Schrijfopdracht: als ik kon toveren

Door Wasbeer gepubliceerd op Monday 28 April 15:44

Simone

48b0fd0630b6c5fbd36d822334547808_1398694

De opdracht van deze week luid: Als ik kon toveren...

Het mag ook een gedicht zijn. Dus voor de dichters onder jullie, ga je gang.

Ik laat het aantal woorden daarom vrij.

Veel schrijfplezier!  Christine1

 

Als ik kon toveren.............. Dat waren de eerste woorden die Simone sprak nadat ze ze een uurtje voor zich uit had zitten staren.

 

Wat dan, liefje? Richard keek aandachtig naar zijn dochter en wachtte haar volgende woorden af. Maar zij had haar hoofd inmiddels al weer afgewend en hij zag dat haar ogen opnieuw gevuld werden met tranen. De woede en pijn kwamen ook weer terug bij Richard, nu hij zijn normaal gesproken zo levenslustige dochter weer als een angstig, zielig muisje op de bank zag zitten. Natuurlijk had hij wel verwacht dat dit moment eens zou moeten komen, maar zoals altijd was het toch weer gebeurd op een tijdstip dat het niet werd verwacht. In gedachten ging hij een aantal jaren terug.

 

Na wat kalverliefdes kwam het ogenblik  dat iedere vader vreest. De dochter, die haar grote Liefde en de Ware eindelijk heeft ontmoet. Beide woorden moeten uiteraard met een hoofdletter worden geschreven. Veertien was ze pas, of eigenlijk bijna 15, een kind nog, maar ook al meer. Paul was zijn naam en natuurlijk was hij een paar jaar ouder, want meisjes van die leeftijd worden nu eenmaal niet verliefd op leeftijdsgenootjes. De eerste kennismaking met Paul viel nog mee, hij zag er best 'normaal, serieus en fatsoenlijk' uit. Niemand kan immers voorspellen waar meisjes op die leeftijd voor 'vallen'. Het besef met welke ogen Paul zijn dochter ook bekeek en de gevoelens die op die leeftijd door rondgiereinde hormonen worden veroorzaakt, maakten het niet eenvoudig voor Richard om Paul ook maar een heel klein beetje krediet te geven. Maar hij wist dat hij geen keuze had, indien hij de band met zijn dochter op zijn minst een beetje in stand wou houden. Dus had hij het onvermijdelijke maar aanvaard in de hoop op die manier een beetje te kunnen bijsturen en haar te kunnen troosten, zodra Paul op zoek zou gaan naar een ander. Aan de verliefde blik in de ogen van zijn dochter kon hij wel zien dat zij voorlopig nog wel een tijdje zou blijven 'zweven'.

 

Er waren moeilijke momenten gevolgd en Richard besefte best dat zijn dochter hem niet alles meer vertelde en zich ook niet aan alle 'afspraken' hield. Maar tot zijn verbazing hield haar relatie stand en ging dat niet eens zo veel ten koste van zaken als studie en gezinsleven. Richard begon Paul ook een beetje te vertrouwen en was best dankbaar dat hij zijn dochter blijkbaar een aantal tragische relaties had bespaard, ook als die er misschien dan wel bijlhoren, maar het leven van een ouder niet makkelijker maken. Toen ze dus aankondigde nadat de relatie al zes jaar had geduurd, dat het moment om te gaan samenwonen met Paul nu niet meer kon worden uitgesteld, had hij wel gezucht en gehoopt dat het nog best wat langer had mogen duren. Maar Simone had nu eenmaal haar eigen willetje en dus hielp Richard haar ook met dit 'plan' dan maar, zoveel als hij kon en voor haar acceptabel was.

 

Het was een dubbel gevoel om de vrolijke aanwezigheid van zijn dochter in huis te moeten missen en haar daarnaast ook zo gelukkig te zien in haar eigen huisje, samen met de man waar ze blijkbaar na al die jaren nog steeds smoorverliefd op was. Maar wolken verduisterden al snel deze zon van pril geluk. Paul werd verliefd op een ander en daarmee was gebeurd wat Richard al jaren eerder had verwacht. Pauls woorden 'Het is volledig mijn schuld en het ligt niet aan jou, Simone' waren misschien wel oprecht. Maar ze vormden in ieder geval geen troost voor een vrouw die had gedacht dat haar verliefdheid in alle hevigheid werd gedeeld. En nu wist ook Richard niet was hij moest doen om de pijn bij zijn dochter te verzachten en haar troost te bieden.

 

Richard zag dat zijn dochter hem weer aankeek. Zou je hem dan betoveren zodat hij tegen zijn zin weer verliefd op je zou worden,liefje? Er zijn toch al meer dan voldoende leugens in ons leven om er dan ook nog zo één aan toe toevoegen' Simone keek hem aan en de pijn in haar ogen deed Richard even huiveren. Waarom was ze toch zo'n gevoelsmens en kon ze niet een beetje afstandelijk de zaak bekijken. Nee pa, als ik kon kon toveren zou ik Paul volledig ongedaan maken. Ik zal nooit meer van een ander kunnen houden, begrijp je dat dan niet. Jij denkt zeker ook dat het gewoon weer over zal gaan. Volgens mij luister je gewoon niet naar me, wat doe ik hier eigenlijk ook. Simone stormde woedend de kamer uit en Richard zuchtte eens diep.

 

Die avond opende Richard een paar bestanden op zijn computer die hij al zeker twintig jaar niet had gebruikt. Na een uurtje zorgvuldige studie, prevelde hij een paar magische woorden. Ergens in een computer ver weg, verdwenen er een paar enen en nullen. Het ongedaan maken van Paul was begonnen, maar zou nog minstens de hele nacht gaan duren.

Reacties (15) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ah, toveren met de matrix..
mooi hoor, leuk einde :)
Leuk verhaal met een open einde!
Dank je, Harm
Verdriet kan diep zitten. Mooi verhaal met een lekker einde.
Dank je wel
Erg mooie twist. Volkomen onverwacht.
Dank je
Goed geschreven.
Dank je wel, muisje
Leuk bedacht. Het was voor mij ook een verassing dat de dochter haar wens was om Paul volledig ongedaan te maken. Zo erg doet het dus pijn. Mooi geschreven. Ik heb er van genoten.
Tja, liefde doet pijn
Was die computer misschien aangesloten op het geheugen van zijn dochter? Dat zou mooi zijn, als je bij iemand op die manier een partiële amnesie kon veroorzaken.
Goed geschreven en leuk bedacht,
Wat onromantisch over een computer aangesloten op een brein