringen mijn hoofd binnen en maken bij onzeker en bang,
Maar ergens weet ik dat zij juist zullen blijven want ze staan er immers al zo lang.

Ik voel de kring van liefde om mij heen groter worden, maar raak de angst niet kwijt,
Ik moet het ook gaan doen, ook ik weet het. Het is nu de juiste tijd.

Weer kijk ik naar beneden, daar zie ik dezelfde mensen staan die met hun hoofd omhoog naar die hoge brug staan te kijken,
Mij toespreken, gerust stellen en bemoedigend hun handen naar mijn uitreiken.

Ik moet in het diepe springen om daar te komen, dat weet ik maar al te goed,
Maar Jezus…heb ik wel genoeg kracht en voldoende moed?

Ergens diep in mij weet ik daar het antwoord op en klim dus langzaam naar de rand,
Nog even wachtend met springen, want ik ben zo bang voor waar ik uiteindelijk beland.

Ik kijk om me heen en voel de donkere kou tot op mijn bot bij mij binnen komen,
En ik voel tot in het diepste van mijn ziel wat er van mij is afgenomen.

Het verschil dat ik zie tussen waar ik nu sta, op die hoge brug met de kilte in en om mij heen,
Waardoor mijn hart in de loop der jaren de zwaarte heeft gekregen van een steen.

En wat ik zie als ik naar beneden kijk, het licht, de helderheid en misschien wel veel meer geluk,
Dat is waar ik hoor want het geeft me zo’n ongelofelijke serene indruk.

Ik ben over de reling heen geklommen en er staat niets meer tussen mij en de diepte van het dal,
Het maakt me zo ontzettend bang maar ik weet wat ik ga doen en tel af en bij de laatste tel maak ik de sprong zodat ik val.

Anita van den kieboom

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.