De Plazilla signature dish – Omdat zelfpromotie gewoon moet mogen

Door Gildor Inglorious gepubliceerd op Monday 28 April 19:17

Waarom zijn schrijvers vaak zo terughoudend? Mag je niet trots zijn op wat je schrijft? Natuurlijk wel! Je passie ligt toch in schrijven? Een beetje reclame voor jezelf moet mogen.

 

Wat is jouw signature dish?

Wat wil ik hiermee zeggen?

We zien het vaak op tv. Acteurs die misschien wel een beetje overdreven enthousiast vertellen over hun nieuwste film. Beeldend kunstenaars die hoogdravend en uitgebreid over hun “Gevoel met grote G” vertellen toen ze dat éne schilderij of beeld aan het scheppen waren. In de Verenigde Staten zien we psychologen, artsen en predikanten als presentator van hele gelikte shows hun kennis en inzicht uitdragen aan miljoenen kijkers. En dat levert aardig wat op.
En schrijvers en dichters dan? Tja...
We zetten het ene na het andere stuk online. Soms delen we ze op Feestboek of verspreiden we ze via Twitter. Sommigen van ons hebben zelfs al een of meer boeken op hun naam staan. We hopen dat we fans hebben of vrienden die meehelpen ons werk te verspreiden binnen hun netwerk. Want als we het zelf moeten doen, als we ons zelf moeten promoten...

Arrogant? Narcistisch? Of toch normaal?

Jezelf promoten? Soms krijg ik de indruk dat het eigenlijk niet mag. Dat we misschien wel bang zijn om “arrogant” gevonden te worden, dat we niet de indruk willen wekken dat we “naast onze schoenen” aan het lopen zijn. Of, helemaal modieus, dat we niet “narcistisch” mogen lijken. Heeft het met onze volksaard te maken? Ik heb het idee van wel. Waarom mag een voetballer niet gewoon kicken op het feit dat hij een bal op een briljante manier over een muurtje krulde, in de rechterbovenhoek? Dat hij tot in zijn teennagels genoot van het gejuich van zijn publiek? Dat hij, nu hij in de laatste minuut de overwinning binnen heeft gesleept, zich de absolute held van de wedstrijd voelt en eigenlijk weet dat men hier over tien jaar nog van spreekt? Zoiets moet toch mogen?

Elkaar promoten

Daar hebben we op een of andere manier minder moeite mee. Op Feestboek zie ik het vaak, een schrijver die het werk van een ander onder de aandacht brengt. Op Twitter zijn een aantal digitale krantjes in omloop met links naar Plazilla-artikelen. Mooi toch, als dat met jouw werk gebeurt?
De Nederlandse Literatuur Gids heeft net haar eerste kwartaaluitgave klaar waarin een flink aantal stukken van Plazilliaanse schrijvers extra aandacht krijgt en bijvoorbeeld in een filosofisch of analytisch kader wordt geplaatst. Dat kunnen we toch alleen maar toejuichen?
Als Wasbeer iemand in zijn interviewstoel plaats laat nemen, komen in het interview een aantal artikelen van het “slachtoffer” aan bod. Worden ze dan ook extra gelezen? Wie weet. 
En zo zullen er nog meer van dit soort initiatieven zijn. Maar hun grootste gemene deler is: iemand anders bepaalt welke stukken van jou extra aandacht krijgen.

Waarom niet gewoon zelf doen?

Als je op sollicitatiegesprek gaat, is het dan niet normaal dat je van tevoren zorgt dat je er goed verzorgd en fris uitziet? Jij weet zelf wel wat je het beste aan kan trekken, je hebt zelf een idee hoe je het beste over kan komen.
Als een kok wordt gevraagd om zichzelf te presenteren, doet hij het meestal met zijn “signature dish”. Hét gerecht dat écht zijn specialiteit is, waarvan hij weet dat het in de smaak valt en indruk maakt. Zijn persoonlijk visitekaartje. Wie hem nog niet kent, zou zeker dát gerecht moeten eten. Want dat gerecht zegt iets over hem, over zijn manier van koken, hoe hij tegen ‘fine dining’ aankijkt. En als het naar meer smaakt, geeft het een goede indruk van wat je nog meer van hem mag verwachten.

En dat is dus mijn idee

Laten we het hier ook gaan doen. Wie zin heeft om mee te doen, schrijft een stuk waarin hij ons lezers trakteert op zijn signature dish. Is het één enkel gerecht, of ben je van meerdere markten thuis en kook je liever een heel menu? Moet mogen. Laten we een vijfgangendiner als maximum hanteren. Ik zie het zo voor me: een gemeenschappelijke zilla met: 

  • Links naar de artikelen die iedereen die jou wil lezen, zou moeten kennen;
  • Artikelen die écht iets over jou, je passies en interesses zeggen;
  • Artikelen waar jij als schrijver gewoon trots op bent en ook trots op mág zijn;
  • Artikelen die jij zelf beschouwt als jouw visitekaartje aan de wereld;
  • Artikelen die een nieuwe schrijver hier meteen een goede indruk van jou geeft.

En hoe dan precies?

Vormvrij. Je hoeft het niet te verpakken in een soort levensverhaal, maar het mag natuurlijk wel. Zelf denk ik dat het mooi is als je bij elke link iets vertelt over de reden waarom je dit schreef en waarom het zo typerend voor jou is. Waarom je ons uitnodigt om het te lezen.


Wat is nou het voordeel voor de schrijver?

