Dwanggedachten bij kinderen en volwassenen met Gilles de la Tourette.

Door Arinka gepubliceerd op Wednesday 23 April 19:14

985733da931cde8f505caae1f15e16dc_1398275

Op een avond lag ik in bed. Te denken, zoals gewoonlijk. Ik dacht er aan dat ik met mijn dochters over het fietspad reed.

En ineens kreeg ik de gedachte dat er een vrachtwagen van de gemeente kwam aanrijden en dat, door een maaier achterop een van mijn dochters onthoofd werd...

Nu zal het best vaker voorkomen dat mensen wel eens rare wrede dingen denken, maar net als ieder gezond denkend mens wil ik zulke gedachten absoluut niet hebben.

En daarin loop ik vast in mijn Tourette, want als ik zulke gedachten krijg, moet ik ze helemaal uitdenken tot ik echt niet meer denken wil.

Ik moet denken aan wat mijn wereld zou doen instorten; Ik zit naast haar hoofdje en lijfje, ik hou haar dode handje vast, ik zie de mensen, ik zie het bloed, ik vertel het aan mijn man, ik vertel het aan de familie, we staan op haar begrafenis, de aarde gaat er op, de kist ligt onder de grond en wij zijn ontroostbaar.

Van al dat rare denken kan een mens echt gek worden en als je niet weet hoe dat komt, dan voel je je ook nog eens doorlopend schuldig. Ik voel me met zulke gedachten soms zo beroerd en in mijn hoofd gaat het verhaal maar rond en rond.

Ik denk aan de rekeningen die betaald moeten worden, aan ruzies met mensen, aan de tegeltjes op de wc, aan de plantjes in de tuin, alles sleep ik er bij om maar niet te denken wat ik denk. En alles wat ik dan denk is mijn dochter.

Dat is waar ik met mijn Tourette het meest onder lijd. Dat ik de gruwelijkste dingen denk over de mensen die me lief zijn en het voelt alsof het echt gebeurt. Ik heb mijn man al 100 keer begraven.

Hij is te pletter gereden tegen bomen, vangrails, huizen, noem het maar op. Hij krijg hartaanvallen of andere ziektes, alles wat ik kan bedenken wat ik hem nooit zou toewensen.

Alles wat mijn leven gruwelijk zou veranderen, want de angst dat hij er op een dag niet meer is, is reusachtig groot. Ik moet er gewoon niet aan denken dat ik zonder hem verder zou moeten en dus... denk ik soms aan niets anders.

En zo heb ik ook een hele tijd de angst gehad dat er iets met mijn schoonmoeder zou gebeuren. Ze is niet meer zo piepjong en ze woont alleen. Dan had ik gedachten over hoe overvallers haar huis binnen drongen of hoe ze al 3 dagen onderaan de trap lag, omdat ze was gevallen.

Of in het meest onschuldige geval dat ze zichzelf in de winter had buitengesloten. En dan tegen mijn man Je moet bellen. Nu!  Hem daarvoor ook wakker maken om 3 uur 's nachts.

Ik had dit als kind al. Vaak had ik de meest lugubere gedachten over mijn ouders en de kinderen in mijn klas. Ik voelde me daar heel schuldig over, want ik wilde niet van die slechte dingen denken en ik dacht ook nog eens dat mensen het aan me konden zien wat ik dacht. Vooral mijn moeder zei vaak Ik weet wel wat jij denkt en dan kreeg ik het Spaans benauwd.

Er zijn maar weinig mensen die weten dat veel mensen met Tourette aan dit soort dwanggedachten lijden. Psychopatisch noemen sommigen het, maar er is een groot verschil, Touretters wíllen zulke gedachten niet hebben, ze genieten er niet van. En je zou het al helemaal nooit uitvoeren wat je allemaal denkt!

Zulke gedachten gaan helaas altijd over rampzalige dingen. Dwanggedachten noemt men dat, want het gaat echt wel wat verder dan een beetje piekeren.

Dwanggedachten dwingen je te denken aan het ergste wat jou (of je geliefden) kan overkomen. Als je in je gedachten al zo vaak je geliefden verloren bent, is het dan niet logisch dat je bijna getraumatiseerd lijkt? Of overdreven bezorgd bent? Want dat ben ik volgens sommigen, ik zie altijd gevaren. Of zo als mijn moeder het zo fraai kon zeggen: “Arinka ziet altijd zwarte sneeuw vliegen!”

Dus word niet boos op je Tourettertje als hij zegt dat hij wel “eens zou willen weten hoe het is om een tand uit je mond te trekken”. Of als je dochter met Tourette je vraagt “of je denkt dat het zeer doet als ze je arm amputeert”.

Ze willen het niet denken, maar ze denken het toch. Praat met ze over waarom ze dat zeggen, zonder boos te worden, en denk niet meteen dat je kind zich tot een psychopaat ontwikkelt.

Juist het praten met iemand die er begrip voor heeft kan er voor zorgen dat de dwang om zulke dingen te moeten denken langzaamaan een beetje afneemt. Help je kind daar dus bij!

Meer lezen over Tourette? Kijk verder in deze Zilla of snuffel eens bij Tourettenet.nl. 

Tourette snappen is niet meer vervallen in flauwe grappen en ook niet meer op het hart van ticcende Touretters trappen.

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Gelezen
Heel knap artikel, waarin ik je helemaal kan volgen…met aandacht gelezen.
Het is een heel duidelijk artikel waar ik persoonlijk heel veel aan heb doordat ik weet dat ik niet de enige ben.
Ik heb zelf geen Tourette wel PDD-NOS. Mijn zus (Karazmin) is de enige in ons gezin die dat niet heeft. Dit zeg ik omdat ik die dwang gedachten ook heb. Eigenlijk is het me pas echt opgevallen toen afgelopen zomer mijn moeder een lichte beroerte kreeg en ik onder andere steeds over haar dood na dacht. Een idiote gedachte die nergens op sloeg en nog steeds niet aan de orde is. Het gaat met haar beter dan een jaar geleden.
Maar goed ik heb het dus ook en ik vind het een geruststelling dat ik niet de enige ben en dat ik die gedachten niet meen. Ik maak me ook zorgen om alles en nog wat, slaat ook nergens op want je hebt alleen jezelf ermee. Ik heb zelfs momenten dat ik me druk maak over het feit dat ik me nergens druk overmaak. Gelukkig heb ik een klankbord in mijn zusje die mij als geen ander begrijp en vaak ook gek van me wordt natuurlijk.
Een heel duidelijk, inzichtelijk artikel over wat Tourette met een mens zoal kan doen. Het lijkt me afschuwelijk om steeds opnieuw geconfronteerd te worden met negatieve dwanggedachten. En wat knap van jou hoe er mee om te gaan. En zo goed van je - wat te doen bij kinderen - met deze aandoening. Mijn respect!