Wanneer staat het geluk aan onze zijde?

Door Stormerwout gepubliceerd op Thursday 24 April 16:53

Wanneer staat het geluk aan onze zijde?

Al zo lang proberen we kwaad met liefde te bestrijden. Vanaf het moment dat we elkaar ontmoetten is het ons gezamenlijk doel om harmonie te bereiken. Tegenslagen en teleurstellingen overleefden wij steeds. Soms met de hakken over de sloot, soms met genoeg kracht om een volgende hindernis te kunnen nemen. Meer dan vaak kregen we tegenslagen waarvan de littekens nog steeds zichtbaar zijn als kraaienpoten in ons gezicht.

Oud worden we er van, versleten, moe gestreden. Alsmaar aan moeten horen dat hulp niet geboden kan worden. Steeds weer de boodschap krijgen dat verandering uit zal blijven. Voortdurend onder druk staan dat de stress als stoom uit de oren komt blazen. Er is geen uitzicht, geen einde en vooral geen zicht op verbetering. We zullen nog lange tijd onder deze zware last moeten leven.

De kracht om door te gaan raakt op. De energie om uit te putten is spoorloos verdwenen. De kansen om opnieuw op te laden zijn nihil. Toch slagen we er keer op keer in om weer aan een nieuwe dag te beginnen, met nieuwe onvoorspelbaarheid voor de toekomst. Ik ben er helemaal klaar mee om alsmaar af te moeten wachten op betere tijden. De vermoeidheid komt veel te dicht bij uitputting en afbranding. Het sluiten van een hoofdstuk is nog lang niet uitgesloten. Het begin van een nieuw mag zelfs geen gedachte zijn.

Verroest en vastgeklampt aan angsten en verbetenheid is de tocht naar hoop te zwaar geworden. Opgave is een neiging die sterker voelt dan ooit. Plichtmatig en getrouw blijven we echter liefdevol vasthouden aan onze droom om harmonie te bereiken. Evenwichtig zal het nooit zijn. Toch zullen we streven naar een acceptabel niveau, zij aan zij.  Want ooit zal het geluk aan onze zijde staan. Ooit zullen we innerlijke rust voelen in deze situatie.

Loslaten is de sleutel zegt men dan. Dat loslaten doen we dag na dag, uur na uur. We zullen wel moeten. Machteloos toe zien hoe we dingen los moeten laten is niet gemakkelijk. Er zit te veel verbondenheid, gewortelde historie, verloren hoop en vooral emotie in de weg naar verlossing. De weg naar verlossing, dat klinkt wat liturgisch. Noem de winst van de liefde verlossing, dan mag het een liturgie zijn wat mij betreft. We staan er samen voor en samen staan we sterker dan alleen. De weg is lang en dat kunnen we aan. Hulpvaardig naar elkaar, hand in hand, wang tegen wang, kus voor kus…

Hoopvol onze toekomst tegemoet…

 

Sjoerd de Jong

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Zolang er hoop is, is er een toekomst;-)
Samen gaan jullie het vast wel redden.
Ik weet even niet wat ik zeggen moet....maar er is inderdaad altijd hoop.
Wat hoopvol en mooi geschreven. Loslaten doe je alleen als al het leven uit je lichaam is verdwenen (burn out) en enkel en alleen je eigen de dood in de ogen aankijkt. Volhouden kan moedig zijn, maar loslaten is de ware kracht, diep in ons.....alleen als het niet meer anders kan.