Ik krijg wel eens een vraag als “Wie schrijven er nou nog meer op Plazilla en wat zou je me aanraden om te lezen?” Ik ben zelf een fan van de verhalen van Karazmin, om maar eens een willekeurig iemand te noemen. Ik zou zomaar een link naar haar laatste verhaal kunnen mailen. Maar stel nou dat ze zelf vindt dat het nét niet een van haar beste verhalen is? Dan kan ik wel eigenwijs lopen doen, maar als ze zelf een artikel schrijft met links naar haar beste stukken, weet ik dat ik iets deel waar ze zelf volledig achter staat. Wel zo netjes.
En weet je zelf nog wel wat je allemaal hebt gecreërd? Stel dat je een oud stuk tegenkomt en denkt: “Och ja, was ik bijna vergeten! Eigenlijk wel een heel goed stuk van me. Wauw, heb ík dat ooit geschreven?” Dan heb je nu de kans om ons (opnieuw) te laten genieten.

Maar ik wil helemaal niet meedoen!

Niet doen, dan! Niks is verplicht; het is jouw recht en jouw keuze om wel of niet mee te doen. Mij lijkt het een leuk idee om weer even wat extra positiviteit hier te brengen, weer even met elkaar samen te werken aan onze gezamenlijke passie: schrijven, lezen en gelezen worden!

De zilla Plazilla signature dish

De zilla “Plazilla signature dish” heb ik aangemaakt. Open voor elke schrijver hier. Ik blokkeer niemand (kan ik niet eens!) en word dan ook vriendjes met iedereen die mee wil doen. Ik hoop natuurlijk op veel positief animo en verheug me al op de vele smakelijke gerechten waar we allemaal van gaan genieten. En dan eens kijken hoeveel externe lezers wij naar onze restaurantjes kunnen lokken. Wie doet er mee?

Reacties (49) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Leuk idee, maar voorlopig heb ik nog niets te ¨promoten¨, en nee, dat is geen valse bescheidenheid, maar een feit. Mocht het ooit zover komen..., dan zal ik eerst een tijdje stomverbaasd zijn en dan..., dan zie ik wel weer verder. Het idee doet me een beetje aan de Gids denken, we krijgen het druk! Maar het is een ontzettende stimulans weer!
Er zijn wel overeenkomsten, maar bij de Gids ben je toch een beetje afhankelijk van een "redactie". ;-)

Hier mag je zelf weten wat je promoot. Of dat dan een betere keus is, is natuurlijk de vraag. :-)

We kunnen maar beter niet bezuinigen op stimulansen toch?
Hoe meer stimulans hoe beter! Fijn juist dat er zo veel goede initiatieven ontstaan weer, de stapelgedichten, de Gids en nu deze van jou, en ja, die overeenkomsten bedoelde ik, maar dat maakt niet uit, zolang het uitnodigt tot schrijven en een positieve sfeer. Beter dan dat gezemel. Bezuinigen op alles wat positief is zou oliedom zijn!

Ik heb al twee artikelen gelezen in deze zilla en het zelfpromoten gaat goed, zijn mooie artikelen geworden.
Joh.... steengoed dit.
En waarom niet trots zijn op iets wat je schreef? Erg Nederlands, maar zo jammer. Zo raar. Zo dom.
Dank je Ieko! Helemaal mee eens natuurlijk. ik denk dat van Bronckhorst ook nog steeds apetrots is op zijn ontzettende afstandspegel die hij er tegen Uruguay in knalde.
Leuke zilla.
Wil ik graag aan mee doen.
Mijn artikel zal dan wel na mijn examens komen.
Leuk! Ik stuur je een uitnodiging. Tja, die tentamens, ik zag het al op Feestboek. :-)
Ja examens.
Als dat rond is, heb ik eindelijk mijn mbo niveau 2.
Tja, waarom niet?
Voor anderen dan, hè.
Zelf ben ik nog niet zover, maar voor mijn tachtigste ...
Maar Nonnie dan toch!
Voor je tachtigste zou je toch je boek af hebben?
Je hoeft echt niet een gepubliceerde schrijfster te zijn om mee te doen.
Ik bedoel maar, ik doe ook mee en wat heb ik nou gepubliceerd? Een jaarboek van mijn studentenkluppie en dat deed ik niet eens in mijn uppie.
Ja, 80 is een belangrijke deadline.
Voorlopig heb ik nog niets te promoten.
Tegen die tijd hopelijk wel.
Doe graag mee, maar dan op de wasbeer manier natuurlijk
We moeten je natuurlijk wel kunnen herkennen tenslotte.
Ik hoopte het al... :-)
Ik geef toe dat ik een slechte verkoper ben, maar mijn beste verhalen moet ik nog schrijven.
Alle vertrouwen! Mocht je ineens je muze tegenkomen, geef gerust een gil.
Wij wachten in spanning...
Mijn mooiste werken zijn voornamelijk gedichten en die staan nog niet allemaal op Plazilla..
Het is een mooi idee, maar ik durf dat niet.
Moet eerst nog heel veel leren en andere dingen schrijven/oefenen :)
Alle respect! Mocht je van gedachten veranderen, you're welcome.
Ik heb stiekem al een van je artikelen tussen mijn favorieten. ;-)
Je mag me wel een uitnodiging sturen, ik moet er gewoon even tijd voor nemen…misschien denk ik te ingewikkeld..
En stiekem vind ik dat onderste zinnetje erg leuk :))
Aaah, leuk! Komt eraan!
Het is je artikel over seksueel misbruik herkennen; vind ik echt een dijk van een artikel.